Przedawkowanie
Trexan Neo 2,5 mg

Przedawkowanie metotreksatu, substancji czynnej leku Trexan Neo, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, prowadząc do ciężkich powikłań hematologicznych i gastroenterologicznych, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Toksyczność dotyczy głównie układu krwiotwórczego, manifestując się leukopenią, małopłytkowością, niedokrwistością, pancytopenią, neutropenią oraz depresją szpiku kostnego, a także uszkodzeniem błon śluzowych przewodu pokarmowego, objawiającym się zapaleniem i owrzodzeniami jamy ustnej oraz przewodu pokarmowego, nudnościami, wymiotami i krwawieniami. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do posocznicy, wstrząsu septycznego, niewydolności nerek oraz niedokrwistości aplastycznej. Szczególnie niebezpieczne jest codzienne stosowanie metotreksatu zamiast zalecanego dawkowania raz w tygodniu, co znacząco zwiększa ryzyko toksyczności i powikłań śmiertelnych.

Przedawkowanie leku Trexan Neo

Przedawkowanie metotreksatu, substancji czynnej leku Trexan Neo, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, które może prowadzić do ciężkich powikłań, a w skrajnych przypadkach nawet do zgonu. Nieprawidłowe dawkowanie, szczególnie codzienne stosowanie leku zamiast zalecanego schematu raz w tygodniu, znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia objawów toksycznych. Toksyczność metotreksatu dotyczy przede wszystkim narządów krwiotwórczych oraz układu pokarmowego, co może manifestować się poważnymi zaburzeniami hematologicznymi oraz uszkodzeniem błon śluzowych przewodu pokarmowego.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie metotreksatu charakteryzuje się szeregiem objawów związanych głównie z jego działaniem cytotoksycznym. Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy hematologiczne oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, które mogą rozwinąć się już w krótkim czasie po przyjęciu nadmiernej dawki leku. Warto podkreślić, że u niektórych pacjentów objawy przedawkowania mogą nie być widoczne, co utrudnia wczesną diagnostykę i opóźnia wdrożenie odpowiedniego leczenia.2

Znane są przypadki zgonów spowodowanych posocznią, wstrząsem septycznym, niewydolnością nerek oraz niedokrwistością aplastyczną jako konsekwencjami przedawkowania metotreksatu.3

Objaw przedawkowania Opis Układ/narząd docelowy
Leukopenia Zmniejszenie liczby białych krwinek, prowadzące do zwiększonej podatności na infekcje Układ krwiotwórczy
Małopłytkowość Obniżona liczba płytek krwi, zwiększająca ryzyko krwawień Układ krwiotwórczy
Niedokrwistość Zmniejszenie liczby erytrocytów lub stężenia hemoglobiny, powodujące osłabienie i męczliwość Układ krwiotwórczy
Pancytopenia Jednoczesne zmniejszenie liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi Układ krwiotwórczy
Neutropenia Obniżona liczba neutrofilów, zwiększająca ryzyko infekcji bakteryjnych Układ krwiotwórczy
Depresja szpiku kostnego Zahamowanie czynności krwiotwórczej szpiku kostnego Układ krwiotwórczy
Zapalenie błony śluzowej Stan zapalny błon śluzowych, mogący dotyczyć różnych narządów Błony śluzowe
Zapalenie jamy ustnej Stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, powodujący ból i dyskomfort Przewód pokarmowy
Owrzodzenie jamy ustnej Bolesne nadżerki lub owrzodzenia w jamie ustnej Przewód pokarmowy
Nudności Subiektywne uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z tendencją do wymiotów Przewód pokarmowy
Wymioty Gwałtowne opróżnienie żołądka przez przełyk i jamę ustną Przewód pokarmowy
Owrzodzenia w układzie pokarmowym Nadżerki lub owrzodzenia w różnych odcinkach przewodu pokarmowego Przewód pokarmowy
Krwawienie z przewodu pokarmowego Krwawienie z uszkodzonych miejsc w przewodzie pokarmowym Przewód pokarmowy
Posocznica Ogólnoustrojowa reakcja zapalna na infekcję, potencjalnie śmiertelna Ogólnoustrojowy
Wstrząs septyczny Zagrażająca życiu niewydolność krążeniowa w przebiegu posocznicy Ogólnoustrojowy/układ krążenia
Niewydolność nerek Upośledzenie czynności nerek z możliwością wytrącania się metotreksatu i/lub jego metabolitów w kanalikach nerkowych Układ moczowy
Niedokrwistość aplastyczna Ciężka postać niedokrwistości spowodowana uszkodzeniem komórek macierzystych szpiku Układ krwiotwórczy

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania metotreksatu kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia. Folinian wapnia (znany również jako leukoworyna) stanowi swoiste antidotum neutralizujące toksyczne działanie metotreksatu i powinien być podany jak najszybciej po stwierdzeniu przedawkowania.4

Schemat postępowania w przypadku przedawkowania metotreksatu obejmuje:

  • Podanie folinianu wapnia – w przypadku przypadkowego przedawkowania, należy w ciągu godziny podać dożylnie lub domięśniowo dawkę folinianu wapnia co najmniej równie dużą, jak otrzymana dawka metotreksatu.5
  • Monitorowanie stężenia metotreksatu – dla ustalenia odpowiedniej dawki folinianu wapnia i czasu trwania leczenia istotne znaczenie ma obserwacja zmian stężenia metotreksatu w surowicy.6
  • Nawodnienie i alkalizacja moczu – znaczne przedawkowanie wymaga odpowiedniego nawodnienia pacjenta oraz alkalizacji moczu, co zapobiega wytrącaniu się metotreksatu i/lub jego metabolitów w kanalikach nerkowych.7

Metody eliminacji metotreksatu

W przypadku ciężkiego przedawkowania metotreksatu, gdy konieczne jest jego szybkie usunięcie z organizmu, należy rozważyć metody pozaustrojowe. Badania wskazują, że standardowa hemodializa oraz dializa otrzewnowa nie są skuteczne w eliminacji metotreksatu.8

Skuteczną metodą eliminacji metotreksatu jest natomiast przerywana hemodializa z użyciem dializatora wysokoprzepływowego, która pozwala na uzyskanie efektywnego klirensu metotreksatu z organizmu pacjenta.9

Szczególne przypadki przedawkowania

Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki przedawkowania wynikające z błędnego schematu dawkowania metotreksatu. Odnotowano przypadki, w tym również śmiertelne, spowodowane codziennym przyjmowaniem metotreksatu doustnie, zamiast stosowania raz w tygodniu zgodnie z zaleceniami. W tych sytuacjach dominującymi objawami były reakcje hematologiczne oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl