niedokrwienie trzewne
Niedokrwienie trzewne to stan patologiczny charakteryzujący się ograniczeniem lub całkowitym zatrzymaniem dopływu krwi do narządów trzewnych (przewodu pokarmowego, wątroby, trzustki, śledziony), co prowadzi do niedotlenienia i potencjalnej martwicy tkanek. Najczęściej jest konsekwencją zakrzepicy lub zatoru w tętnicach trzewnych, hipotensji, niewydolności krążenia lub skurczu naczyń.
Klinicznie niedokrwienie trzewne manifestuje się silnym, rozlanym bólem brzucha, nieadekwatnym do badania fizykalnego, często z towarzyszącymi nudnościami, wymiotami i biegunką. W zaawansowanych przypadkach mogą pojawić się objawy wstrząsu, kwasicy metabolicznej oraz cechy ostrego brzucha. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (m.in. oznaczenie poziomu mleczanów, D-dimerów), obrazowanie radiologiczne (angio-TK, angiografia) oraz laparotomię diagnostyczną.
Leczenie niedokrwienia trzewnego wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i zależy od etiologii, rozległości oraz czasu trwania niedokrwienia. Obejmuje ono postępowanie chirurgiczne (embolektomia, by-pass naczyniowy, resekcja martwiczych fragmentów jelit), leczenie wewnątrznaczyniowe (tromboliza, angioplastyka) oraz intensywną terapię wspomagającą (płynoterapia, leki wazopresyjne, antybiotykoterapia). Śmiertelność w ostrym niedokrwieniu trzewnym pozostaje wysoka, sięgając 60-80%.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Noradrenaline Kabi 1 mg/ml
Noradrenaline Kabi (1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) jest stosowany jako wazopresor w stanach wymagających szybkiej interwencji hemodynamicznej. Ze względu na silne działanie adrenergiczne, terapia wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych obejmujących układy sercowo-naczyniowy, nerwowy, oddechowy, nerkowy oraz skórny. Szczególnie istotne jest ryzyko nadciśnienia tętniczego, któremu może towarzyszyć bradykardia, ból głowy oraz niedokrwienie obwodowe prowadzące do zgorzeli kończyn. Długotrwałe podawanie bez odpowiedniej wymiany objętości krwi może skutkować ciężkim zwężeniem naczyń obwodowych i trzewnych, zmniejszeniem przepływu nerkowego, niedotlenieniem oraz wzrostem stężenia mleczanu w surowicy. Ostra jaskra występuje bardzo często u pacjentów z predyspozycjami anatomicznymi, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.
działanie chronotropowe, działanie inotropowe, kardiomiopatia stresowa, kąt przesączania, kwasica mleczanowa, martwica w miejscu wkłucia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, niedokrwienie trzewne, niedotlenienie tkanek, niewydolność oddechowa, noradrenalina, ostra jaskra, ostra niewydolność serca, perfuzja mózgowa, perfuzja obwodowa, przepływ nerkowy, reakcja nadwrażliwości, wazokonstrykcja, wazopresor, wstrząs kardiogenny, wynaczynienie, zaburzenia rytmu serca, zgorzel kończyn, zwężenie naczyń obwodowych - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Przedawkowanie
Przedawkowanie dihydroergotaminy mezylanu, zawartej w produkcie Dihydroergotaminum Filofarm (2 mg/g roztwór doustny), prowadzi do złożonego zespołu objawów neurologicznych (parestezje, stany dezorientacji, majaczenie, napady drgawkowe, śpiączka), sercowo-naczyniowych (ból kończyn, sinica, osłabienie lub zanik tętna, fluktuacje ciśnienia tętniczego) oraz ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha). Objawy te wynikają z silnego działania wazokonstrykcyjnego dihydroergotaminy na naczynia obwodowe oraz jej wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Warto podkreślić, że produkt zawiera także etanol w stężeniu 42,5% v/v, co odpowiada 212,5–637,5 mg alkoholu na dawkę (0,5–1,5 ml) oraz glicerol (80–240 mg), które mogą dodatkowo wpływać na stan kliniczny pacjenta.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, ciśnienie tętnicze, dezorientacja, dihydroergotamina mezylan, duszność, działanie wazokonstrykcyjne, fentolamina, intoksykacja alkoholowa, leki przeciwdrgawkowe, leki wazodilatacyjne, monitorowanie parametrów życiowych, naczynia obwodowe, napady drgawkowe, niedokrwienie trzewne, nitroprusydek sodu, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, sinica kończyn, skurcz naczyń trzewnych, wentylacja mechaniczna - Leksykon substancji czynnych
Zolmitryptan – Działania niepożądane
Zolmitryptan, agonista receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D, jest stosowany w leczeniu migreny, jednak jego podanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które zazwyczaj pojawiają się w ciągu 4 godzin od przyjęcia i mają charakter przemijający. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zaburzenia percepcji, zawroty głowy, przeczulica, parestezje, senność) oraz układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, dysfagia). Częstość występowania tych objawów jest różna, od bardzo często (≥1/10) do niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). W obrębie układu sercowo-naczyniowego kołatanie serca występuje często, tachykardia niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, dławica piersiowa czy skurcz tętnicy wieńcowej, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
astenia, dławica piersiowa, dysfagia, kołatanie serca, kserostomia, migrena, niedokrwienie jelita cienkiego, niedokrwienie trzewne, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, parcie na mocz, parestezja, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, receptor serotoninowy, skurcz tętnicy wieńcowej, tachykardia, tryptany, wielomocz, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia percepcji, zawał jelit, zawał mięśnia sercowego, zawał śledziony, zawroty głowy ośrodkowe, zolmitryptan