Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Medoxa 10 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Medoxa (substancja czynna: prednizon) wykazały, że jednorazowa dawka LD50 u szczurów wynosi 240 mg/kg m.c., co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany narządowe: uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów przy dawce 33 mg/kg m.c. przez 7-14 dni, hepatotoksyczność u królików przy dawce 2-3 mg/kg m.c. przez 2-4 tygodnie oraz histotoksyczną martwicę mięśni u świnek morskich i psów przy dawkach 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. odpowiednio. Badania genotoksyczności nie wykazały klinicznie istotnego potencjału mutagennego prednizonu.

Pobierz ChPL PDF Medoxa – Tabletki – 10 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medoxa

Toksyczność ostra
Toksyczność podostra i przewlekła
Potencjał mutagenny i karcynogenny
Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu
Zestawienie danych toksykologicznych z badań przedklinicznych
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

prednizon

Kategoria leku

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medoxa

Kompleksowe badania przedkliniczne leku Medoxa (substancja czynna: prednizon) obejmują szereg aspektów bezpieczeństwa, w tym toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość. Konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi.¹

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na szczurach określono wartość LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu. Ustalono, że wartość ta wynosi 240 mg/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo duży margines bezpieczeństwa w odniesieniu do dawek terapeutycznych.²

Toksyczność podostra i przewlekła

W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano szereg zmian narządowych u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych:

Trzustka: Zmiany w mikroskopie świetlnym i elektronowym w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa zaobserwowano u szczurów po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres 7 do 14 dni. Zmiany te mogą sugerować potencjalny wpływ na metabolizm glukozy.³
Wątroba: U królików możliwe było wywołanie eksperymentalnego uszkodzenia wątroby poprzez podawanie dawek 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres 2-4 tygodni, co wskazuje na potencjalną hepatotoksyczność przy dłuższym stosowaniu.⁴
Mięśnie: Działanie histotoksyczne objawiające się martwicą mięśni zgłaszano po kilku tygodniach podawania dawek 0,5-5 mg/kg masy ciała u świnek morskich oraz 4 mg/kg masy ciała u psów. Wskazuje to na potencjalny wpływ na tkankę mięśniową podczas długotrwałej terapii wysokimi dawkami.⁵

Potencjał mutagenny i karcynogenny

Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. W przeprowadzonych badaniach nie stwierdzono, aby prednizon posiadał znaczący potencjał mutagenny, który mógłby mieć znaczenie kliniczne.⁶

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania wpływu na rozrodczość wykazały następujące efekty:

Teratogenność: W doświadczeniach przeprowadzonych na myszach, chomikach i królikach prednizolon powodował rozszczep wargi i/lub podniebienia, co wskazuje na potencjalne działanie teratogenne.⁷
Rozwój płodu: Podawanie pozajelitowe szczurom wykazało niewielkie anomalie czaszki, szczęki i języka. Dodatkowo zaobserwowano opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście stosowania leku u kobiet w ciąży.⁸
Spermatogeneza: Podawanie prednizolonu w dużych dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy czas (co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po odstawieniu leku. Jest to istotna informacja dla pacjentów płci męskiej planujących potomstwo, którzy są leczeni wysokimi dawkami przewlekle.⁹

Zestawienie danych toksykologicznych z badań przedklinicznych

Rodzaj badania	Gatunek zwierzęcia	Dawka	Czas podawania	Obserwowane efekty
Toksyczność ostra	Szczury	240 mg/kg m.c. (LD50)	Jednorazowe podanie	Śmiertelność w ciągu 7 dni
Toksyczność podostra/przewlekła	Szczury	33 mg/kg m.c./dobę	7-14 dni	Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
	Króliki	2-3 mg/kg m.c./dobę	2-4 tygodnie	Uszkodzenie wątroby
	Świnki morskie Psy	0,5-5 mg/kg m.c. 4 mg/kg m.c.	Kilka tygodni	Martwica mięśni
Toksyczny wpływ na reprodukcję	Myszy, chomiki, króliki	Nie określono	Nie określono	Rozszczep wargi/podniebienia
	Szczury	Nie określono	Nie określono	Anomalie czaszki, szczęki i języka; opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego
	Nie określono	30 mg/dobę	≥ 4 tygodnie	Odwracalne zaburzenia spermatogenezy utrzymujące się przez kilka miesięcy po odstawieniu leku

Obserwowane w badaniach przedklinicznych efekty mają swoje odzwierciedlenie w znanym profilu działań niepożądanych glikokortykosteroidów obserwowanych w praktyce klinicznej, co potwierdza adekwatność modeli zwierzęcych w przewidywaniu bezpieczeństwa stosowania leku Medoxa u ludzi.¹⁰

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Medoxa 10 mg