Neoparin Multi
Neoparin Multi to preparat medyczny zawierający heparynę drobnocząsteczkową (Low Molecular Weight Heparin, LMWH) w postaci nadreparynizowanej. Jest stosowany głównie w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żył głębokich (ZŻG) czy zatorowość płucna (ZP).
Mechanizm działania Neoparinu Multi opiera się na hamowaniu aktywności czynnika Xa w kaskadzie krzepnięcia, co prowadzi do zahamowania procesu tworzenia się skrzeplin. W porównaniu do heparyny niefrakcjonowanej, preparat ten charakteryzuje się bardziej przewidywalną farmakokinetyką, dłuższym okresem półtrwania oraz mniejszym ryzykiem wystąpienia trombocytopenii indukowanej heparyną (HIT).
Wskazania do stosowania Neoparinu Multi obejmują: profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym, leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, a także zapobieganie krzepnięciu krwi podczas hemodializy. Preparat jest również wykorzystywany w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych.
Podawanie Neoparinu Multi odbywa się najczęściej poprzez wstrzyknięcia podskórne, a dawkowanie jest ustalane indywidualnie w zależności od wskazania, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Podczas terapii należy monitorować parametry krzepnięcia oraz liczbę płytek krwi, szczególnie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań krwotocznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Neoparin Multi 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Przedawkowanie enoksaparyny sodowej (Neoparin Multi 10 000 j.m. (100 mg)/ml) stanowi poważne ryzyko powikłań krwotocznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ryzyko to jest szczególnie wysokie przy podaniu dożylnym i podczas procedur pozaustrojowych, gdzie szybkie osiągnięcie wysokiego stężenia leku w krwiobiegu prowadzi do nasilonego działania przeciwzakrzepowego. Objawy przedawkowania obejmują krwawienia o różnym nasileniu (w tym z błon śluzowych i wewnętrzne, np. śródmózgowe), przedłużony czas krzepnięcia, krwiaki podskórne oraz inne powikłania krwotoczne. Dawki wywołujące te objawy zależą od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz przekroczenia terapeutycznego poziomu aktywności anty-Xa.
aktywność anty-Xa, antidotum, badanie koagulologiczne, droga doustna, droga dożylna, droga podskórna, droga pozaustrojowa, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, hematolog, koncentrat kompleksu protrombiny, koncentrat krwinek płytkowych, krwawienie do jamy ciała, krwawienie śródmózgowe, krwawienie wewnętrzne, krwawienie z błony śluzowej, krwiak podskórny, Neoparin Multi, parametr koagulologiczny, powikłanie krwotoczne, protamina, przestrzeń zaotrzewnowa, świeżo mrożone osocze, wylew podskórny