powinowactwo leku

Powinowactwo leku to miara siły wiązania substancji aktywnej z określonym receptorem, enzymem lub innym białkiem docelowym w organizmie. Określa zdolność cząsteczki leku do rozpoznawania specyficznego miejsca wiążącego i tworzenia z nim kompleksu. Im wyższe powinowactwo, tym mniejsze stężenie leku jest potrzebne do wywołania efektu terapeutycznego.

Wartość powinowactwa leku jest najczęściej wyrażana jako stała dysocjacji (Kd) mierzona w jednostkach molowych. Niższa wartość Kd oznacza wyższe powinowactwo. Powinowactwo wpływa bezpośrednio na selektywność działania leku, jego skuteczność oraz potencjał do wywoływania działań niepożądanych związanych z oddziaływaniem na inne, niecelowe receptory.

W praktyce klinicznej powinowactwo leku determinuje jego dawkowanie, czas działania oraz profil bezpieczeństwa. Leki o wysokim powinowactwie mogą wykazywać długotrwałe działanie, nawet przy niskich stężeniach w osoczu, co jest szczególnie istotne w terapiach przewlekłych. Powinowactwo stanowi również ważny parametr w procesie projektowania nowych leków i optymalizacji istniejących substancji czynnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl