Właściwości farmakokinetyczne
Extraneal Zestaw do dializy otrzewnowej

EXTRANEAL to jałowy roztwór do dializy otrzewnowej zawierający 7,5% m/v ikodekstryny w roztworze elektrolitów, wykazujący specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Po około 7-10 dniach ciągłego stosowania podczas nocnej wymiany dializatu osiągane jest stężenie stacjonarne polimerów w osoczu, z poziomem oligomerów glukozy >9 podjednostek (G9) wynoszącym 1,8 mg/ml oraz maltozy (G2) na poziomie 1,1 mg/ml. W przypadku automatycznej dializy otrzewnowej (ADO) z długim czasem zalegania obserwuje się nieco wyższe stężenie maltozy (1,4 mg/ml). Polimery ulegają enzymatycznej hydrolizie przez amylazę do mniejszych fragmentów, które są eliminowane podczas dializy, a mimo obecności tych substancji nie stwierdza się istotnych zmian w osmolalności surowicy (teoretyczna osmolarność roztworu 284 mOsm/l, osmolalność 301 mOsm/kg, pH 5-6).

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego EXTRANEAL

EXTRANEAL to jałowy, przezroczysty i bezbarwny roztwór do dializy otrzewnowej zawierający ikodekstrynę w stężeniu 7,5% m/v w roztworze elektrolitów. Produkt ten charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie i skuteczność w dializie otrzewnowej1.

Parametry farmakokinetyczne ikodekstryny i jej metabolitów

Po zastosowaniu ikodekstryny w roztworze do dializy otrzewnowej, polimery węglowodanowe obecne w produkcie wykazują charakterystyczny profil farmakokinetyczny. Stężenia tych polimerów we krwi pacjentów osiągają stan stacjonarny po stosunkowo krótkim czasie – około 7-10 dobach ciągłego stosowania podczas nocnej wymiany dializatu2.

W organizmie pacjenta zachodzi istotny proces hydrolizy enzymatycznej ikodekstryny. Polimery zawarte w produkcie EXTRANEAL ulegają hydrolizie przez amylazę do mniejszych fragmentów węglowodanowych, które następnie są eliminowane podczas procesu dializy otrzewnowej3.

Stężenia metabolitów ikodekstryny we krwi

Badania farmakokinetyczne wykazały, że dla oligomerów glukozy zawierających więcej niż 9 podjednostek glukozy (G9), po osiągnięciu stanu stacjonarnego, stężenie w osoczu wynosiło 1,8 mg/ml. Jednocześnie obserwowano wzrost stężenia maltozy (G2) do poziomu 1,1 mg/ml. Co istotne, mimo obecności tych substancji we krwi, nie odnotowano znaczących zmian w osmolalności surowicy4.

W przypadku wykorzystania produktu EXTRANEAL do dziennych wymian z długim czasem zalegania w automatycznej dializie otrzewnowej (ADO), zaobserwowano nieco wyższy poziom maltozy, który wynosił 1,4 mg/ml. Podobnie jak w przypadku wymiany nocnej, nie stwierdzono istotnych zmian w osmolalności surowicy pacjentów5.

Bezpieczeństwo długotrwałego stosowania

Aktualne dane naukowe nie wskazują na długotrwałe konsekwencje zdrowotne związane z podwyższonym stężeniem maltozy i polimerów glukozy w osoczu. Mimo że skutki długotrwałego podwyższenia stężeń tych substancji nie są w pełni poznane, nie ma obecnie podstaw naukowych do założenia, że wywierają one szkodliwy wpływ na organizm pacjenta6.

Skład elektrolitowy roztworu a farmakokinetyka

Skład elektrolitowy roztworu EXTRANEAL ma znaczenie dla jego właściwości farmakokinetycznych. W 1000 ml roztworu znajdują się następujące elektrolity:

Elektrolit Stężenie (mmol/l)
Sód 133
Wapń 1,75
Magnez 0,25
Chlorki 96
Mleczany 40

Roztwór charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością wynoszącą 284 milliosmoli na litr oraz teoretyczną osmolalnością 301 milliosmoli na kilogram, przy pH w zakresie od 5 do 67.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl