paraliż przepony

Paraliż przepony to stan medyczny, w którym dochodzi do zaburzenia funkcji motorycznej przepony – głównego mięśnia oddechowego, oddzielającego jamę klatki piersiowej od jamy brzusznej. Może dotyczyć jednej (jednostronny) lub obu (obustronny) kopuł przepony, przy czym ten drugi przypadek stanowi poważniejsze zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.

Etiologia paraliżu przepony obejmuje uszkodzenie nerwu przeponowego, choroby nerwowo-mięśniowe (np. stwardnienie zanikowe boczne, zespół Guillaina-Barrégo), urazy, kompresję nerwu przez masy nowotworowe, a także może być powikłaniem procedur chirurgicznych. Objawy kliniczne zależą od stopnia upośledzenia funkcji przepony i obejmują duszność (nasilającą się w pozycji leżącej), zmniejszoną tolerancję wysiłku, zaburzenia snu oraz niewydolność oddechową.

Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (RTG klatki piersiowej, fluoroskopia, USG), badaniach czynnościowych układu oddechowego oraz elektromiografii. Leczenie jest uzależnione od przyczyny, nasilenia objawów i stopnia upośledzenia funkcji oddechowej. Obejmuje leczenie choroby podstawowej, rehabilitację oddechową, wspomaganie oddychania (w tym nieinwazyjną wentylację) oraz w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne (plikacja przepony, wszczepienie stymulatora przepony).

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Paraliż – Patofizjologia i mechanizm

Paraliż jest wynikiem zaburzeń w przekazywaniu sygnałów nerwowych z mózgu do mięśni, prowadząc do całkowitej (plegia) lub częściowej (pareza) utraty funkcji ruchowej. Uszkodzenia mogą dotyczyć neuronów ruchowych górnych (paraliż spastyczny), neuronów ruchowych dolnych (paraliż wiotki), złącza nerwowo-mięśniowego lub mięśni. Przykłady obejmują hemiplegię poudarową z uszkodzeniem dróg korowo-rdzeniowych, polio z destrukcją neuronów przedniego rogu rdzenia, stwardnienie rozsiane z demielinizacją, porażenie nerwu twarzowego (VII) i nerwu krtaniowego wstecznego (RLN), a także paraliż przepony związany z uszkodzeniem korzeni nerwów szyjnych C3-C5. Warto podkreślić, że w paraliżu spastycznym mięśnie są sztywne, a w wiotkim – wiotkie i niezdolne do skurczu. Patogeneza obejmuje mechanizmy autoimmunologiczne, infekcyjne, genetyczne (np. mutacje SCN4A w hiperkalemicznym porażeniu okresowym) oraz toksyczne (np. neurotoksyny kleszczowe, toksyna botulinowa). Wartości istotne to m.in. unerwienie przepony przez nerwy C3-C5 oraz czas trwania blokady przewodzenia w neuropraksji (6-8 tygodni).
aksonotmeza, hemiplegia, hiperkalemiczne porażenie okresowe, hormon tarczycy, kanał potasowy, kanał sodowy, komórki NK, krwotok mózgowy, mięsień szkieletowy, nerw krtaniowy wsteczny, nerw obwodowy, neuron ruchowy, neuropraksja, neurotoksyna, niedobór witaminy B12, osłonka mielinowa, paraliż przepony, paraliż spastyczny, paraliż wiotki, podtlenek azotu, porażenie Bella, porażenie fałdów głosowych, porażenie nerwu twarzowego, rdzeń kręgowy, stwardnienie rozsiane, synapsa nerwowo-mięśniowa, toksyna botulinowa, tyreotoksyczne porażenie okresowe, udar mózgu, układ nerwowy, wirus polio, zespół Guillaina-Barrégo, złącze nerwowo-mięśniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Paraliż – Etiologia i przyczyny

Paraliż, definiowany jako utrata lub upośledzenie dobrowolnych ruchów mięśniowych, wynika z zaburzeń przekazywania sygnałów nerwowych do mięśni, najczęściej spowodowanych uszkodzeniami układu nerwowego. Główne etiologie obejmują udary mózgu (33,7% przypadków), urazy rdzenia kręgowego (27,3%), stwardnienie rozsiane (18,6%) oraz mózgowe porażenie dziecięce (8,3%). Paraliż może mieć charakter całkowity lub częściowy, jednostronny lub obustronny, a także dotyczyć różnych obszarów ciała, np. paraplegia (porażenie dolnej połowy ciała) czy tetraplegia (porażenie kończyn górnych i dolnych). Inne istotne przyczyny to choroby demielinizacyjne, choroby neuronu ruchowego (np. ALS), infekcje (polio, borelioza, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby autoimmunologiczne (zespół Guillaina-Barrégo, miastenia gravis), a także zatrucia neurotoksyczne i genetyczne porażenia okresowe związane z zaburzeniami kanałów jonowych i poziomem potasu we krwi (hipokalemia lub hiperkalemia).
borelioza, botulizm, choroba Lou Gehriga, hiperkalemiczne porażenie okresowe, hipokalemiczne porażenie okresowe, miastenia gravis, mózgowe porażenie dziecięce, narkolepsja, neuropatia cukrzycowa, ostre wiotkie zapalenie rdzenia, paraliż przepony, paraplegia, półpasiec, porażenie Bella, porażenie mięśni, porażenie senne, porażenie strun głosowych, porażenie twarzy, przemijający atak niedokrwienny, rozszczep kręgosłupa, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, tetraplegia, tyreotoksyczne porażenie okresowe, tyreotoksykoza, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, uraz czaszkowo-mózgowy, uraz rdzenia kręgowego, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Andersena-Tawila, zespół Conna, zespół Gitelmana, zespół Guillaina-Barrégo, zespół Moebiusa

paraliż przepony

Powiązane wpisy

Paraliż – Patofizjologia i mechanizm

Paraliż – Etiologia i przyczyny