Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bonogren SR 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (fumaranu) zawartej w leku Bonogren SR nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy u szczurów, przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy u psów. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
- choroba afektywna dwubiegunowa
- epizod ciężkiej depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- epizod ciężkiej depresji w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego
- epizod maniakalny o nasileniu ciężkim
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym
- schizofrenia
- zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Lek Bonogren SR, zawierający substancję czynną kwetiapinę (w postaci fumaranu), został poddany szeregowi badań przedklinicznych, które dostarczyły istotnych informacji dotyczących jego bezpieczeństwa stosowania przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z tych badań, które są kluczowe dla oceny bezpieczeństwa tego leku.1
Badania genotoksyczności
Przeprowadzone badania dotyczące potencjalnego działania genotoksycznego kwetiapiny, zarówno w warunkach laboratoryjnych (in vitro), jak i na żywych organizmach (in vivo), nie wykazały żadnych oznak genotoksyczności. Jest to istotny aspekt bezpieczeństwa farmakologicznego, który wyklucza potencjalne ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego przez ten lek.2
Obserwacje u zwierząt laboratoryjnych
W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, którym podawano kwetiapinę w dawkach mogących mieć znaczenie kliniczne, zaobserwowano szereg zmian, które nie zostały jednak potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi:3
- U szczurów – zaobserwowano odkładanie się pigmentu w tarczycy4
- U małp Cynomolgus – stwierdzono następujące zmiany:
- Hipertrofię (przerost) komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego
- Zmniejszenie stężenia T3 (trijodotyroniny) w osoczu
- Obniżenie stężenia hemoglobiny
- Zmniejszenie liczby krwinek białych i czerwonych5
- U psów – zaobserwowano zmętnienie soczewki oraz rozwój zaćmy6
Wpływ na rozwój zarodkowo-płodowy
W badaniach oceniających toksyczny wpływ kwetiapiny na zarodek i płód u królików zaobserwowano zwiększoną częstość występowania skrzywień nadgarstka oraz kości stępu. Należy podkreślić, że zaburzenia te występowały przy wyraźnym oddziaływaniu kwetiapiny na organizm matki, co przejawiało się zmniejszonym przyrostem masy ciała ciężarnej samicy. Efekty te były szczególnie widoczne przy poziomie ekspozycji u samicy podobnym lub nieco większym niż ten występujący u ludzi podczas stosowania maksymalnej dawki terapeutycznej. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi pozostaje jednak nieznane.7
Wpływ na płodność
Badania dotyczące wpływu kwetiapiny na płodność przeprowadzono na szczurach, gdzie zaobserwowano:
- Marginalne zmniejszenie płodności samców
- Występowanie ciąż urojonych u samic
- Przedłużające się fazy porujowe
- Wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania
- Zmniejszenie odsetka ciąż8
Istotne jest, że zaobserwowane efekty związane są ze zwiększonym stężeniem prolaktyny i nie mają bezpośredniego znaczenia klinicznego u ludzi. Wynika to z międzygatunkowych różnic w mechanizmie hormonalnej kontroli rozrodu pomiędzy szczurami a ludźmi.9
Profil bezpieczeństwa przedklinicznego
Dane przedkliniczne dla kwetiapiny wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa, gdyż nie wykazano genotoksyczności, a obserwowane efekty uboczne w badaniach na zwierzętach nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi. Zmiany w układzie endokrynnym (szczególnie tarczycy) oraz wpływ na rozwój płodu i płodność występowały w specyficznych warunkach i przy określonych poziomach ekspozycji, a ich bezpośrednie znaczenie kliniczne dla pacjentów stosujących lek Bonogren SR wymaga dalszej oceny w kontekście długoterminowych badań klinicznych.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania