stężenie osoczowe ketaminy
Stężenie osoczowe ketaminy to parametr farmakokinetyczny określający ilość tego dysocjacyjnego anestetyku we krwi pacjenta. Monitorowanie tego parametru jest istotne w anestezjologii i terapii bólu, gdzie ketamina znajduje zastosowanie jako środek znieczulający i przeciwbólowy.
Ketamina po podaniu dożylnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu już po kilku minutach, natomiast po podaniu domięśniowym szczyt stężenia pojawia się po 5-30 minutach. Stężenie terapeutyczne ketaminy w osoczu dla działania przeciwbólowego wynosi zazwyczaj 100-300 ng/ml, podczas gdy dla znieczulenia ogólnego potrzebne są wyższe stężenia, rzędu 700-2000 ng/ml.
Metabolizm ketaminy zachodzi głównie w wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450, gdzie przekształcana jest do norketaminy (metabolitu o aktywności około 1/3 związku macierzystego), co wpływa na stężenie osoczowe leku. Okres półtrwania ketaminy w osoczu wynosi 2-3 godziny, co determinuje czas utrzymywania się efektu klinicznego.
Monitoring stężenia osoczowego ketaminy może być szczególnie wartościowy przy długotrwałej terapii, u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub podczas stosowania niestandardowych schematów dawkowania, jak infuzje ciągłe w leczeniu bólu przewlekłego czy depresji lekoopornej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ketalar 50 50 mg/ml
Ketamina w preparacie Ketalar 50 (50 mg/ml) wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu pozajelitowym, co umożliwia szybki początek działania anestezjologicznego. Dystrybucja leku przebiega trójfazowo: początkowo do tkanek o wysokiej perfuzji (serce, płuca, mózg), następnie do mięśni i tkanek obwodowych, a ostatecznie kumuluje się w tkance tłuszczowej. Po dożylnym podaniu bolusowym 2,5 mg/kg masy ciała faza dystrybucyjna trwa około 45 minut, z okresem półtrwania 10-15 minut, co koreluje z czasem działania anestetycznego około 20 minut. Maksymalne stężenia ketaminy w osoczu wynoszą 1,8-2,0 μg/ml po 5 minutach od podania dożylnego 2 mg/kg oraz 1,7-2,2 μg/ml po 15 minutach od podania domięśniowego 6 mg/kg. W położnictwie stwierdzono transfer łożyskowy na poziomie 47% po podaniu domięśniowym 250 mg (około 4,2 mg/kg), z czasem porodu naturalnego około 12 minut od podania leku.
aktywność farmakologiczna, chlorowodorek ketaminy, CYP2B6, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dystrybucja leku, efekt anestezjologiczny, hydroksylacja pierścienia, Ketalar, N-demetylacja, norketamina, okres półtrwania leku, podanie domięśniowe, podanie dożylne w bolusie, procedura anestezjologiczna, stężenie osoczowe ketaminy, tkanka o wysokiej perfuzji, transfer łożyskowy, związek macierzysty