reakcja pseudoalergiczna
Wskazanie
Reakcja pseudoalergiczna to stan kliniczny, który objawami przypomina reakcję alergiczną, jednak w przeciwieństwie do prawdziwej alergii nie jest związany z mechanizmami immunologicznymi i nie wymaga wcześniejszej ekspozycji na czynnik wywołujący. Reakcje te powstają w wyniku bezpośredniego uwalniania mediatorów z komórek tucznych i bazofilów, bez udziału przeciwciał IgE. Najczęściej występują po podaniu środków kontrastowych, niektórych leków (np. opioidów, NLPZ, wankomycyny), po spożyciu pokarmów bogatych w histaminę lub innych substancji uwalniających histaminę.
W leczeniu reakcji pseudoalergicznych stosuje się leki przeciwhistaminowe (np. Claritine, Zyrtec, Allegra), które blokują receptory histaminowe. W cięższych przypadkach mogą być konieczne glikokortykosteroidy (np. Dexaven, Metypred, Hydrocortison). W przypadku reakcji anafilaktoidalnych podaje się adrenalinę (Adrenalina WZF, EpiPen). Profilaktycznie przed podaniem środków kontrastowych u osób z wywiadem w kierunku reakcji pseudoalergicznych można zastosować leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy.
Główną trudnością w postępowaniu z pacjentem z reakcją pseudoalergiczną jest różnicowanie jej z prawdziwą reakcją alergiczną, ponieważ objawy kliniczne mogą być identyczne. W przeciwieństwie do alergii, testy skórne w reakcjach pseudoalergicznych są zwykle ujemne. Dodatkowym wyzwaniem jest fakt, że pacjenci mogą reagować na bardzo małe ilości substancji wywołującej, a reakcje mogą wystąpić przy pierwszym kontakcie z danym czynnikiem. Istotne jest również, że niektóre leki stosowane w leczeniu, np. NLPZ, same mogą wywoływać reakcje pseudoalergiczne, co komplikuje proces terapeutyczny.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Meprelon – Tabletki – 16 mg
Produkt leczniczy zawiera metyloprednizolon jako substancję czynną oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest stosowany w leczeniu chorób wymagających układowego podawania glikokortykosteroidów, takich jak stany zapalne i choroby autoimmunologiczne. Wskazany jest również w alergiach, astmie, chorobach skóry oraz w niektórych schorzeniach hematologicznych i gastroenterologicznych. Ponadto znajduje zastosowanie w terapii substytucyjnej przy niewydolności kory nadnerczy.
• Wskazania do stosowania- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- choroba Addisona
- choroba autoimmunologiczna
- choroba błony śluzowej
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba skóry
- ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
- katar sienny
- młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- odrzucenie przeszczepu
- ostra pokrzywka
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- podostry toczeń skórny
- przewlekła obturacyjna choroba płuc
- reakcja alergiczna
- reakcja alergiczna związana z zakażeniem
- reakcja anafilaktoidalna
- reakcja pseudoalergiczna
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowa choroba płuc
- stan alergiczny
- stan po usunięciu operacyjnym nadnerczy
- toczeń rumieniowaty dyskoidalny
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wstrząs anafilaktyczny
- wysypka polekowa
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zwłóknienie płuc
• Substancja czynna• Kategoria leku