zapalenie po kontuzji
Wskazanie

Zapalenie po kontuzji to proces fizjologiczny będący naturalną reakcją organizmu na uraz tkanek. Charakteryzuje się występowaniem klasycznych objawów zapalenia: bólu, obrzęku, zaczerwienienia, ucieplenia i upośledzenia funkcji. Najczęściej występuje po urazach sportowych, wypadkach komunikacyjnych lub upadkach, a jego nasilenie zależy od rozległości i charakteru uszkodzenia tkanek.

W początkowej fazie leczenia zapalenia pourazowego stosuje się zasadę PRICE (Protection, Rest, Ice, Compression, Elevation) – ochrona, odpoczynek, lód, ucisk i uniesienie. Farmakologicznie najczęściej wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które hamują proces zapalny i działają przeciwbólowo. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Ibuprom, Nurofen, Voltaren (diklofenak), Ketonal (ketoprofen) czy Meloxicare (meloksykam). W cięższych przypadkach stosuje się niekiedy kortykosteroidy, np. Dexaven (deksametazon) lub Medrol (metyloprednizolon).

W leczeniu miejscowym wykorzystuje się maści i żele przeciwzapalne, np. Voltaren Max, Ketoprofen żel, Feldene żel czy Naproxen żel. Dodatkowo stosuje się preparaty poprawiające krążenie miejscowe i przyspieszające wchłanianie obrzęku, takie jak Lioton, Heparinum Hasco czy Venożel.

Największe trudności w leczeniu zapalenia pourazowego wiążą się z balansowaniem między kontrolą procesu zapalnego a jego całkowitym blokowaniem. Umiarkowane zapalenie jest bowiem niezbędne dla prawidłowych procesów gojenia. Długotrwałe stosowanie NLPZ może prowadzić do powikłań żołądkowo-jelitowych, nerkowych i sercowo-naczyniowych. Istotnym problemem jest również odpowiednie dobranie momentu rozpoczęcia rehabilitacji – zbyt wczesna może nasilić objawy, zbyt późna – prowadzić do zesztywnienia i osłabienia tkanek. Kluczowe jest indywidualne podejście do pacjenta i dostosowanie leczenia do konkretnego rodzaju urazu i stanu ogólnego chorego.