Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ducressa

Przeprowadzone badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Ducressa, zawierającego kombinację deksametazonu (1 mg/ml) i lewofloksacyny (5 mg/ml). Zgromadzone dane obejmują wyniki badań toksyczności wielokrotnych dawek, genotoksyczności, karcynogenności, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału fototoksycznego.¹

Toksyczność powtarzanych dawek

Badania toksyczności dla oczu z zastosowaniem powtarzanych dawek skojarzenia lewofloksacyny i deksametazonu przeprowadzono u królików przez okres do 28 dni. Wykazały one toksyczność ogólnoustrojową, którą można przypisać głównie nadmiernym skutkom farmakologicznym deksametazonu. Zaobserwowano następujące zmiany patologiczne:²

• Zmiany nerkowe – ogniskowa martwica cewek nerkowych i zapalenie kłębuszków nerkowych z martwicą i/lub odkładaniem złogów hialiny
• Zmiany wątrobowe – przerost wątroby z wewnątrzkomórkowymi wtrętami hialiny i martwicą pojedynczych komórek
• Zmiany w układzie endokrynnym – zanik kory nadnerczy
• Zmiany w układzie immunologicznym – obniżenie liczby limfocytów na skutek zaniku śledziony, grasicy i węzłów chłonnych

Istotne jest, że powyższe efekty zaobserwowano jedynie przy narażeniu około 3-krotnie większym niż przy maksymalnej dawce zalecanej dla oczu ludzkich, co wskazuje na małe znaczenie dla stosowania klinicznego.³

W badaniach na zwierzętach wykazano, że inhibitory gyrazy, do których należy lewofloksacyna, powodują zaburzenia wzrostu obciążonych stawów. Podobnie jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wykazywała działanie na tkankę chrzęstną, manifestujące się powstawaniem pęcherzy i jam u szczurów i psów, ale tylko po zastosowaniu wysokich dawek doustnych.⁴

Genotoksyczność i karcynogenność

Badania przedkliniczne wykazały, że zarówno deksametazon, jak i lewofloksacyna nie wykazują klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego. Jest to ważna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.⁵

Toksyczność reprodukcyjna

Dane z badań toksyczności reprodukcyjnej wykazały, że:⁶

• Lewofloksacyna nie miała wpływu na płodność oraz zaburzała rozwój zarodka i płodu u zwierząt dopiero przy narażeniu znacznie przekraczającym poziomy osiągalne przy zalecanej okulistycznej dawce terapeutycznej u ludzi.
• Deksametazon, zarówno przy podaniu miejscowym jak i ogólnoustrojowym, wykazywał następujące negatywne efekty:⁷
  • Zaburzenia płodności mężczyzn i kobiet
  • Skutki teratogenne, w tym powstawanie rozszczepu podniebienia
  • Wewnątrzmaciczne spowolnienie wzrostu
  • Obumarcie płodu
  • Toksyczność okołoporodową i poporodową

Potencjał fototoksyczny

Badania potencjału fototoksycznego przeprowadzone na myszach wykazały, że lewofloksacyna może wykazywać działanie fototoksyczne, jednak występuje ono wyłącznie przy bardzo dużych dawkach leku. Co istotne, testy prowadzono zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, co pozwala na pełniejszą ocenę tego potencjalnego ryzyka.⁸

Podsumowując, przeprowadzone badania przedkliniczne wskazują, że preparat Ducressa (lewofloksacyna 5 mg/ml + deksametazon 1 mg/ml) charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnie z zalecanym dawkowaniem. Większość zaobserwowanych działań niepożądanych występowała przy dawkach znacznie przekraczających dawki stosowane w praktyce klinicznej.