alergia polekowa
Wskazanie

Alergia polekowa (reakcja nadwrażliwości na leki) to niepożądana reakcja immunologiczna na substancję leczniczą, charakteryzująca się objawami wykraczającymi poza jej znane działania farmakologiczne. Może manifestować się w różny sposób – od łagodnych wysypek skórnych, po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Najczęściej występuje po zastosowaniu antybiotyków (zwłaszcza beta-laktamowych), niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków przeciwdrgawkowych czy środków kontrastowych.

W leczeniu alergii polekowej kluczowe jest natychmiastowe odstawienie podejrzanego leku. W przypadku łagodnych objawów skórnych stosuje się leki przeciwhistaminowe, takie jak Zyrtec (cetyryzyna), Claritine (loratadyna), Aerius (desloratadyna) czy Hitaxa (bilastyna). Przy cięższych reakcjach niezbędne są glikokortykosteroidy – Dexaven (deksametazon), Solu-Medrol (metyloprednizolon) podawane dożylnie. W anafilaksji lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina (Adrenalina WZF, EpiPen), a także płynoterapia i tlenoterapia.

Profilaktyka ponownych reakcji alergicznych opiera się na dokładnej dokumentacji występujących reakcji i unikaniu uczulającego leku oraz substancji o podobnej strukturze chemicznej. W niektórych przypadkach pomocna może być identyfikacja mechanizmu reakcji poprzez testy alergiczne – skórne, śródskórne lub płatkowe (wykonywane w okresie remisji), a także oznaczanie swoistych przeciwciał IgE.

Największym wyzwaniem w leczeniu alergii polekowej jest diagnostyka różnicowa, gdyż objawy mogą naśladować inne choroby lub być mylone z działaniami niepożądanymi leków. Istotną trudnością jest również identyfikacja konkretnego alergenu, szczególnie gdy pacjent przyjmuje jednocześnie wiele leków. W przypadku gdy lek wywołujący alergię jest niezbędny do leczenia podstawowej choroby, konieczne bywa zastosowanie protokołów desensytyzacji, które muszą być prowadzone w warunkach szpitalnych przez doświadczonego alergologa.