Właściwości farmakokinetyczne
Neurobion Advance 100 mg + 50 mg + 1 mg

Neurobion Advance zawiera tiaminę (B1, 100 mg), pirydoksynę (B6, 50 mg) oraz cyjanokobalaminę (B12, 1 mg), które podawane łącznie nie wpływają negatywnie na farmakokinetykę poszczególnych witamin. Tiamina jest wchłaniana w proksymalnym jelicie cienkim poprzez aktywny transport (do 2 µmol) i bierną dyfuzję (powyżej 2 µmol), następnie fosforylowana w wątrobie do aktywnych form TPP i TTP. Jej biologiczny okres półtrwania wynosi 9,5-18,5 dni, a eliminacja odbywa się głównie z moczem. Pirydoksyna jest szybko wchłaniana w górnym odcinku przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia po 3,5-4 godzinach, i metabolizowana do fosforanu pirydoksalu z okresem półtrwania 15-25 dni. Wydalana jest głównie jako kwas 4-pirydoksynowy z moczem. Witamina B12 absorbowana jest w jelicie krętym aktywnie z udziałem czynnika wewnętrznego (maksymalnie 1,5-2 µg) oraz biernie na całej długości jelita cienkiego (1-2% absorpcji), magazynowana głównie w wątrobie (ok. 1,5 mg) z biologicznym okresem półtrwania około roku, a eliminowana głównie do żółci z udziałem krążenia wątrobowo-jelitowego.

Właściwości farmakokinetyczne leku Neurobion Advance

Neurobion Advance zawiera trzy składniki aktywne: tiaminę (witaminę B1) w dawce 100 mg, pirydoksynę (witaminę B6) w dawce 50 mg oraz cyjanokobalaminę (witaminę B12) w dawce 1 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych każdego ze składników, jak również informacje dotyczące potencjalnych interakcji między nimi.1

Mechanizmy interakcji między składnikami

Podawanie witamin B1, B6 i B12 w skojarzeniu, jak ma to miejsce w preparacie Neurobion Advance, nie wywiera niekorzystnego wpływu na farmakokinetykę poszczególnych witamin. Oznacza to, że właściwości absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i wydalania każdej z witamin pozostają niezaburzone w przypadku podawania ich w formie skojarzonej.2

Farmakokinetyka tiaminy (witaminy B1)

Witamina B1 wykazuje złożone właściwości farmakokinetyczne, z charakterystycznym podwójnym mechanizmem transportu zależnym od stężenia leku.3

Absorpcja tiaminy

Absorpcja tiaminy podawanej doustnie zachodzi poprzez dwa mechanizmy:

  • Aktywny transport – dominujący przy niższych stężeniach (do 2 µmol)
  • Bierna dyfuzja – gdy stężenie przekracza 2 µmol

Proces wchłaniania odbywa się głównie w proksymalnym odcinku jelita cienkiego. Tiamina przed przejściem przez ścianę jelita ulega fosforylacji w komórkach nabłonkowych, a transport przez nabłonek jelitowy zachodzi prawdopodobnie z udziałem specyficznego mechanizmu wykorzystującego przenośnik.4

Dystrybucja tiaminy

Po wchłonięciu przez błonę śluzową jelita tiamina jest transportowana do wątroby za pośrednictwem krążenia wrotnego. W wątrobie zachodzi proces fosforylacji tiaminy, w wyniku którego powstają dwie aktywne formy tej witaminy:5

  • Pirofosforan tiaminy (TPP)
  • Trifosforan tiaminy (TTP)

Za reakcję tę odpowiada enzym nazywany kinazą tiaminową. Witamina B1 jest szeroko dystrybuowana w organizmie, przy czym szczególnie wysokie stężenia osiąga w:6

  • mózgu
  • mięśniach szkieletowych
  • wątrobie
  • sercu
  • nerkach
Metabolizm i eliminacja tiaminy

Tiamina jest wydalana głównie z moczem, zarówno w postaci niezmienionej, jak i w formie licznych metabolitów (około 20 różnych związków). Biologiczny okres półtrwania tiaminy w organizmie człowieka wynosi od 9,5 do 18,5 dnia, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji jest znacznie krótszy i wynosi około 4 godzin. Zapasy tiaminy w organizmie wystarczają na 4-10 dni.7

Farmakokinetyka pirydoksyny (witaminy B6)

Witamina B6 występuje w trzech głównych formach: pirydoksyna, pirydoksal i pirydoksamina. Wszystkie te formy podlegają podobnym procesom farmakokinetycznym w organizmie.

Absorpcja pirydoksyny

Witamina B6 ulega szybkiemu wchłanianiu, które zachodzi głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Po wchłonięciu jest transportowana do narządów i tkanek w formie związanej z albuminą, co dotyczy szczególnie fosforanu pirydoksalu.8

Opisano dwa mechanizmy absorpcji witaminy B6:

  • Dyfuzja prosta – główny mechanizm transportu przez błony komórkowe (wymaga wcześniejszej hydrolizy form ufosforylowanych)
  • Wyspecjalizowany system jelitowy zależny od przenośnika – służący do wychwytu pirydoksyny

Stężenia maksymalne witaminy B6 w organizmie są osiągane po 3,5-4 godzinach od podania.9

Metabolizm pirydoksyny

Witamina B6 ulega fosforylacji głównie w wątrobie, gdzie powstaje biologicznie aktywna forma – fosforan pirydoksalu. Aby móc przenikać przez błony komórkowe, ufosforylowana witamina B6 musi zostać zhydrolizowana przy udziale fosfatazy alkalicznej do wolnej witaminy B6. Po transporcie do komórek witamina ulega ponownej fosforylacji.10

Eliminacja pirydoksyny

Biologiczny okres półtrwania fosforanu pirydoksalu wynosi około 15-25 dni, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji jest znacznie krótszy i wynosi około 3 godzin. Zapasy witaminy B6 w organizmie wystarczają na 14-42 dni.11

Witamina B6 jest wydalana głównie z moczem, przy czym głównym produktem ulegającym wydalaniu jest kwas 4-pirydoksynowy. Ilość wydalanego kwasu 4-pirydoksynowego jest zależna od wchłoniętej dawki witaminy B6. Warto również podkreślić, że witamina B6 przenika do mleka ludzkiego oraz przez łożysko.12

Farmakokinetyka kobalaminy (witaminy B12)

Absorpcja kobalaminy

Wchłanianie witaminy B12 z przewodu pokarmowego zachodzi na drodze dwóch odrębnych mechanizmów:13

  1. Mechanizm aktywny zależny od czynnika wewnętrznego:14
    • Wymaga obecności „czynnika wewnętrznego” wydzielanego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka
    • Po uwolnieniu witaminy B12 przez haptokorynę, następuje jej szybkie wiązanie z czynnikiem wewnętrznym
    • Powstały kompleks kobalamina-czynnik wewnętrzny przyłącza się do swoistego białka receptorowego na powierzchni wewnętrznej błony śluzowej jelita krętego
    • Kompleks wnika do komórek błony śluzowej poprzez endocytozę zależną od receptorów
    • Ten mechanizm pozwala na wchłonięcie maksymalnie 1,5-2 µg witaminy B12 podawanej doustnie
  2. Mechanizm biernej dyfuzji:15
    • Witamina B12 przedostaje się do krwiobiegu drogą niewysycalnej dyfuzji biernej
    • Proces ten zachodzi niezależnie od czynnika wewnętrznego
    • Dyfuzja bierna odpowiada za 1-2% całkowitego wchłaniania witaminy B12
    • Mechanizm ten nie ulega zmianie u pacjentów po resekcji żołądka i dwunastnicy ani z innymi chorobami układu pokarmowego upośledzającymi wchłanianie witaminy B12 zależne od czynnika wewnętrznego
    • Dyfuzja bierna może zachodzić na całej długości jelita cienkiego
Dystrybucja kobalaminy

Witamina B12 jest magazynowana w różnych tkankach organizmu, przy czym głównym miejscem jej magazynowania jest wątroba (około 1,5 mg). W mniejszych ilościach witamina B12 jest również magazynowana w:16

  • nerkach
  • sercu
  • śledzionie
  • mózgu

Całkowita zawartość witaminy B12 w organizmie jest zmienna, ale najczęściej szacuje się ją na około 2-3 mg. Szybkość obrotu metabolicznego witaminy B12 wynosi 2,5 μg na dobę, co odpowiada 0,05% całkowitej ilości zmagazynowanej w organizmie. Biologiczny okres półtrwania kobalaminy wynosi około jednego roku.17

Eliminacja kobalaminy

Witamina B12 jest wydzielana głównie do żółci i w znacznym stopniu podlega reabsorpcji w ramach krążenia wątrobowo-jelitowego. W przypadku podania wysokich dawek witaminy B12, szczególnie na drodze pozajelitowej, gdy ilość witaminy przekracza zdolność organizmu do jej magazynowania, nadmiar jest wydalany z moczem.18

Parametr Tiamina (B1) Pirydoksyna (B6) Kobalamina (B12)
Główny mechanizm absorpcji Podwójny mechanizm: aktywny transport przy niskich stężeniach, bierna dyfuzja przy wysokich Szybkie wchłanianie w górnym odcinku przewodu pokarmowego Zależny od czynnika wewnętrznego (1,5-2 µg) oraz bierna dyfuzja (1-2% całkowitej absorpcji)
Miejsce wchłaniania Proksymalny odcinek jelita cienkiego Górny odcinek przewodu pokarmowego Jelito kręte (mechanizm aktywny) oraz całe jelito cienkie (dyfuzja bierna)
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego Brak danych 3,5-4 godziny Brak danych
Forma aktywna Pirofosforan tiaminy (TPP) i trifosforan tiaminy (TTP) Fosforan pirydoksalu Różne formy kobalaminy
Główne miejsce magazynowania Mózg, mięśnie szkieletowe, wątroba, serce, nerki Brak danych Wątroba (1,5 mg), nerki, serce, śledziona, mózg
Całkowity zapas w organizmie Wystarcza na 4-10 dni Wystarcza na 14-42 dni 2-3 mg (wystarcza na ok. rok)
Biologiczny okres półtrwania 9,5-18,5 dni 15-25 dni Około 1 roku
Okres półtrwania w fazie eliminacji Około 4 godziny Około 3 godziny Brak danych
Główna droga eliminacji Z moczem (w postaci niezmienionej i metabolitów) Z moczem (głównie jako kwas 4-pirydoksynowy) Do żółci z krążeniem wątrobowo-jelitowym; nadmiar z moczem
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl