Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 10 mg
Preparat Esotkaleno, zawierający prednizon, wymaga indywidualnego doboru dawki w zależności od rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na glikokortykosteroidy. Początkowo stosuje się duże dawki, zwłaszcza w ostrych stanach, które następnie redukuje się do dawki podtrzymującej zwykle w zakresie 5-15 mg/dobę. W terapii substytucyjnej zalecane dawki wynoszą 5-7,5 mg/dobę, podzielone na dwie dawki (rano i w południe lub wieczorem w zespole nadnerczowo-płciowym). W sytuacjach stresowych dawkę prednizonu można zwiększyć nawet do 50 mg/dobę, a w przypadku dużego obciążenia fizycznego – 2-10-krotnie. Dawkowanie u dorosłych obejmuje zakres od bardzo małych dawek (1,5-7,5 mg/dobę) do dawek dużych (80-100 mg/dobę, do 250 mg w wyjątkowych przypadkach), z uwzględnieniem masy ciała (od 0,25 do 3,0 mg/kg/dobę). U dzieci dawkowanie opiera się na masie ciała, z dawkami od 0,25 mg/kg/dobę (dawka podtrzymująca) do 3 mg/kg/dobę (duża dawka), z zaleceniem prowadzenia terapii naprzemiennie lub z przerwami w okresie wzrostu.
- Dawkowanie leku Esotkaleno (prednizon)
- Kategorie dawkowania w zależności od wskazania leczniczego
- Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)
- Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami
- Dawkowanie u dorosłych w farmakoterapii
- Dawkowanie u dzieci
- Zasady redukcji dawki
- Schemat dawkowania „e” (SD: e) w onkologii
- Sposób podawania leku Esotkaleno
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- choroby ziarniniakowe
- ciężkie postacie kataru siennego
- czynne reumatoidalne zapalenie stawów
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostra przerywana trombocytopenia
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje alergiczne
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Sweeta
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Dawkowanie leku Esotkaleno (prednizon)
Dobór odpowiedniej dawki preparatu Esotkaleno uzależniony jest od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie glikokortykosteroidami. Zazwyczaj stosuje się relatywnie duże dawki początkowe, które powinny być znacząco wyższe w ostrych, ciężkich stanach chorobowych niż w przewlekłych schorzeniach. W zależności od uzyskanej odpowiedzi klinicznej i objawów obserwowanych u pacjenta, dawkę podtrzymującą można zredukować do najmniejszej skutecznej, która zwykle wynosi od 5 do 15 mg prednizonu na dobę, podawanego z różną częstotliwością. W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe utrzymywanie małych dawek podtrzymujących.1
Kategorie dawkowania w zależności od wskazania leczniczego
Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)
W terapii substytucyjnej zaleca się podawanie od 5 do 7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie pojedyncze dawki – rano i w południe, natomiast w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego rano i wieczorem. Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu redukcję nocnego wzrostu ACTH, co przeciwdziała przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby wskazane jest dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu). Należy pamiętać, że w przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji itp. może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku ekstremalnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.2
Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami
W przypadku stanów stresowych u pacjentów po długotrwałej terapii glikokortykosteroidami zaleca się podanie do 50 mg prednizonu na dobę, najszybciej jak to możliwe, a następnie stopniowe zmniejszanie dawki w ciągu kilku dni.3
Dawkowanie u dorosłych w farmakoterapii
Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania preparatu Esotkaleno u pacjentów dorosłych, zgodne z aktualną literaturą medyczną:4
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80 – 100 (do 250) | 1,0 – 3,0 |
| Średnia | 40 – 80 | 0,5 – 1,0 |
| Mała | 10 – 40 | 0,25 – 0,5 |
| Bardzo mała | 1,5 – 7,5 (do 10) | – |
| Chemioterapia skojarzona | Według schematu dawkowania „e” (SD: e) | |
Zazwyczaj całkowitą dawkę dobową należy przyjmować wcześnie rano, między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednakże, w zależności od schorzenia, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.5
Dawkowanie u dzieci
U pacjentów pediatrycznych dawkowanie prednizonu opiera się przede wszystkim na masie ciała:6
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2 – 3 |
| Średnia | 1 – 2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
Uwaga: U dzieci będących w okresie wzrostu terapię należy prowadzić naprzemiennie lub, jeśli to możliwe, z przerwami. Tylko w szczególnych przypadkach (np. w zespole Westa) można odstąpić od tego zalecenia.7
Zasady redukcji dawki
Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, należy rozpocząć stopniowe zmniejszanie dawki. W przypadku podziału dawki dobowej na kilka dawek pojedynczych, w pierwszej kolejności zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualnie dawkę południową. Początkowo redukcję dawki przeprowadza się w większych krokach, a następnie, gdy osiągnie się dawkę około 30 mg/dobę, stosuje się mniejsze zmniejszenia. Decyzję o całkowitym odstawieniu leku lub konieczności utrzymania dawki podtrzymującej podejmuje się na podstawie stanu klinicznego pacjenta.8
Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące redukcji dawki przy jednoczesnym monitorowaniu aktywności choroby:
| Aktualna dawka | Sposób redukcji |
|---|---|
| powyżej 30 mg/dobę | zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni |
| od 30 do 15 mg/dobę | zmniejszenie o 5 mg co tydzień |
| od 15 do 10 mg/dobę | zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie |
| od 10 do 6 mg/dobę | zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie |
| poniżej 6 mg/dobę | zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni |
Ważne: Duże i najwyższe dawki, które były podawane przez krótki okres (kilka dni), można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.9
Schemat dawkowania „e” (SD: e) w onkologii
Terapię preparatem Esotkaleno w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy prowadzić zgodnie z aktualnie obowiązującymi protokołami leczenia. W leczeniu onkologicznym prednizon zwykle podawany jest w pojedynczej dawce, bez zmniejszania dawki pod koniec kuracji.10
Poniżej przedstawiono przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:
- Chłoniak nieziarniczy:
- schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- Przewlekła białaczka limfocytowa: „Schemat Knospe”, prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3
- Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m², dzień 1-14
- Szpiczak mnogi: „schemat Alexanian”, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4
11
Sposób podawania leku Esotkaleno
Tabletki Esotkaleno należy przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po nim, najlepiej po śniadaniu. Lek należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.12
Przy rozpoczynaniu farmakoterapii lekiem Esotkaleno lekarz powinien rozważyć, czy możliwa jest alternatywna terapia innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu satysfakcjonujących wyników terapeutycznych, dawkę należy stopniowo zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, monitorując w razie potrzeby mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.13
Modyfikacje dawkowania w szczególnych przypadkach
W przypadku pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub marskością wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie standardowej dawki leku Esotkaleno.14
Dostępne moce produktu Esotkaleno
Produkt leczniczy Esotkaleno dostępny jest w postaci tabletek o następujących mocach: 1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg oraz 50 mg. Wszystkie tabletki posiadają linię podziału, dzięki czemu można je podzielić na równe dawki, co umożliwia precyzyjne dopasowanie schematu dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania