przepuszczalność bariery skórnej

Przepuszczalność bariery skórnej to zdolność skóry do regulowania przenikania substancji chemicznych, leków, alergenów i patogenów ze środowiska zewnętrznego do organizmu. Główną funkcję barierową pełni warstwa rogowa naskórka (stratum corneum), zbudowana z korneocytów otoczonych lipidami międzykomórkowymi, tworzącymi układ „cegieł i zaprawy”.

Integralność bariery skórnej może być zaburzona w różnych stanach patologicznych, takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca czy wyprysk kontaktowy. Czynniki wpływające na przepuszczalność bariery to m.in. hydratacja skóry, pH, wiek pacjenta, stan zapalny oraz czynniki środowiskowe, jak wilgotność czy temperatura.

W praktyce klinicznej znajomość przepuszczalności bariery skórnej ma istotne znaczenie w dermatologii, alergologii i farmakologii. Wpływa na dobór preparatów leczniczych, ich formulacji i sposobu aplikacji. Substancje stosowane miejscowo mogą wykorzystywać różne drogi przenikania przez skórę: transepidermalną, mieszkową lub gruczołową.

Ocena przepuszczalności bariery skórnej może być dokonywana za pomocą pomiarów przeznaskórkowej utraty wody (TEWL), elektrycznej impedancji skóry, oceny nawilżenia korneocytów oraz badań obrazowych. Parametry te są cennymi wskaźnikami w monitorowaniu skuteczności leczenia i kondycji skóry.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl