pozastawowy stan reumatyczny taki jak zapalenie okołostawowe barku
Wskazanie

Pozastawowy stan reumatyczny taki jak zapalenie okołostawowe barku, znane również jako zespół bolesnego barku lub zapalenie torebki stawowej barku, to schorzenie charakteryzujące się zapaleniem tkanek miękkich otaczających staw barkowy. Występuje najczęściej u osób w wieku 40-60 lat, często po urazie, przeciążeniu lub w wyniku unieruchomienia. Dolegliwość ta może być również związana z cukrzycą, chorobami tarczycy lub schorzeniami neurologicznymi.

Główne objawy to silny ból barku, ograniczenie ruchomości stawu oraz zmniejszenie siły mięśniowej. Choroba ma zwykle trzy fazy: bolesną, ograniczonej ruchomości i powrotu do zdrowia. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, obrazowaniu RTG, USG lub MRI dla wykluczenia innych przyczyn dolegliwości.

W leczeniu pozastawowego stanu reumatycznego barku stosuje się głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak Diclofenak (Diclac, Majamil), Meloksykam (Movalis, Aglan), Nimesulid (Nimesil, Aulin) czy Ibuprofen (Ibuprom, Nurofen). W przypadkach silnego bólu i znacznego ograniczenia ruchomości można zastosować miejscowe iniekcje glikokortykosteroidów (Diprophos, Depo-Medrol). Leczenie uzupełnia się o fizjoterapię, która jest kluczowa dla przywrócenia pełnej funkcji stawu.

Największe trudności w leczeniu zapalenia okołostawowego barku to długi czas trwania terapii, który może wynosić od kilku miesięcy do nawet 2 lat, oraz ryzyko powikłań w postaci trwałego ograniczenia ruchomości stawu barkowego. Wyzwanie stanowi również różnicowanie z innymi schorzeniami barku, takimi jak uszkodzenie stożka rotatorów, zapalenie kaletki podbarkowej czy zmiany zwyrodnieniowe. Istotnym problemem jest także tendencja do nawrotów oraz trudności w utrzymaniu systematycznej rehabilitacji, która jest niezbędna dla osiągnięcia optymalnych efektów leczenia.