propanidid

Propanidid to ultrakrótko działający dożylny środek znieczulający, który był stosowany głównie w latach 60. i 70. XX wieku do indukcji znieczulenia ogólnego oraz do krótkotrwałych zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych. Należy do grupy estrów kwasu fenoksyoctowego i charakteryzuje się bardzo szybkim początkiem działania (30-40 sekund) oraz krótkim czasem działania (4-8 minut).

Mechanizm działania propanididu opiera się na hamowaniu aktywności ośrodkowego układu nerwowego poprzez zwiększenie działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), głównego neuroprzekaźnika hamującego w mózgu. Jest metabolizowany przez pseudocholinoesterazę osoczową, co wyjaśnia jego ultrakrótkie działanie i szybki powrót do świadomości po jego podaniu.

Propanidid został wycofany z użycia klinicznego w większości krajów ze względu na stosunkowo wysoką częstość działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktoidalnych i hiperergicznych. Współcześnie został zastąpiony przez nowsze środki znieczulające o lepszym profilu bezpieczeństwa, takie jak propofol. Historycznie jednak odegrał istotną rolę w rozwoju technik znieczulenia krótkotrwałego i anestezji ambulatoryjnej.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Bromek pipekuronium – Interakcje

Bromek pipekuronium, jako niedepolaryzujący lek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie. Leki takie jak anestetyki wziewne (halotan, metoksyfluran, enfluran, izofluran), anestetyki dożylne (ketamina, fentanyl, etomidat), aminoglikozydy, antybiotyki polipeptydowe, leki moczopędne, beta-blokery, antagoniści wapnia, leki przeciwarytmiczne (chinidyna, dożylna lidokaina) oraz inne substancje (tiamina, inhibitory MAO, sole magnezu) mogą nasilać i wydłużać blokadę nerwowo-mięśniową indukowaną przez bromek pipekuronium. W praktyce klinicznej wymaga to ścisłego monitorowania głębokości blokady nerwowo-mięśniowej oraz ewentualnej redukcji dawki leku. Z kolei długotrwałe stosowanie kortykosteroidów (prednizon, deksametazon), inhibitory cholinesterazy (neostygmina, edrofon, pirydostygmina) oraz niektóre elektrolity (KCl, NaCl, CaCl₂) mogą osłabiać efekt zwiotczenia, co może wymagać dostosowania dawkowania. Depolaryzujące środki zwiotczające mięśnie, takie jak sukcynylocholina, mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie bromku pipekuronium, zależnie od dawki i czasu podania, co podkreśla konieczność indywidualnego monitorowania pacjenta.
aminoglikozyd, ampicylina, anestetyk dożylny, anestetyk wziewny, antagonista wapnia, antidotum, antybiotyk i chemioterapeutyk, antybiotyk polipeptydowy, azatiopryna, badanie koagulologiczne, barbiturat, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pipekuronium, chinidyna, cyklopropan, czas protrombinowy, częściowy czas tromboplastyny, depolaryzujący środek zwiotczający, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, edrofon, enfluran, etanol, eter dietylowy, etomidat, fentanyl, fenytoina, gammahydroksybutyrat, gentamycyna, guanidyna, halotan, inhibitor cholinesterazy, inhibitor MAO, izofluran, ketamina, kortykosteroid, lek blokujący receptory beta, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, mechaniczna wentylacja, metoksyfluran, metronidazol, monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej, neostygmina, niedepolaryzujący lek zwiotczający, noradrenalina, pirydostygmina, pochodna imidazolu, propanidid, protamina, sól magnezu, sukcynylocholina, teofilina, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Arduan 4 mg

Bromek pipekuronium, substancja czynna leku Arduan, jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym mięśnie, którego działanie może być istotnie modulowane przez liczne interakcje farmakologiczne. Anestetyki wziewne (halotan, metoksyfluran, izofluran), dożylne (ketamina, fentanyl), antybiotyki aminoglikozydowe (gentamycyna), polipeptydowe (kolistyna), leki wpływające na układ sercowo-naczyniowy (beta-blokery, antagoniści wapnia, sole magnezu) oraz leki przeciwarytmiczne (chinidyna, dożylna lidokaina) mogą nasilać i/lub wydłużać blokadę nerwowo-mięśniową, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej redukcji dawki Arduanu. Z kolei długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, inhibitorów cholinesterazy (neostygmina, pirydostygmina), metyloksantyn (teofilina) oraz elektrolitów (KCl, NaCl, CaCl₂) może osłabiać jego działanie, co może wymagać zwiększenia dawki. Depolaryzujące środki zwiotczające, takie jak sukcynylocholina, wykazują zmienny wpływ na skuteczność bromku pipekuronium, zależny od dawki i czasu podania.
aminoglikozydy, ampicylina, anestetyki wziewne, antagonista wapnia, antybiotyki polipeptydowe, Arduan, azatiopryna, barbiturany, beta-bloker, blokada nerwowo-mięśniowa, bromek pipekuronium, chinidyna, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia, cyklopropan, czas protrombinowy, częściowy czas tromboplastyny, depolaryzujący środek zwiotczający, depresja oddechowa, edrofon, enfluran, eter dietylowy, etomidat, fentanyl, fenytoina, gammahydroksybutyrat, gentamycyna, guanidyna, halotan, inhibitor cholinesterazy, inhibitor MAO, izofluran, ketamina, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, metoksyfluran, metronidazol, neostygmina, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niewydolność nerek, noradrenalina, pirydostygmina, pochodne imidazolu, propanidid, protamina, rzucawka, sól magnezu, stymulator nerwów obwodowych, sukcynylocholina, teofilina, test koagulologiczny, wentylacja mechaniczna, zaburzenie elektrolitowe, znieczulenie ogólne

propanidid

Powiązane wpisy

Bromek pipekuronium – Interakcje

Interakcje leku – Arduan 4 mg