Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 10 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej leku Esotkaleno, obejmuje badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych wartość LD50 dla prednizolonu wynosi 240 mg/kg m.c. (szczury, podanie jednorazowe), co wskazuje na stosunkowo wysoką tolerancję dawki ostrej. Toksyczność podostra ujawniła zmiany histopatologiczne zależne od gatunku i dawki: u szczurów dawka 33 mg/kg m.c./dobę przez 7-14 dni powodowała uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa, u królików dawka 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie wywoływała hepatotoksyczność, a u świnek morskich i psów dawki 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. odpowiednio przez kilka tygodni indukowały martwicę mięśni. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka mutagenności, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego prednizonu.

Pobierz ChPL PDF Esotkaleno – Tabletki – 10 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Toksyczność ostra
Toksyczność podostra i przewlekła
Działanie mutagenne i karcynogenne
Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu
Porównanie toksyczności prednizolonu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

prednizon

Kategoria leku

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego prednizonu, substancji czynnej leku Esotkaleno, opiera się na szeregu konwencjonalnych badań farmakologicznych obejmujących bezpieczeństwo stosowania, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Dane przedkliniczne uzyskane z tych badań nie wskazują na szczególne ryzyko dla ludzi przy stosowaniu produktu leczniczego zgodnie z zaleceniami.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że u szczurów wartość LD50 (dawka powodująca śmierć w ciągu 7 dni) dla prednizolonu wynosi 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Parametr ten stanowi istotny wskaźnik bezpieczeństwa stosowania leku w kontekście potencjalnego przedawkowania.²

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej wykazały różnorodne efekty histopatologiczne w zależności od gatunku, dawki i czasu ekspozycji na prednizolon:

U szczurów obserwowano zmiany w mikroskopie świetlnym i elektronowym w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7-14 dni. Zmiany te mogą sugerować potencjalne działanie diabetogenne glikokortykosteroidów.³
U królików wywoływano eksperymentalne uszkodzenie wątroby poprzez podawanie 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez 2-4 tygodnie, co wskazuje na potencjalną hepatotoksyczność przy długotrwałej ekspozycji.⁴
U świnek morskich odnotowano działanie histotoksyczne manifestujące się martwicą mięśni po kilku tygodniach podawania dawek w zakresie 0,5-5 mg/kg masy ciała.⁵
U psów podobne działanie histotoksyczne (martwica mięśni) obserwowano przy dawce 4 mg/kg masy ciała podawanej przez kilka tygodni.⁶

Działanie mutagenne i karcynogenne

Przeprowadzone badania genotoksyczności glikokortykosteroidów nie wykazały klinicznie istotnych właściwości genotoksycznych, co sugeruje niskie ryzyko mutagenności prednizonu przy stosowaniu terapeutycznym. Nie stwierdzono również działania karcynogennego w przeprowadzonych badaniach przedklinicznych.⁷

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania toksycznego wpływu na rozród i rozwój płodu wykazały istotne działania teratogenne i embriotoksyczne prednizolonu:

U myszy, chomików i królików prednizolon powodował rozszczep wargi/podniebienia, co wskazuje na ryzyko powstawania wad rozwojowych przy ekspozycji płodu na lek.⁸
U szczurów po podaniu pozajelitowym obserwowano niewielkie anomalie anatomiczne czaszki, szczęki i języka.⁹
Dodatkowo odnotowano opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego płodów, co może przekładać się na niższą masę urodzeniową noworodków.¹⁰

Stosowanie prednizolonu w dużych dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy okres (co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po odstawieniu leku. Obserwacja ta wskazuje na potencjalny wpływ leku na płodność u mężczyzn podczas długotrwałej terapii wysokimi dawkami, jednak efekt ten jest odwracalny po zakończeniu leczenia.¹¹

Porównanie toksyczności prednizolonu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych

Gatunek	Badany parametr	Dawka	Czas podawania	Obserwowane efekty
Szczury	Toksyczność ostra (LD50)	240 mg/kg m.c.	Jednorazowo	Śmierć w ciągu 7 dni
Szczury	Toksyczność podostra	33 mg/kg m.c./dobę	7-14 dni	Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Króliki	Toksyczność podostra	2-3 mg/kg m.c./dobę	2-4 tygodnie	Uszkodzenie wątroby
Świnki morskie	Toksyczność podostra	0,5-5 mg/kg m.c.	Kilka tygodni	Martwica mięśni
Psy	Toksyczność podostra	4 mg/kg m.c.	Kilka tygodni	Martwica mięśni
Myszy, chomiki, króliki	Teratogenność	Brak danych	Okres ciąży	Rozszczep wargi/podniebienia
Szczury	Teratogenność	Brak danych	Okres ciąży	Anomalie czaszki, szczęki i języka
Brak danych	Spermatogeneza	30 mg/dobę	≥ 4 tygodnie	Odwracalne zaburzenia spermatogenezy

Przedstawione dane przedkliniczne potwierdzają ogólnie znany profil bezpieczeństwa glikokortykosteroidów, wskazując na potencjalne działania niepożądane związane z długotrwałym stosowaniem i wysokimi dawkami prednizonu. Szczególnie istotne są obserwacje dotyczące teratogenności i embriotoksyczności, które stanowią podstawę zaleceń dotyczących ostrożnego stosowania leku Esotkaleno u kobiet w ciąży.¹²

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Esotkaleno 10 mg