ciężkie przewodnienie
Wskazanie

Ciężkie przewodnienie (hiperwolemia) to stan zwiększonej całkowitej objętości płynów w organizmie, charakteryzujący się nadmiernym gromadzeniem płynów w przestrzeni pozakomórkowej. Stan ten może być wynikiem niewydolności nerek, zastoinowej niewydolności serca, marskości wątroby, zespołu nerczycowego, a także nadmiernego dożylnego podawania płynów czy stosowania leków zatrzymujących wodę w organizmie.

W leczeniu ciężkiego przewodnienia kluczowe jest zastosowanie diuretyków. Najczęściej stosuje się diuretyki pętlowe, takie jak furosemid (Furosemidum Polpharma, Furosemid Polfarmex), torasemid (Diuver, Trifas, Toramide) czy kwas etakrynowy (Uregyt). W przypadkach opornych na leczenie pojedynczym diuretykiem stosuje się terapię skojarzoną, dodając diuretyki tiazydowe, np. hydrochlorotiazyd (Hydrochlorothiazidum) lub tiazydo-podobne, jak indapamid (Indapen, Indix, Opamid).

W ciężkich przypadkach przewodnienia, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, konieczne może być zastosowanie hemodializy lub dializy otrzewnowej w celu usunięcia nadmiaru płynów. U pacjentów z niewydolnością serca ważne jest również leczenie choroby podstawowej z zastosowaniem inhibitorów ACE (np. Enarenal, Prestarium), beta-blokerów (np. Metocard, Bisocard) i antagonistów aldosteronu (np. Spironol, Verospiron).

Największe trudności w leczeniu ciężkiego przewodnienia dotyczą pacjentów z towarzyszącą zaawansowaną niewydolnością nerek lub serca. Problemem jest również oporność na diuretyki, która może rozwinąć się w trakcie terapii, zmniejszając jej skuteczność. Zbyt szybkie odwodnienie może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, hipowolemii, niedociśnienia oraz pogorszenia funkcji nerek. Wyzwaniem jest także utrzymanie równowagi między skutecznym usuwaniem nadmiaru płynów a zachowaniem stabilności hemodynamicznej pacjenta, co wymaga stałego monitorowania parametrów życiowych, funkcji nerek i stężenia elektrolitów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl