schyłkowa przewlekła niewydolność nerek
Wskazanie

Schyłkowa przewlekła niewydolność nerek (ESRD – End-Stage Renal Disease) to ostatnie stadium przewlekłej choroby nerek (PChN), charakteryzujące się nieodwracalnym uszkodzeniem nerek i spadkiem filtracji kłębuszkowej (GFR) poniżej 15 ml/min/1,73 m². W tym stadium funkcja nerek jest na tyle upośledzona, że konieczne jest zastosowanie leczenia nerkozastępczego – dializoterapii lub transplantacji nerki.

Głównymi przyczynami schyłkowej niewydolności nerek są: cukrzyca typu 1 i 2, nadciśnienie tętnicze, kłębuszkowe zapalenia nerek, choroby autoimmunologiczne, nefropatia zaporowa, wielotorbielowatość nerek oraz przewlekłe stosowanie niektórych leków. Objawy obejmują: przewodnienie, nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, niedokrwistość, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, kwasicę metaboliczną oraz objawy mocznicy (nudności, wymioty, świąd skóry, zaburzenia neurologiczne).

W farmakoterapii schyłkowej niewydolności nerek stosuje się leki objawowe i wspomagające. W leczeniu niedokrwistości stosuje się preparaty żelaza (Ferrum Lek, Ferro-Gradumet, Tardyferon) oraz czynniki stymulujące erytropoezę (Epoetyna alfa – Eprex, Binocrit; Darbepoetyna alfa – Aranesp). Zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej leczy się przy użyciu preparatów wiążących fosforany (Renagel, Renvela, Fosrenol, węglan wapnia), witaminy D i jej analogów (Alfadiol, Rocaltrol, Zemplar, Paricalcitol Teva), oraz kalcymimetyków (Mimpara, Cinacalcet Accord).

Kluczowe znaczenie ma kontrola ciśnienia tętniczego przy użyciu inhibitorów ACE (Enarenal, Prestarium, Tritace), sartanów (Lorista, Cozaar, Valsacor), beta-blokerów (Betaloc ZOK, Bisocard, Nebilet) oraz antagonistów wapnia (Amlozek, Norvasc, Lacipil). W leczeniu kwasicy metabolicznej stosuje się doustne preparaty wodorowęglanu sodu. Bardzo ważne jest też leczenie chorób współistniejących, zwłaszcza cukrzycy.

Największe trudności w leczeniu pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek to: optymalizacja leczenia nerkozastępczego, kontrola powikłań układowych (sercowo-naczyniowych, kostnych, hematologicznych), dostosowanie dawek leków eliminowanych przez nerki, zapobieganie infekcjom dostępu naczyniowego u chorych dializowanych, a także aspekty psychologiczne związane z przewlekłą chorobą i uzależnieniem od dializoterapii. Dodatkowym wyzwaniem jest polipragmazja wynikająca z licznych chorób współistniejących oraz skomplikowane interakcje lekowe. Kluczowe znaczenie ma interdyscyplinarne podejście do leczenia z udziałem nefrologa, kardiologa, diabetologa, dietetyka i psychologa.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl