Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 30 mg

Dawkowanie prednizonu (Esotkaleno) powinno być indywidualnie dostosowane do rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. U dorosłych dawki początkowe w stanach ostrych mogą sięgać 80-100 mg/dobę (do 250 mg), co odpowiada 1,0-3,0 mg/kg masy ciała/dobę, natomiast dawki podtrzymujące zwykle mieszczą się w zakresie 5-15 mg/dobę. Standardowo całą dawkę przyjmuje się rano (6:00-8:00), choć w przypadku dużych dawek możliwe jest podzielenie na 2-4 dawki. U dzieci dawkowanie opiera się na masie ciała: dawka duża to 2-3 mg/kg/dobę, średnia 1-2 mg/kg/dobę, a dawka podtrzymująca 0,25 mg/kg/dobę. W leczeniu substytucyjnym po zakończeniu wzrostu zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z uwzględnieniem specyfiki zespołu nadnerczowo-płciowego i ewentualnym dodatkiem fludrokortyzonu. W sytuacjach stresowych (uraz, operacja, infekcja) dawkę prednizonu można zwiększyć 2-10-krotnie, a w stanach po długotrwałej terapii glikokortykosteroidami do 50 mg/dobę z szybkim zmniejszaniem dawki.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra przerywana trombocytopenia
  52. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  53. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  54. parałuszczyca
  55. pęcherzyca zwykła
  56. pemfigoid pęcherzowy
  57. piodermia zgorzelinowa
  58. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  59. pokrzywka
  60. polimialgia reumatyczna
  61. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  62. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  63. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  64. przewlekła białaczka limfatyczna
  65. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  66. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  67. przewlekłe zapalenie rzęs
  68. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  69. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  70. reakcja Jarischa-Herxheimera
  71. reakcje anafilaktoidalne
  72. reaktywne zapalenie stawów
  73. reumatoidalne zapalenie stawów
  74. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  75. rumień guzowaty
  76. sarkoidoza
  77. śródmiąższowe choroby płuc
  78. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  79. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  80. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. toczeń rumieniowaty układowy
  85. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  86. twardzina układowa
  87. uogólniona ostra osutka krostkowa
  88. usunięcie nadnerczy
  89. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  90. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  91. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypki polekowe
  96. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  97. zapalenie błony naczyniowej oka
  98. zapalenie nadtwardówki
  99. zapalenie rogówki
  100. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  101. zapalenie skórno-mięśniowe
  102. zapalenie stawów kręgosłupa
  103. zapalenie stawów w sarkoidozie
  104. zapalenie tętnicy skroniowej
  105. zapalenie twardówki
  106. zapalenie wielomięśniowe
  107. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  108. zespół Goodpasture’a
  109. zespół nadnerczowo-płciowy
  110. zespół Sézary'ego
  111. zespół Tolosa-Hunta
  112. zespół Westa
  113. ziarniniakowatość Wegenera
  114. ziarniniakowe zapalenie warg
  115. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie leku Esotkaleno

Dawkowanie produktu leczniczego Esotkaleno (prednizon) wymaga dostosowania do rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Strategia leczenia obejmuje zwykle stosowanie większych dawek początkowych, które następnie są redukowane do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej, zazwyczaj w zakresie 5-15 mg prednizonu na dobę. W stanach ostrych i ciężkich dawki początkowe są znacznie wyższe niż w schorzeniach przewlekłych.1

W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.2

Dawkowanie u dorosłych

Podział dawkowania u dorosłych pacjentów opiera się na aktualnych wytycznych medycznych i uwzględnia różne rodzaje dawek:3

Rodzaj dawki Dawka w mg/dobę Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 80-100 (do 250) 1,0-3,0
Średnia 40-80 0,5-1,0
Mała 10-40 0,25-0,5
Bardzo mała 1,5-7,5 (do 10)

Standardowo całą dawkę dobową należy przyjmować wcześnie rano, między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). W zależności od choroby, duże dawki dobowe można również rozdzielić na 2-4 dawki pojedyncze, a średnie dawki dobowe na 2-3 dawki.4

Dawkowanie w szczególnych sytuacjach klinicznych

Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu): zaleca się dawkę 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzieloną na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, a w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby zaleca się dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu).5

W przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.6

Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami: zaleca się dawkę do 50 mg prednizonu na dobę, podawaną tak szybko, jak to możliwe, z następczym zmniejszaniem dawki w ciągu kilku dni.7

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u dzieci opiera się na masie ciała i zależy od nasilenia choroby:8

Rodzaj dawki Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 2-3
Średnia 1-2
Dawka podtrzymująca 0,25

U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub, jeśli to możliwe, z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.9

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego należy rozpocząć zmniejszanie dawki, zależne od choroby podstawowej. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową.10

Początkowo dawkę zmniejsza się w większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg/dobę. Decyzja o stopniowym przerywaniu leczenia lub konieczności podania dawki podtrzymującej zależy od sytuacji klinicznej.11

Zalecany schemat redukcji dawki, przy jednoczesnym monitorowaniu aktywności choroby:12

  • Powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni13
  • Od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień14
  • Od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie15
  • Od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie16
  • Poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni17

Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.18

Schemat dawkowania w onkologii (SD: e)

W ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych, dawkowanie prednizonu powinno być zgodne z aktualnymi protokołami. Prednizon podawany jest zwykle w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.19

Przykłady dawkowania w wybranych protokołach chemioterapii:20

  • Chłoniak nieziarniczy:
    • Schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
    • Schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-521
  • Przewlekła białaczka limfocytowa: „Schemat Knospe”, prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-322
  • Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m², dzień 1-1423
  • Szpiczak mnogi: „schemat Alexanian”, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-424

Sposób podawania

Tabletki Esotkaleno należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.25

Podczas farmakoterapii produktem Esotkaleno należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnej terapii. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, monitorując w razie potrzeby mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.26

Dawkowanie w stanach szczególnych

W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby mniejsze dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie standardowej dawki.27

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl