Przedawkowanie leku Bonogren SR

Przedawkowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Bonogren SR stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Lek ten, dostępny w dawkach 200 mg, 300 mg i 400 mg, zawiera kwetiapinę w postaci fumaranu jako substancję czynną. W przypadku przedawkowania tego produktu leczniczego, objawy mogą być nasileniem znanych działań farmakologicznych substancji aktywnej.¹

Specyfika przedawkowania kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu

Istotną cechą postaci o przedłużonym uwalnianiu jest odmienna farmakokinetyka w przypadku przedawkowania. W porównaniu do postaci o natychmiastowym uwalnianiu (IR), maksymalna sedacja i maksymalne tętno występują z opóźnieniem, a powrót do stanu początkowego jest wydłużony.² Ważnym aspektem jest również zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych powikłań u pacjentów z rozpoznaną wcześniej ciężką chorobą układu krążenia.³

Dodatkowym zjawiskiem w przypadku przedawkowania kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu jest możliwość tworzenia się bezoarów (zbitych mas tabletek) w żołądku, co komplikuje postępowanie terapeutyczne i wymaga odpowiedniej diagnostyki obrazowej.⁴

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie preparatu Bonogren SR może prowadzić do szeregu objawów, począwszy od stosunkowo łagodnych po zagrażające życiu. Ich nasilenie jest zazwyczaj proporcjonalne do przyjętej dawki.⁵

Przedawkowanie kwetiapiny może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym: zaburzeń rytmu serca, drgawek, stanu padaczkowego, rabdomiolizy, niewydolności oddechowej, zatrzymania moczu, splątania, majaczenia i/lub pobudzenia, śpiączki, a w skrajnych przypadkach – zgonu.⁶

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania kwetiapiny wymaga kompleksowego podejścia, ponieważ dla tej substancji nie istnieje swoiste antidotum.⁷ Postępowanie powinno być zindywidualizowane i dostosowane do stanu klinicznego pacjenta.

Postępowanie ogólne

1. Ocena i monitorowanie funkcji życiowych – przy ciężkim zatruciu pacjent powinien być leczony na oddziale intensywnej terapii.⁸
2. Zapewnienie drożności dróg oddechowych, odpowiedniego natlenowania i wentylacji.⁹
3. Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego.¹⁰
4. Należy uwzględnić możliwość zażycia kilku różnych produktów leczniczych (zatrucie wielolekami).¹¹

Zapobieganie wchłanianiu

• W ciężkich zatruciach może być wskazane płukanie żołądka wykonane w ciągu jednej godziny od spożycia, jeśli to możliwe.¹²
• Należy rozważyć podanie węgla aktywnego, który może zmniejszyć wchłanianie kwetiapiny.¹³
• Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość tworzenia się bezoarów w żołądku – w takim przypadku rutynowe płukanie żołądka może nie być skuteczne z powodu lepkiej konsystencji masy przypominającej gumę.¹⁴

Leczenie objawów specyficznych

• Niedociśnienie tętnicze: oporne na leczenie niedociśnienie należy leczyć dożylną podażą płynów i/lub środkami sympatykomimetycznymi. Należy unikać stosowania adrenaliny i dopaminy, ponieważ beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie w przypadku wywołanej przez kwetiapinę blokady receptorów alfa adrenergicznych.¹⁵
• Zespół przeciwcholinergiczny: pacjentów z delirium i pobudzeniem oraz stwierdzonym zespołem przeciwcholinergicznym można leczyć fizostygminą w dawce 1-2 mg (pod stałą kontrolą EKG). To leczenie nie jest jednak zalecane jako standardowe ze względu na potencjalny negatywny wpływ fizostygminy na przewodzenie w sercu.¹⁶
• Przeciwwskazania do stosowania fizostygminy: Nie należy stosować fizostygminy w przypadku zaburzeń rytmu serca, bloku serca jakiegokolwiek stopnia lub poszerzenia zespołu QRS.¹⁷

Monitorowanie pacjenta

Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską aż do powrotu do zdrowia.¹⁸ Monitorowanie powinno obejmować:

• Regularne badania stanu świadomości
• Monitorowanie parametrów życiowych (częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze, częstość oddechów, saturacja)
• Elektrokardiogram (szczególnie obserwacja odstępu QT)
• Badania laboratoryjne (elektrolity, parametry nerkowe, kinaza kreatynowa przy podejrzeniu rabdomiolizy)
• W przypadku podejrzenia bezoarów – odpowiednia diagnostyka obrazowa (RTG lub TK jamy brzusznej)

Ze względu na wydłużony czas działania formy o przedłużonym uwalnianiu, pacjenci po przedawkowaniu Bonogren SR powinni być monitorowani przez dłuższy okres niż w przypadku preparatów o natychmiastowym uwalnianiu kwetiapiny.¹⁹