zespół aktywacji leukocytów

Zespół aktywacji leukocytów (ang. Leukocyte Activation Syndrome, LAS) to stan patologiczny charakteryzujący się nadmierną aktywacją komórek układu odpornościowego, głównie leukocytów, w odpowiedzi na różne bodźce. Zjawisko to może wystąpić w przebiegu chorób autoimmunologicznych, infekcji, procesów nowotworowych oraz po ekspozycji na niektóre leki.

Mechanizm zespołu aktywacji leukocytów obejmuje wzmożoną produkcję cytokin prozapalnych, chemokin oraz czynników wzrostu, co prowadzi do kaskady reakcji zapalnych w organizmie. Nadmierna aktywacja leukocytów może skutkować uszkodzeniem tkanek i narządów poprzez uwalnianie enzymów proteolitycznych, reaktywnych form tlenu oraz innych mediatorów zapalenia.

Klinicznie zespół aktywacji leukocytów może manifestować się gorączką, zmęczeniem, bólami stawowymi, limfadenopatią, hepatosplenomegalią oraz objawami zajęcia różnych narządów wewnętrznych. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się zazwyczaj leukocytozę, podwyższone markery stanu zapalnego (CRP, OB), nieprawidłowości w zakresie parametrów wątrobowych oraz zmiany w profilu cytokin.

Leczenie zespołu aktywacji leukocytów ukierunkowane jest na eliminację czynnika wywołującego oraz modulację odpowiedzi immunologicznej. Stosuje się leki przeciwzapalne, immunosupresyjne, a w ciężkich przypadkach terapie biologiczne ukierunkowane na specyficzne cytokiny zaangażowane w proces zapalny.