steatoza
Steatoza, znana również jako stłuszczenie, to patologiczne nagromadzenie lipidów (głównie trójglicerydów) w komórkach narządów, które fizjologicznie nie magazynują znacznych ilości tłuszczu. Najczęściej termin ten odnosi się do steatozy wątroby, choć proces ten może dotyczyć również innych narządów, jak serce czy nerki.
W przypadku steatozy wątroby wyróżnia się dwie główne postaci: alkoholową chorobę stłuszczeniową wątroby (AFLD) związaną z nadmiernym spożyciem alkoholu oraz niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby (NAFLD), która wiąże się z zespołem metabolicznym, otyłością, cukrzycą typu 2 i dyslipidemią. NAFLD dotyka około 25-30% populacji ogólnej w krajach rozwiniętych.
Diagnostyka steatozy obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI), badania biochemiczne oceniające funkcję wątroby oraz w przypadkach wątpliwych – biopsję wątroby. W obrazie histopatologicznym charakterystyczne jest występowanie hepatocytów zawierających duże wakuole tłuszczowe przesuwające jądro komórkowe na obwód.
Leczenie steatozy koncentruje się na eliminacji czynnika wywołującego (np. abstynencja alkoholowa), modyfikacji stylu życia (redukcja masy ciała, zwiększenie aktywności fizycznej) oraz kontroli chorób współistniejących. Nieleczona steatoza może prowadzić do stłuszczeniowego zapalenia wątroby, włóknienia, a w konsekwencji marskości i niewydolności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Żółta febra – Patofizjologia i mechanizm
Żółta febra to ostra choroba wirusowa wywoływana przez wirus żółtej gorączki (YFV) z rodziny Flaviviridae, przenoszona przez komary Aedes i Haemagogus, endemiczna w tropikalnych rejonach Afryki i Ameryki Południowej. Inkubacja trwa 3-6 dni, po czym następuje faza ostra z objawami niespecyficznymi (gorączka, bóle mięśni, nudności), a u około 12% pacjentów rozwija się faza toksyczna z żółtaczką, krwotokami, niewydolnością wielonarządową i śmiertelnością 30-60%. Wirus replikuje się w układzie limfatycznym i szeroko rozprzestrzenia w organizmie, szczególnie uszkadzając wątrobę (martwica hepatocytów, ciałka Councilmana), nerki i inne narządy. Patogeneza obejmuje bezpośrednie uszkodzenie komórek oraz odpowiedź immunologiczną z burzą cytokinową (TNF-α, IL-6, IL-1), co prowadzi do koagulopatii i niewydolności narządowej. Diagnostyka opiera się na izolacji wirusa, RT-PCR i testach serologicznych (ELISA, PRNT).
białko E, burza cytokinowa, centralny układ nerwowy, ciałko Councilmana, encefalopatia, enzym wątrobowy, Flaviviridae, gorączka krwotoczna, hepatocyt, koagulopatia, limfopenia, martwica hepatocytów, miano wirusa, naciek zapalny, neurotropizm, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, objawy krwotoczne, obrzęk mózgu, odporność heterologiczna, retikulum endoplazmatyczne, steatoza, test amplifikacji kwasu nukleinowego, uszkodzenie wątroby, wirus otoczkowy, wirus żółtej gorączki, zapalenie mózgu, żółta febra, żółtaczka