Przedawkowanie
Esotkaleno 30 mg

Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, jest glikokortykosteroidem stosowanym w terapii chorób zapalnych i immunologicznych. Przedawkowanie prednizonu prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów, takich jak objawy cushingoidalne (m.in. twarz księżycowata, otyłość centralna), zaburzenia hormonalne (supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, nieregularne miesiączki), metaboliczne (hiperglikemia, hiperlipidemia), elektrolitowe (hipokaliemia, retencja sodu i wody, hipokalcemia) oraz neuropsychiatryczne (pobudzenie psychoruchowe, psychozy steroidowe). Przedawkowanie może także skutkować nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami rytmu serca, owrzodzeniami żołądka i dwunastnicy. Warto podkreślić, że brak jest swoistego antidotum na prednizon, co wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego z intensywnym monitorowaniem parametrów życiowych, gospodarki elektrolitowej i metabolicznej pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Esotkaleno – Tabletki – 30 mg
  1. Przedawkowanie leku Esotkaleno
    1. Mechanizm przedawkowania
    2. Rozpoznane objawy przedawkowania
    3. Postępowanie w przedawkowaniu
  2. Objawy przedawkowania
  3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    1. Długoterminowe monitorowanie
    2. Edukacja pacjenta
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  16. egzema
  17. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  18. eozynofilowe zapalenie powięzi
  19. erytrodermia
  20. gruźlica płuc
  21. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  22. guz rzekomy oczodołu
  23. guzkowe zapalenie tętnic
  24. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  25. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  26. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  27. katar sienny
  28. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  29. liniowa dermatoza IgA
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. liszajec herpetiformis
  32. łupież rubra mieszkowy
  33. łuszczyca krostkowa
  34. łuszczycowe zapalenie stawów
  35. mieszane choroby tkanki łącznej
  36. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  37. myasthenia
  38. naczyniak jamisty
  39. neuropatia nerwu wzrokowego
  40. niedobór ACTH
  41. niewydolność kory nadnerczy
  42. obrzęk Quinckego
  43. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  44. odrzucenie przeszczepu
  45. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  46. oparzenia zasadowe
  47. oparzenie przełyku
  48. opryszczka ciężarnych
  49. orbitopatia endokrynologiczna
  50. ostra białaczka limfoblastyczna
  51. ostra przerywana trombocytopenia
  52. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  53. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  54. parałuszczyca
  55. pęcherzyca zwykła
  56. pemfigoid pęcherzowy
  57. piodermia zgorzelinowa
  58. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  59. pokrzywka
  60. polimialgia reumatyczna
  61. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  62. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  63. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  64. przewlekła białaczka limfatyczna
  65. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  66. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  67. przewlekłe zapalenie rzęs
  68. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  69. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  70. reakcja Jarischa-Herxheimera
  71. reakcje anafilaktoidalne
  72. reaktywne zapalenie stawów
  73. reumatoidalne zapalenie stawów
  74. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  75. rumień guzowaty
  76. sarkoidoza
  77. śródmiąższowe choroby płuc
  78. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  79. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  80. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. toczeń rumieniowaty układowy
  85. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  86. twardzina układowa
  87. uogólniona ostra osutka krostkowa
  88. usunięcie nadnerczy
  89. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  90. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  91. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypki polekowe
  96. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  97. zapalenie błony naczyniowej oka
  98. zapalenie nadtwardówki
  99. zapalenie rogówki
  100. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  101. zapalenie skórno-mięśniowe
  102. zapalenie stawów kręgosłupa
  103. zapalenie stawów w sarkoidozie
  104. zapalenie tętnicy skroniowej
  105. zapalenie twardówki
  106. zapalenie wielomięśniowe
  107. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  108. zespół Goodpasture’a
  109. zespół nadnerczowo-płciowy
  110. zespół Sézary'ego
  111. zespół Tolosa-Hunta
  112. zespół Westa
  113. ziarniniakowatość Wegenera
  114. ziarniniakowe zapalenie warg
  115. zwłóknienie płuc
Substancja czynna
  1. prednizon
Kategoria leku
  1. glikokortykosteroidy
  2. leki immunosupresyjne
  3. leki przeciwnowotworowe (w chemioterapii skojarzonej)
  4. leki przeciwreumatyczne
  5. leki przeciwzapalne

Przedawkowanie leku Esotkaleno

Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, jest glikokortykosteroidem szeroko stosowanym w leczeniu wielu chorób o podłożu zapalnym i immunologicznym. Mimo że ostre zatrucia prednizonem nie zostały szczegółowo opisane w literaturze medycznej, należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu tego leku ze względu na możliwość wystąpienia nasilonych działań niepożądanych przy przedawkowaniu1.

Mechanizm przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Esotkaleno (prednizonu) należy spodziewać się przede wszystkim nasilenia typowych działań niepożądanych charakterystycznych dla glikokortykosteroidów. Dotyczy to szczególnie efektów hormonalnych, zaburzeń metabolicznych oraz nieprawidłowości w gospodarce elektrolitowej organizmu2.

Rozpoznane objawy przedawkowania

Chociaż w dokumentacji medycznej nie opisano szczegółowo przypadków ostrego zatrucia prednizonem, klinicyści powinni być świadomi potencjalnych konsekwencji przedawkowania tego leku3. Należy monitorować pacjenta pod kątem wystąpienia nasilonych działań niepożądanych charakterystycznych dla glikokortykosteroidów.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania leku Esotkaleno istotną informacją dla klinicystów jest fakt, że nie istnieje specyficzne antidotum na prednizon4. Leczenie przedawkowania powinno być zatem objawowe i podtrzymujące, z intensywnym monitorowaniem parametrów życiowych oraz równowagi elektrolitowej i metabolicznej pacjenta.

Objawy przedawkowania

Poniższa tabela przedstawia potencjalne objawy przedawkowania leku Esotkaleno, z uwzględnieniem ich opisu i mechanizmu powstawania. Należy zaznaczyć, że objawy te odzwierciedlają nasilenie typowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów5.

Kategoria objawów Objawy przedawkowania Opis Mechanizm
Zaburzenia hormonalne Objawy cushingoidalne Twarz księżycowata, otyłość centralna, rozstępy skórne, nasilone trądzikowe zmiany skórne Nasilone działanie glikokortykosteroidowe na tkankę tłuszczową i skórę
Zaburzenia cyklu menstruacyjnego Nieregularne miesiączki, brak miesiączki Wpływ na oś podwzgórze-przysadka-gonady
Supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza Osłabienie, zmęczenie, niedociśnienie, zmniejszona odpowiedź na stres Zahamowanie wydzielania endogennych glikokortykosteroidów
Zaburzenia metaboliczne Hiperglikemia Zwiększone stężenie glukozy we krwi, glikozuria, polidypsja, poliuria Nasilenie glukoneogenezy wątrobowej, zmniejszenie wrażliwości tkanek na insulinę
Zaburzenia lipidowe Hiperlipidemie, podwyższony poziom cholesterolu i trójglicerydów Wpływ na metabolizm lipidów
Nasilony katabolizm białek Osłabienie mięśni, zaniki mięśniowe, negatywny bilans azotowy Wzmożona proteoliza i zahamowanie syntezy białek
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia Osłabienie mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, skurcze mięśni Utrata potasu przez nerki wskutek działania mineralokortykoidowego
Retencja sodu i wody Obrzęki, nadciśnienie tętnicze, zastoinowa niewydolność serca Działanie mineralokortykoidowe prowadzące do zwiększonej reabsorpcji sodu i wody
Hipokalcemia Parestezje, tężyczka, drgawki Zaburzenie gospodarki wapniowej, zwiększone wydalanie wapnia
Zaburzenia układu krążenia Nadciśnienie tętnicze Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego Retencja sodu i wody, zwiększona wrażliwość naczyń na katecholaminy
Zaburzenia rytmu serca Tachykardia, arytmie Zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hipokaliemia
Zaburzenia neuropsychiatryczne Pobudzenie psychoruchowe Bezsenność, niepokój, euforia, zachowania maniakalne Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy
Psychozy steroidowe Halucynacje, urojenia, zaburzenia nastroju Nasilone działanie na funkcje poznawcze i emocjonalne OUN
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Owrzodzenia żołądka i dwunastnicy Krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacja Zmniejszenie wydzielania śluzu ochronnego, zwiększenie wydzielania kwasu żołądkowego

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Ze względu na brak swoistego antidotum dla prednizonu, leczenie przedawkowania leku Esotkaleno powinno być przede wszystkim objawowe i podtrzymujące6. Zalecane jest następujące postępowanie:

  • Monitorowanie parametrów życiowych – regularne pomiary ciśnienia tętniczego, tętna, temperatury ciała, częstości oddechów
  • Kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej – pomiary stężenia elektrolitów (zwłaszcza sodu, potasu, wapnia), wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych
  • Monitorowanie glikemii – regularne oznaczanie stężenia glukozy, w razie potrzeby podawanie insuliny
  • Obserwacja funkcji układu krążenia – EKG, leczenie ewentualnych zaburzeń rytmu serca i nadciśnienia tętniczego
  • Ochrona przewodu pokarmowego – podawanie inhibitorów pompy protonowej lub blokerów H2 w celu zapobiegania powikłaniom żołądkowo-jelitowym
  • Postępowanie w zaburzeniach neuropsychiatrycznych – w razie potrzeby stosowanie leków uspokajających, konsultacja psychiatryczna

Długoterminowe monitorowanie

Po ostrym przedawkowaniu leku Esotkaleno konieczne jest długoterminowe monitorowanie pacjenta ze względu na możliwość wystąpienia odległych powikłań związanych z supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Należy regularnie oceniać funkcję nadnerczy i rozważyć stopniowe odstawianie glikokortykosteroidów, aby uniknąć objawów niewydolności kory nadnerczy7.

Edukacja pacjenta

Po epizodzie przedawkowania istotne jest przeprowadzenie dokładnej edukacji pacjenta odnośnie prawidłowego dawkowania leku Esotkaleno oraz możliwych konsekwencji jego nieprawidłowego stosowania. Należy podkreślić znaczenie ścisłego przestrzegania zalecanego schematu dawkowania oraz konieczność konsultacji z lekarzem przed jakąkolwiek modyfikacją dawki.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl