poronienie niepełne

Poronienie niepełne (łac. abortus incompletus) to stan, w którym dochodzi do częściowego wydalenia produktów koncepcji (płodu, łożyska, błon płodowych) z jamy macicy. Jest to jedna z najczęstszych form powikłań ciąży w pierwszym trymestrze, dotykająca około 10-20% rozpoznanych ciąż.

W przeciwieństwie do poronienia całkowitego, w poronieniu niepełnym część tkanek ciążowych pozostaje w jamie macicy, co prowadzi do utrzymującego się krwawienia z dróg rodnych. Pacjentki zgłaszają zwykle silny ból podbrzusza, krwawienie oraz skurcze macicy. Diagnoza opiera się na badaniu ginekologicznym, ultrasonografii przezpochwowej oraz badaniach poziomu beta-hCG.

Leczenie poronienia niepełnego obejmuje najczęściej interwencję chirurgiczną – łyżeczkowanie jamy macicy (abrazję) lub aspirację próżniową. W wybranych przypadkach możliwe jest również postępowanie zachowawcze z zastosowaniem mizoprostolu lub oczekiwanie na samoistne oczyszczenie macicy. Kluczowe znaczenie ma monitorowanie pacjentki pod kątem krwawienia, zakażenia oraz kompletności ewakuacji tkanek ciążowych.

Powikłaniami poronienia niepełnego mogą być: krwotok, zakażenie, zapalenie błony śluzowej macicy (endometritis), a w rzadkich przypadkach zespół Ashermana (zrosty wewnątrzmaciczne). Pacjentki po poronieniu niepełnym wymagają kontroli ginekologicznej oraz wsparcia psychologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl