Wskazania do stosowania
Sitagliptin STADA 50 mg

Sitagliptin STADA, zawierający sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, jest dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych i przeznaczony dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, Sitagliptin STADA jest wskazany w terapii dwuskładnikowej w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ, gdy monoterapia tymi lekami jest niewystarczająca. W przypadku braku kontroli glikemii, możliwe jest zastosowanie trójskładnikowej terapii doustnej, łączącej Sitagliptin STADA z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ. Lek może być także stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, z lub bez metforminy.

Wskazania do stosowania leku Sitagliptin STADA

Sitagliptin STADA jest lekiem zawierającym sytagliptynę (w postaci chlorowodorku jednowodnego) dostępnym w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych. Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, gdy dotychczasowe metody leczenia nie przynoszą zadowalających efektów1.

Monoterapia

Sitagliptin STADA może być stosowany w monoterapii u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych jest niewystarczająca, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu:2

  • Przeciwwskazań do stosowania metforminy
  • Nietolerancji metforminy

Terapia dwuskładnikowa

Lek może być stosowany w ramach dwuskładnikowej terapii doustnej w następujących skojarzeniach:

Skojarzenie z metforminą

Sitagliptin STADA w skojarzeniu z metforminą zaleca się, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne oraz stosowanie jedynie metforminy nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii u pacjenta3.

Skojarzenie z pochodną sulfonylomocznika

Połączenie Sitagliptin STADA z pochodną sulfonylomocznika jest wskazane w przypadkach, gdy:4

  • Dieta i ćwiczenia fizyczne oraz maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii
  • Stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji

Skojarzenie z agonistą PPARγ

Sitagliptin STADA można łączyć z agonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu gamma (PPARγ), np. tiazolidynedionem, jeśli:5

  • Zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane
  • Dieta i ćwiczenia fizyczne w połączeniu z agonistą receptora PPARγ w monoterapii nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii

Terapia trójskładnikowa

W przypadku, gdy terapia dwuskładnikowa nie zapewnia właściwej kontroli glikemii, Sitagliptin STADA może być stosowany w ramach trójskładnikowej terapii doustnej.

Skojarzenie z metforminą i pochodną sulfonylomocznika

Lek może być stosowany w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą, gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz dotychczasowe leczenie tymi dwoma lekami nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii6.

Skojarzenie z metforminą i agonistą PPARγ

Sitagliptin STADA można stosować w skojarzeniu z agonistą receptora PPARγ i metforminą, gdy:7

  • Zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest wskazane
  • Dieta i ćwiczenia fizyczne w połączeniu z dotychczasowym leczeniem nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii

Leczenie skojarzone z insuliną

Sitagliptin STADA może być również stosowany jako lek uzupełniający w stosunku do insuliny (z metforminą lub bez), gdy dieta i ćwiczenia fizyczne w połączeniu ze stałą dawką insuliny nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii8.

Dostępne postaci leku

Lek Sitagliptin STADA dostępny jest w dwóch dawkach w postaci tabletek powlekanych:9

Dawka Wygląd Oznaczenie
50 mg okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około 8 mm, pomarańczowe litera „C” po jednej stronie
100 mg okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około 9,8 mm, beżowe litera „L” po jednej stronie

Wybór odpowiedniej dawki i schematu leczenia powinien być dostosowany indywidualnie do każdego pacjenta, w zależności od skuteczności kontroli glikemii, tolerancji leku i współistniejących chorób10.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl