Dawkowanie i sposób podawania
Medoxa 10 mg

Dawkowanie prednizonu w preparacie Medoxa jest ściśle dostosowane do rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach stosuje się duże dawki początkowe (80-100 mg/dobę, do 250 mg w wyjątkowych przypadkach, co odpowiada 1,0-3,0 mg/kg m.c./dobę), natomiast w chorobach przewlekłych dawki są mniejsze (5-15 mg/dobę). Dawka podtrzymująca zwykle wynosi 5-7,5 mg/dobę, podzielona na 2 dawki (rano i w południe lub wieczorem w zespole nadnerczowo-płciowym). W sytuacjach stresowych, takich jak uraz, operacja czy infekcje, dawkę prednizonu należy zwiększyć 2-3-krotnie, a w skrajnych przypadkach (np. poród) nawet 10-krotnie, sięgając do 50 mg/dobę, z późniejszym stopniowym zmniejszaniem. U dzieci dawki są wyrażone w mg/kg masy ciała i wynoszą odpowiednio 2-3 mg/kg m.c./dobę dla dawek dużych oraz 0,25 mg/kg m.c./dobę dla dawek podtrzymujących, z zaleceniem terapii naprzemiennej lub z przerwami w okresie wzrostu. Podawanie leku odbywa się zwykle rano (6:00-8:00), z możliwością podziału dawki na 2-4 porcje w zależności od wskazań klinicznych.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  17. ciężkie postacie kataru siennego
  18. czynne reumatoidalne zapalenie stawów
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlica płuc
  24. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  25. guz rzekomy oczodołu
  26. guzkowe zapalenie tętnic
  27. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  28. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  29. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  30. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  31. liniowa dermatoza IgA
  32. liszaj ruberowy osutka
  33. liszajec herpetiformis
  34. łupież rubra mieszkowy
  35. łuszczyca krostkowa
  36. łuszczycowe zapalenie stawów
  37. mieszane choroby tkanki łącznej
  38. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  39. myasthenia
  40. naczyniak jamisty
  41. neuropatia nerwu wzrokowego
  42. niedobór ACTH
  43. niewydolność kory nadnerczy
  44. obrzęk Quinckego
  45. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  46. odrzucenie przeszczepu
  47. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  48. oparzenia zasadowe
  49. oparzenie przełyku
  50. opryszczka ciężarnych
  51. orbitopatia endokrynologiczna
  52. ostra białaczka limfoblastyczna
  53. ostra pokrzywka
  54. ostra przerywana trombocytopenia
  55. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  56. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  57. parałuszczyca
  58. pęcherzyca zwykła
  59. pemfigoid pęcherzowy
  60. piodermia zgorzelinowa
  61. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  62. polimialgia reumatyczna
  63. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  64. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  65. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  66. przewlekła białaczka limfatyczna
  67. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  68. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  69. przewlekłe zapalenie rzęs
  70. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  71. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  72. reakcja Jarischa-Herxheimera
  73. reakcje alergiczne
  74. reakcje anafilaktoidalne
  75. reakcje pseudoalergiczne
  76. reaktywne zapalenie stawów
  77. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  78. rumień guzowaty
  79. sarkoidoza
  80. śródmiąższowe choroby płuc
  81. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  82. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  83. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  84. stwardnienie rozsiane
  85. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  86. szpiczak mnogi
  87. toczeń rumieniowaty układowy
  88. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  89. twardzina układowa
  90. uogólniona ostra osutka krostkowa
  91. usunięcie nadnerczy
  92. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  93. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  94. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  95. wyprysk atopowy
  96. wyprysk bakteryjny
  97. wyprysk kontaktowy
  98. wysypki polekowe
  99. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  100. zapalenie błony naczyniowej oka
  101. zapalenie nadtwardówki
  102. zapalenie rogówki
  103. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  104. zapalenie skórno-mięśniowe
  105. zapalenie stawów kręgosłupa
  106. zapalenie stawów w sarkoidozie
  107. zapalenie tętnicy skroniowej
  108. zapalenie twardówki
  109. zapalenie wielomięśniowe
  110. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  111. zespół nadnerczowo-płciowy
  112. zespół Sézary'ego
  113. zespół Tolosa-Hunta
  114. zespół Westa
  115. ziarniniakowatość Wegenera
  116. ziarniniakowe zapalenie warg
  117. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie leku Medoxa

Dawkowanie leku Medoxa zawierającego prednizon jest ściśle uzależnione od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Zazwyczaj stosuje się względnie duże dawki początkowe, które muszą być znacznie wyższe w ostrych, ciężkich postaciach chorób niż w schorzeniach przewlekłych. Dawkę podtrzymującą można zmniejszyć do najmniejszej skutecznej (zwykle 5-15 mg prednizonu na dobę) w zależności od objawów klinicznych i odpowiedzi pacjenta na leczenie. W leczeniu chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe stosowanie małych dawek podtrzymujących.1

Leczenie substytucyjne (po zakończeniu wzrostu)

W leczeniu substytucyjnym zaleca się dawkę 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzieloną na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, lub rano i wieczorem w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, co przeciwdziała przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby należy dodatkowo zastosować mineralokortykoid (fludrokortyzon). Przy dużym obciążeniu fizycznym (np. uraz, operacja), współistniejących infekcjach konieczne może być zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.2

W przypadku stanów stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami należy jak najszybciej podać do 50 mg prednizonu na dobę, a następnie zmniejszać dawkę w ciągu kilku dni.3

Farmakoterapia

Dawkowanie u dorosłych
Rodzaj dawki Dawka w mg/dobę Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 80-100 (250) 1,0-3,0
Średnia 40-80 0,5-1,0
Mała 10-40 0,25-0,5
Bardzo mała 1,5-7,5 (10) ./.
Chemioterapia skojarzona patrz schemat dawkowania „e” (SD: e)

Zazwyczaj całą dawkę dobową przyjmuje się wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednakże, w zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3.4

Dawkowanie u dzieci
Rodzaj dawki Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 2-3
Średnia 1-2
Dawka podtrzymująca 0,25

U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.5

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, rozpoczyna się zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg na dobę. O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna.6

Wraz z monitorowaniem aktywności choroby, poniższe kroki mogą służyć jako wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:

  • powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni

Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.7

Schemat dawkowania „e” (SD: e)

Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.8

Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:

Powyższe schematy stanowią przykłady z literatury medycznej dotyczące dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii.9

Sposób podawania leku Medoxa

Tabletki Medoxa należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.10

W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Medoxa należy rozważyć możliwość alternatywnej terapii innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.11

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie dawki.12

Tabela dawkowania leku Medoxa

Wskazanie Grupa pacjentów Dawkowanie początkowe Dawkowanie podtrzymujące Schemat podawania
Leczenie substytucyjne Dorośli po zakończeniu wzrostu 5-7,5 mg/dobę 5-7,5 mg/dobę 2 dawki (rano i w południe lub rano i wieczorem)
Stany stresowe po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami Dorośli do 50 mg/dobę Zmniejszanie dawki w ciągu kilku dni Dawka jednorazowa lub podzielona
Leczenie farmakologiczne – duże dawki Dorośli 80-100 (250) mg/dobę Zgodnie ze schematem redukcji dawki Rano lub dawka podzielona na 2-4 dawki
Leczenie farmakologiczne – średnie dawki Dorośli 40-80 mg/dobę Zgodnie ze schematem redukcji dawki Rano lub dawka podzielona na 2-3 dawki
Leczenie farmakologiczne – małe dawki Dorośli 10-40 mg/dobę Zgodnie ze schematem redukcji dawki Przeważnie dawka poranna
Leczenie farmakologiczne – bardzo małe dawki Dorośli 1,5-7,5 (10) mg/dobę 1,5-7,5 (10) mg/dobę Dawka poranna
Leczenie farmakologiczne – duże dawki Dzieci 2-3 mg/kg m.c./dobę 0,25 mg/kg m.c./dobę Terapia naprzemienna lub z przerwami
Leczenie farmakologiczne – średnie dawki Dzieci 1-2 mg/kg m.c./dobę 0,25 mg/kg m.c./dobę Terapia naprzemienna lub z przerwami
Chłoniak nieziarniczy Dorośli 100 mg/m² Dzień 1-5 (schemat CHOP, COP)
Przewlekła białaczka limfocytowa Dorośli 75/50/25 mg Dzień 1-3 („schemat Knospe”)
Choroba Hodgkina Dorośli 40 mg/m² Dzień 1-14 (schemat COPP-ABVD)
Szpiczak mnogi Dorośli 2 mg/kg m.c. Dzień 1-4 („schemat Alexanian”)
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl