Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 30 mg
Dawkowanie prednizonu (Esotkaleno) powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. U dorosłych dawki początkowe w stanach ostrych mogą sięgać 80-100 mg/dobę (do 250 mg), co odpowiada 1,0-3,0 mg/kg masy ciała/dobę, natomiast dawki podtrzymujące zwykle mieszczą się w zakresie 5-15 mg/dobę. Standardowo całą dawkę przyjmuje się rano (6:00-8:00), choć w przypadku dużych dawek możliwe jest podzielenie na 2-4 dawki. U dzieci dawkowanie opiera się na masie ciała: dawka duża to 2-3 mg/kg/dobę, średnia 1-2 mg/kg/dobę, a dawka podtrzymująca 0,25 mg/kg/dobę. W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego i ewentualnym dodatkiem fludrokortyzonu. W sytuacjach stresowych (uraz, operacja, infekcja) dawkę prednizonu można zwiększyć 2-10-krotnie, a w stanach po długotrwałej terapii glikokortykosteroidami do 50 mg/dobę z szybkim zmniejszaniem dawki.
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- katar sienny
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostra przerywana trombocytopenia
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- pokrzywka
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół Goodpasture’a
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Dawkowanie leku Esotkaleno
Dawkowanie produktu leczniczego Esotkaleno (prednizon) wymaga dostosowania do rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Strategia leczenia obejmuje zwykle stosowanie większych dawek początkowych, które następnie są redukowane do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej, zazwyczaj w zakresie 5-15 mg prednizonu na dobę. W stanach ostrych i ciężkich dawki początkowe są znacznie wyższe niż w schorzeniach przewlekłych.1
W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.2
Dawkowanie u dorosłych
Podział dawkowania u dorosłych pacjentów opiera się na aktualnych wytycznych medycznych i uwzględnia różne rodzaje dawek:3
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80-100 (do 250) | 1,0-3,0 |
| Średnia | 40-80 | 0,5-1,0 |
| Mała | 10-40 | 0,25-0,5 |
| Bardzo mała | 1,5-7,5 (do 10) | – |
Standardowo całą dawkę dobową należy przyjmować wcześnie rano, między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). W zależności od choroby, duże dawki dobowe można również rozdzielić na 2-4 dawki pojedyncze, a średnie dawki dobowe na 2-3 dawki.4
Dawkowanie w szczególnych sytuacjach klinicznych
Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu): zaleca się dawkę 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzieloną na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby zaleca się dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu).5
W przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.6
Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami: zaleca się dawkę do 50 mg prednizonu na dobę, podawaną tak szybko, jak to możliwe, z następczym zmniejszaniem dawki w ciągu kilku dni.7
Dawkowanie u dzieci
Dawkowanie u dzieci opiera się na masie ciała i zależy od nasilenia choroby:8
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2-3 |
| Średnia | 1-2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub, jeśli to możliwe, z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.9
Redukcja dawki
Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego należy rozpocząć zmniejszanie dawki, zależne od choroby podstawowej. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową.10
Początkowo dawkę zmniejsza się w większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg/dobę. Decyzja o stopniowym przerywaniu leczenia lub konieczności podania dawki podtrzymującej zależy od sytuacji klinicznej.11
Zalecany schemat redukcji dawki, przy jednoczesnym monitorowaniu aktywności choroby:12
- Powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni13
- Od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień14
- Od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie15
- Od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie16
- Poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni17
Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.18
Schemat dawkowania w onkologii (SD: e)
W ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych, dawkowanie prednizonu powinno być zgodne z aktualnymi protokołami. Prednizon podawany jest zwykle w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.19
Przykłady dawkowania w wybranych protokołach chemioterapii:20
- Chłoniak nieziarniczy:
- Schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- Schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-521
- Przewlekła białaczka limfocytowa: „Schemat Knospe”, prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-322
- Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m², dzień 1-1423
- Szpiczak mnogi: „schemat Alexanian”, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-424
Sposób podawania
Tabletki Esotkaleno należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.25
Podczas farmakoterapii produktem Esotkaleno należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnej terapii. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, monitorując w razie potrzeby mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.26
Dawkowanie w stanach szczególnych
W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby mniejsze dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie standardowej dawki.27
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania