Leki w grupie
„roztwory do dializy otrzewnowej”

Roztwory do dializy otrzewnowej to specjalistyczne płyny medyczne stosowane w procedurze dializy otrzewnowej, która jest metodą leczenia nerkozastępczego u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. W metodzie tej błona otrzewnowa pełni funkcję błony dializacyjnej, przez którą przechodzą toksyny i nadmiar wody z krwi pacjenta do płynu dializacyjnego, który następnie jest usuwany z jamy otrzewnowej.

Roztwory do dializy otrzewnowej zawierają elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych (sód, wapń, magnez, chlorki), bufor (najczęściej mleczany lub wodorowęglany) oraz środek osmotyczny, który zapewnia ultrafiltrację, czyli usuwanie nadmiaru wody z organizmu. Najczęściej stosowanymi środkami osmotycznymi są glukoza, ikodekstryna oraz aminokwasy.

Główne rodzaje roztworów do dializy otrzewnowej to: roztwory standardowe zawierające glukozę (1,5%, 2,3%, 4,25%), roztwory z ikodekstryną (7,5%) oraz roztwory zawierające aminokwasy (1,1%). Na rynku polskim dostępne są produkty firm takich jak Baxter (Dianeal, Extraneal, Nutrineal, Physioneal), Fresenius Medical Care (Stay Safe, Balance) oraz Gambro (Gambrosol).

Największą zaletą stosowania dializy otrzewnowej jest możliwość prowadzenia jej w warunkach domowych, co daje pacjentom większą niezależność i lepszą jakość życia w porównaniu do hemodializy. Metoda ta zapewnia również bardziej stabilne parametry biochemiczne, mniejsze wahania ciśnienia tętniczego i lepszą kontrolę niedokrwistości. Dializa otrzewnowa jest także korzystniejsza dla zachowania resztkowej funkcji nerek.

Do najważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem roztworów do dializy otrzewnowej należą: ryzyko zapalenia otrzewnej, infekcje ujścia cewnika dializacyjnego, zmniejszenie skuteczności dializy z upływem czasu, a także niekorzystne efekty metaboliczne – w przypadku roztworów glukozowych może to być przyrost masy ciała, hiperglikemia i hipertriglicerydemia. Długoterminowe stosowanie może prowadzić do zmian w strukturze błony otrzewnowej i utraty jej funkcji dializacyjnej.

Roztwory do dializy otrzewnowej możemy podzielić na podgrupy ze względu na rodzaj środka osmotycznego: roztwory glukozowe (konwencjonalne, najczęściej stosowane), roztwory z ikodekstryną (polimer glukozy stosowany głównie w długich wymianach) oraz roztwory z aminokwasami (stosowane w celu poprawy stanu odżywienia pacjentów). Możemy je również klasyfikować ze względu na rodzaj buforu: roztwory mleczanowe (klasyczne) oraz wodorowęglanowe/dwuwęglanowe (bardziej fizjologiczne, mniej drażniące dla otrzewnej).

Lista leków w tej grupie

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl