zamartwica noworodka

Zamartwica noworodka to stan kliniczny charakteryzujący się upośledzeniem wymiany gazowej płodu lub noworodka, co prowadzi do hipoksemii, hiperkapnii i kwasicy metabolicznej. Jest to poważne powikłanie okołoporodowe, które może mieć długofalowe konsekwencje dla rozwoju neurologicznego dziecka.

Diagnostyka zamartwicy opiera się na ocenie stanu noworodka przy użyciu skali Apgar, która uwzględnia pięć parametrów: czynność serca, oddech, napięcie mięśniowe, reakcję na bodźce i zabarwienie skóry. Wyniki poniżej 7 punktów w 5. minucie życia mogą wskazywać na zamartwicę. Dodatkowo wykonuje się badanie gazometryczne krwi pępowinowej, gdzie pH poniżej 7,0 i niedobór zasad powyżej 12 mmol/l sugerują ciężką zamartwicę.

Leczenie zamartwicy noworodka wymaga natychmiastowej interwencji i obejmuje resuscytację, wspomaganie oddychania, korekcję zaburzeń metabolicznych oraz zapobieganie wtórnym uszkodzeniom narządów. W przypadku ciężkiej zamartwicy stosuje się hipotermię leczniczą, która zmniejsza ryzyko encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej poprzez obniżenie metabolizmu mózgowego i ograniczenie procesów zapalno-nekrotycznych.

Zapobieganie zamartwicy opiera się na dokładnym monitorowaniu stanu płodu podczas ciąży i porodu, identyfikacji czynników ryzyka oraz szybkim reagowaniu na nieprawidłowości w zapisie kardiotokograficznym. Wczesne rozpoznanie objawów niedotlenienia płodu i odpowiednie postępowanie położnicze mają kluczowe znaczenie dla minimalizacji ryzyka wystąpienia zamartwicy noworodka.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl