Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 30 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej leku Esotkaleno, obejmują szeroki zakres testów farmakologicznych, toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także oceny genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. W modelu szczurzym LD50 po jednorazowym podaniu wyniosła 240 mg/kg masy ciała. Toksyczność podostra u szczurów objawiła się zmianami w komórkach wysp trzustkowych przy dawce 33 mg/kg m.c./dzień przez 7-14 dni, u królików uszkodzeniem wątroby przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dzień przez 2-4 tygodnie, a u świnek morskich i psów obserwowano martwicę mięśni przy dawkach odpowiednio 0,5-5 mg/kg m.c./dzień i 4 mg/kg m.c./dzień podawanych przez kilka tygodni. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka klinicznego dla ludzi w warunkach terapeutycznych.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra przerywana trombocytopenia
  52. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  53. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  54. parałuszczyca
  55. pęcherzyca zwykła
  56. pemfigoid pęcherzowy
  57. piodermia zgorzelinowa
  58. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  59. pokrzywka
  60. polimialgia reumatyczna
  61. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  62. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  63. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  64. przewlekła białaczka limfatyczna
  65. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  66. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  67. przewlekłe zapalenie rzęs
  68. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  69. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  70. reakcja Jarischa-Herxheimera
  71. reakcje anafilaktoidalne
  72. reaktywne zapalenie stawów
  73. reumatoidalne zapalenie stawów
  74. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  75. rumień guzowaty
  76. sarkoidoza
  77. śródmiąższowe choroby płuc
  78. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  79. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  80. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. toczeń rumieniowaty układowy
  85. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  86. twardzina układowa
  87. uogólniona ostra osutka krostkowa
  88. usunięcie nadnerczy
  89. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  90. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  91. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypki polekowe
  96. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  97. zapalenie błony naczyniowej oka
  98. zapalenie nadtwardówki
  99. zapalenie rogówki
  100. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  101. zapalenie skórno-mięśniowe
  102. zapalenie stawów kręgosłupa
  103. zapalenie stawów w sarkoidozie
  104. zapalenie tętnicy skroniowej
  105. zapalenie twardówki
  106. zapalenie wielomięśniowe
  107. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  108. zespół Goodpasture’a
  109. zespół nadnerczowo-płciowy
  110. zespół Sézary'ego
  111. zespół Tolosa-Hunta
  112. zespół Westa
  113. ziarniniakowatość Wegenera
  114. ziarniniakowe zapalenie warg
  115. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Dostępne dane przedkliniczne na temat bezpieczeństwa stosowania prednizonu, substancji czynnej leku Esotkaleno, obejmują wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Na podstawie analizy tych danych nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla ludzi.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelu szczurzym określono wartość LD50 (śmierć w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu. Parametr ten ustalono na poziomie 240 mg/kg masy ciała.2

Toksyczność podostra/przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt, uzyskując następujące wyniki:3

  • U szczurów obserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa (widoczne zarówno w mikroskopie świetlnym, jak i elektronowym) po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni.4
  • U królików eksperymentalne uszkodzenie wątroby wystąpiło po podawaniu dawki 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 2-4 tygodni.5
  • U świnek morskich zaobserwowano działanie histotoksyczne manifestujące się jako martwica mięśni po kilku tygodniach podawania dawki 0,5-5 mg/kg masy ciała.6
  • U psów podobne działanie histotoksyczne (martwica mięśni) odnotowano po kilku tygodniach podawania dawki 4 mg/kg masy ciała.7

Działanie mutagenne i karcynogenne

Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów, w tym prednizonu, nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. Nie stwierdzono znaczącego potencjału mutagennego ani karcynogennego badanej substancji, który mógłby mieć znaczenie w warunkach terapeutycznego stosowania u ludzi.8

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania toksycznego wpływu na rozród i rozwój płodu wykazały następujące efekty:9

  • W doświadczeniach przeprowadzonych na myszach, chomikach i królikach prednizolon powodował rozszczep wargi/podniebienia.10
  • Pozajelitowe podawanie szczurom prowadziło do rozwoju niewielkich anomalii czaszki, szczęki i języka.11
  • We wszystkich badanych modelach zwierzęcych obserwowano opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego.12

Dodatkowo udokumentowano wpływ prednizolonu na męski układ rozrodczy. Podawanie w dużych dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy okres (co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po zaprzestaniu podawania leku.13

Gatunek Rodzaj badania Dawka Czas trwania Obserwowane efekty
Szczury Toksyczność ostra 240 mg/kg m.c. Jednorazowe podanie LD50 (śmierć w ciągu 7 dni)
Szczury Toksyczność podostra 33 mg/kg m.c./dzień 7-14 dni Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Króliki Toksyczność podostra 2-3 mg/kg m.c./dzień 2-4 tygodnie Uszkodzenie wątroby
Świnki morskie Toksyczność przewlekła 0,5-5 mg/kg m.c./dzień Kilka tygodni Martwica mięśni
Psy Toksyczność przewlekła 4 mg/kg m.c./dzień Kilka tygodni Martwica mięśni
Myszy, chomiki, króliki Toksyczny wpływ na rozwój Różne Okres ciąży Rozszczep wargi/podniebienia
Szczury Toksyczny wpływ na rozwój Różne (podanie pozajelitowe) Okres ciąży Anomalie czaszki, szczęki i języka; opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego
Brak danych o gatunku Wpływ na spermatogenezę 30 mg/dobę Co najmniej 4 tygodnie Odwracalne zaburzenia spermatogenezy utrzymujące się przez kilka miesięcy po odstawieniu
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl