Działania niepożądane
Pirfenidone Aurovitas 267 mg

Pirfenidone Aurovitas w dawce 2403 mg/dobę wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi nudności (32,4%), wysypkę (26,2%), biegunkę (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Wśród działań niepożądanych o częstości ≥2% dominują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, skóry, układu nerwowego oraz ogólne osłabienie. Szczególnie istotne są poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, obserwuje się ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz bilirubiny.

Działania niepożądane leku Pirfenidone Aurovitas

Pirfenidone Aurovitas (267 mg, kapsułki twarde) charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, który wymaga dokładnej analizy przed wdrożeniem leczenia oraz stałego monitorowania podczas terapii. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę działań niepożądanych tego produktu leczniczego w oparciu o dostępne dane kliniczne oraz doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu.1

Profil bezpieczeństwa – ogólna charakterystyka

W trakcie badań klinicznych, w których Pirfenidone Aurovitas stosowano w dawce 2403 mg/dobę, zaobserwowano szereg działań niepożądanych, których częstotliwość była znacząco wyższa w porównaniu z placebo. Najczęstsze z nich to: nudności (32,4% vs 12,2%), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcja nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%).2

Zakres oceny bezpieczeństwa

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pirfenidonu pochodzą z kompleksowej bazy obejmującej 1650 ochotników i pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych. Szczególnie wartościowe są obserwacje długoterminowe – ponad 170 pacjentów monitorowano przez okres dłuższy niż 5 lat, a niektórych nawet do 10 lat. Ta rozległa baza danych pozwala na wnikliwą ocenę profilu bezpieczeństwa leku, zarówno w perspektywie krótko-, jak i długoterminowej.3

Klasyfikacja działań niepożądanych według częstości występowania

Działania niepożądane pirfenidonu klasyfikowane są według standardowych kategorii częstości występowania zgodnie z wytycznymi klasyfikacji MedDRA:

  • Bardzo często (≥1/10) – występują u co najmniej 1 na 10 pacjentów
  • Często (≥1/100 do <1/10) – występują u co najmniej 1 na 100, ale mniej niż 1 na 10 pacjentów
  • Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) – występują u co najmniej 1 na 1000, ale mniej niż 1 na 100 pacjentów
  • Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) – występują u co najmniej 1 na 10 000, ale mniej niż 1 na 1000 pacjentów
  • Częstość nieznana – częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych z częstością ≥2% wśród pacjentów przyjmujących pirfenidon w zalecanej dawce 2403 mg/dobę w trzech podstawowych badaniach klinicznych fazy 3, a także działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu produktu do obrotu.4

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenie górnych dróg oddechowych Bardzo często
Zakażenie układu moczowego Często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Agranulocytoza Niezbyt często
Zaburzenia układu immunologicznego Obrzęk naczynioruchowy Niezbyt często
Anafilaksja Częstość nieznana
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie masy ciała; zmniejszenie apetytu Bardzo często
Hiponatremia Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Bardzo często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy; zawroty głowy Bardzo często
Senność; zaburzenia smaku, letarg Często
Zaburzenia naczyniowe Uderzenia gorąca Często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność, kaszel Bardzo często
Kaszel z odkrztuszaniem Często
Zaburzenia żołądka i jelit Niestrawność; nudności; biegunka; choroba refluksowa przełyku; wymioty; zaparcie Bardzo często
Rozdęcie brzucha; dolegliwości brzuszne; bóle brzucha; bóle w nadbrzuszu; dolegliwości żołądkowe, zapalenie żołądka, wzdęcia Często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy Często
Zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy w połączeniu ze zwiększeniem aktywności AlAT i AspAT; polekowe uszkodzenie wątroby Niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Bardzo często
Reakcja nadwrażliwości na światło; świąd; rumień; suchość skóry; wysypka rumieniowa; wysypka plamkowa; wysypka swędząca Często
Zespół Stevensa-Johnsona; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Bardzo często
Bóle mięśni Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie Bardzo często
Osłabienie; niepochodzący od serca ból w klatce piersiowej Często
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Oparzenie słoneczne Często

Szczególne kategorie działań niepożądanych

Zaburzenia żołądka i jelit

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego są bardzo częstymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem pirfenidonu. Nudności występują aż u 32,4% pacjentów przyjmujących lek (w porównaniu do 12,2% w grupie placebo). Inne powszechne objawy żołądkowo-jelitowe to: niestrawność, biegunka, choroba refluksowa przełyku, wymioty oraz zaparcie, które klasyfikowane są jako występujące bardzo często. Często obserwuje się również rozdęcie brzucha, dolegliwości brzuszne, bóle brzucha, bóle w nadbrzuszu, dolegliwości żołądkowe, zapalenie żołądka i wzdęcia.5

Zaburzenia wątroby

W trakcie terapii pirfenidonem często obserwuje się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, w tym AlAT, AspAT oraz gamma-glutamylotransferazy. Niezbyt często dochodzi do zwiększenia stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy w połączeniu ze zwiększeniem aktywności AlAT i AspAT. W ramach nadzoru po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego polekowego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, co stanowi jedno z najpoważniejszych powikłań terapii.6

Zaburzenia skóry

Powikłania skórne stanowią istotną grupę działań niepożądanych pirfenidonu. Wysypka występuje bardzo często (26,2% pacjentów vs 7,7% w grupie placebo). Często obserwuje się również reakcje nadwrażliwości na światło, świąd, rumień, suchość skóry oraz różne rodzaje wysypek. Co szczególnie istotne, w praktyce klinicznej po wprowadzeniu produktu do obrotu zaobserwowano przypadki ciężkich reakcji skórnych o częstości nieznanej, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS). Te reakcje mogą bezpośrednio zagrażać życiu pacjenta i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.7

Zaburzenia układu immunologicznego

Niezbyt często występującym działaniem niepożądanym jest obrzęk naczynioruchowy. W ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano także przypadki anafilaksji, których częstość jest niemożliwa do określenia na podstawie dostępnych danych. Reakcje te mogą mieć charakter nagły i stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.8

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Zmniejszenie apetytu i zmniejszenie masy ciała to bardzo częste działania niepożądane związane ze stosowaniem pirfenidonu. W większości przypadków zmniejszenie apetytu ma charakter łagodny i samoograniczający, jednak w niektórych sytuacjach może prowadzić do istotnej klinicznie utraty masy ciała, wymagającej interwencji medycznej. Niezbyt często obserwuje się również hiponatremię.9

Szczegółowa analiza wybranych działań niepożądanych

Zmniejszenie apetytu

W podstawowych badaniach klinicznych zaobserwowano, że przypadki zmniejszonego apetytu zazwyczaj miały łagodny przebieg i były stosunkowo łatwe do opanowania, najczęściej nie prowadząc do poważnych następstw klinicznych. Jednak u części pacjentów (niezbyt często) zmniejszenie apetytu wiązało się ze znaczną utratą masy ciała, co wymagało interwencji lekarskiej. W praktyce klinicznej zaleca się regularne monitorowanie masy ciała pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii.10

Polekowe uszkodzenie wątroby

Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby. W ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby wywołanego przez pirfenidon, w tym przypadki zakończone zgonem. Ta poważna komplikacja wymaga wdrożenia regularnego monitorowania parametrów funkcji wątroby u wszystkich pacjentów leczonych tym lekiem. W przypadku wystąpienia klinicznych objawów uszkodzenia wątroby lub istotnego wzrostu wartości enzymów wątrobowych, należy rozważyć modyfikację dawki lub przerwanie leczenia.11

Znaczenie kliniczne monitorowania działań niepożądanych

Ścisłe monitorowanie pacjentów przyjmujących pirfenidon pod kątem występowania działań niepożądanych jest kluczowym elementem bezpiecznej farmakoterapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcje wątroby, reakcje skórne, objawy nadwrażliwości oraz stan odżywienia pacjenta. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów konieczna jest natychmiastowa konsultacja medyczna.

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.12

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl