Właściwości farmakokinetyczne leku Ducressa

Lek Ducressa zawiera dwie substancje czynne: deksametazon (w postaci soli sodowej fosforanu deksametazonu) w ilości 1 mg/ml oraz lewofloksacynę (w postaci hemihydratu) w ilości 5 mg/ml. Podanie kropli do oczu prowadzi do wchłaniania obu substancji do tkanek oka, przy znacznie mniejszym stopniu absorpcji do krążenia ogólnoustrojowego.¹

Absorpcja i dystrybucja substancji czynnych

Po podaniu ocznym zarówno lewofloksacyna jak i deksametazon penetrują do tkanek oka. Badania na królikach wykazały, że stężenie lewofloksacyny w osoczu wzrasta proporcjonalnie do dawki, zarówno po podaniu jednorazowym, jak i powtarzanym.² W osoczu wykrywane są niskie stężenia soli sodowej fosforanu deksametazonu, co wynika z szybkiego metabolizmu in vivo tej substancji do czynnego metabolitu – deksametazonu.³

Narażenie ogólnoustrojowe na deksametazon zwiększa się proporcjonalnie do podanej dawki. Po wielokrotnym podaniu obu substancji czynnych w formie kropli do oczu obserwuje się niewielki wzrost stężenia zarówno lewofloksacyny, jak i deksametazonu w osoczu.⁴

Stężenia w tkankach oka

Istotnym aspektem farmakokinetyki leku Ducressa jest znacznie wyższe stężenie obu substancji czynnych w tkankach oka (ciecz wodnista, rogówka, spojówka) w porównaniu do stężeń osiąganych w osoczu krwi. Dotyczy to zarówno podania jednorazowego, jak i wielokrotnego.⁵

Po 28-dniowym stosowaniu leku obserwuje się znaczącą kumulację substancji czynnych w tkankach oka. Stężenie lewofloksacyny jest 50-100 razy wyższe, a deksametazonu 3-4 razy wyższe niż ich maksymalne stężenia (Cmax) w osoczu.⁶

Stężenia w cieczy wodnistej oka – badania kliniczne

W badaniu klinicznym z udziałem 125 pacjentów poddanych operacji zaćmy porównano stężenia lewofloksacyny i deksametazonu w cieczy wodnistej oka po podaniu produktu Ducressa oraz po oddzielnym podaniu tych substancji. Pacjentów losowo przydzielono do trzech grup otrzymujących: lewofloksacynę, deksametazon lub produkt Ducressa. Każdemu pacjentowi podano po jednej kropli przydzielonego leku 60 i 90 minut przed paracentezą rąbka rogówki.⁷

Średnie stężenie lewofloksacyny w cieczy wodnistej oka wynosiło 711,899 ng/ml (95% CI: 595,538; 828,260) w grupie stosującej produkt Ducressa, w porównaniu do 777,307 ng/ml (95% CI: 617,220; 937,394) w grupie stosującej samą lewofloksacynę.⁸ Warto podkreślić, że osiągnięte stężenia lewofloksacyny w cieczy wodnistej są znacznie wyższe od najmniejszych stężeń hamujących (MIC) wzrost patogenów oka znajdujących się w spektrum działania tego antybiotyku.⁹

Z kolei deksametazon po podaniu produktu Ducressa osiągnął w cieczy wodnistej stężenie 11,774 ng/ml (95% CI: 9,812; 13,736), natomiast po podaniu samego deksametazonu stężenie wynosiło 16,483 ng/ml (95% CI: 13,736; 18,838).¹⁰

Eliminacja substancji czynnych

Zarówno lewofloksacyna, jak i deksametazon są wydalane z organizmu głównie z moczem.¹¹

Skład i dawkowanie leku

Pojedyncza kropla leku Ducressa (około 30 mikrolitrów) zawiera około 0,03 mg deksametazonu i 0,150 mg lewofloksacyny.¹² Lek jest dostępny w postaci przezroczystego, zielonkawożółtego roztworu o pH 7,0-7,4 i osmolalności 270-330 mOsm/kg. Po wkropleniu do oka roztwór jest jasny i bezbarwny.¹³