Pirfenidone Aurovitas
Kapsułki twarde, 267 mg
Produkt zawiera 267 mg pirfenidonu w każdej kapsułce twardej, wraz z laktozą jednowodną jako substancją pomocniczą. Stosuje się go u dorosłych pacjentów w leczeniu idiopatycznego zwłóknienia płuc. Lek dostępny jest w formie twardych kapsułek wypełnionych granulowanym proszkiem. Jego głównym celem jest zahamowanie postępu choroby płuc poprzez działanie przeciwzapalne i przeciwfibrotyczne.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Pirfenidone Aurovitas jest wskazany do leczenia idiopatycznego włóknienia płuc i powinien być stosowany wyłącznie pod nadzorem specjalisty. Terapia rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki przez 14 dni: od 801 mg/dobę (1 kapsułka 267 mg trzy razy dziennie) w dniach 1-7, przez 1602 mg/dobę (2 kapsułki trzy razy dziennie) w dniach 8-14, aż do dawki podtrzymującej 2403 mg/dobę (3 kapsułki trzy razy dziennie) od 15 dnia. Lek należy przyjmować z pokarmem, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych, a dawka nie powinna przekraczać 2403 mg/dobę. W przypadku przerwania terapii powyżej 14 dni konieczne jest ponowne wdrożenie schematu dawkowania od początku, natomiast przerwy krótsze niż 14 dni pozwalają na powrót do poprzedniej dawki bez stopniowego zwiększania.
Modyfikacje dawkowania są zalecane w przypadku działań niepożądanych, takich jak objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, zawroty głowy) czy reakcje nadwrażliwości na światło i wysypki. W łagodnych i umiarkowanych przypadkach można zmniejszyć dawkę do 1-2 kapsułek 2-3 razy dziennie lub do 3 kapsułek na dobę, z możliwością stopniowego powrotu do dawki podtrzymującej. Ciężkie reakcje skórne wymagają przerwania leczenia i konsultacji specjalistycznej. W przypadku istotnego wzrostu aminotransferaz (AlAT/AspAT) lub bilirubiny konieczne jest dostosowanie dawki lub przerwanie terapii. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby i nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki, jednak w ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek leczenie jest przeciwwskazane. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą i zawsze z posiłkiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
aminotransferazy, charakterystyka produktu leczniczego, dawka podtrzymująca, dializoterapia, działania niepożądane układu pokarmowego, idiopatyczne włóknienie płuc, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pirfenidon, reakcja nadwrażliwości na światło, stężenie bilirubiny, terapia pirfenidonem -
Działania niepożądane
Pirfenidone Aurovitas w dawce 2403 mg/dobę wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami obejmującymi nudności (32,4%), wysypkę (26,2%), biegunkę (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Wśród działań niepożądanych o częstości ≥2% dominują zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, skóry, układu nerwowego oraz ogólne osłabienie. Szczególnie istotne są poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, obserwuje się ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem, co wymaga regularnego monitorowania enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz bilirubiny.
W trakcie terapii pirfenidonem konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem funkcji wątroby, reakcji skórnych, objawów nadwrażliwości (w tym anafilaksji) oraz stanu odżywienia, zwłaszcza masy ciała i apetytu. Zmniejszenie apetytu i masy ciała występuje bardzo często i może wymagać interwencji medycznej. Długoterminowe dane kliniczne, obejmujące obserwacje nawet do 10 lat, potwierdzają konieczność stałej kontroli bezpieczeństwa terapii. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania pirfenidonu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba refluksowa przełyku, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiponatremia, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, podwyższone AlAT, podwyższone AspAT, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu -
Profil bezpieczeństwa leku
Pirfenidon wymaga szczególnej ostrożności u kobiet karmiących, gdyż brak jest danych potwierdzających przenikanie leku do mleka ludzkiego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość kumulacji i potencjalnego ryzyka dla dziecka. U pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny należy monitorować występowanie zawrotów głowy i zmęczenia, które mogą wpływać na zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. W przypadku osób starszych (≥65 lat) nie jest konieczne dostosowanie dawki, a lek można stosować bez dodatkowych ostrzeżeń.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek pirfenidon stosuje się z ostrożnością: nie wymaga się modyfikacji dawki przy łagodnych zaburzeniach, jednak umiarkowane zaburzenia nerek wymagają monitorowania, a lek jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 mL/min oraz u pacjentów dializowanych. Podobnie w przypadku zaburzeń czynności wątroby, pirfenidon można stosować przy łagodnych i umiarkowanych dysfunkcjach z zachowaniem ścisłej kontroli, natomiast jest przeciwwskazany w ciężkich i krańcowych niewydolnościach wątroby. Brak jest danych dotyczących interakcji pirfenidonu z alkoholem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
-
Przeciwwskazania
Pirfenidon, stosowany w terapii idiopatycznego włóknienia płuc, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 35,837 mg laktozy jednowodnej w kapsułce zawierającej 267 mg pirfenidonu. Niewskazane jest ponowne podawanie leku u osób, u których wystąpił obrzęk naczynioruchowy podczas wcześniejszej terapii. Ponadto, jednoczesne stosowanie fluwoksaminy, selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny, jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia pirfenidonu w osoczu i nasilenia działań niepożądanych.
Pirfenidon nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz krańcową niewydolnością wątroby, ze względu na metabolizm leku w tym narządzie i ryzyko hepatotoksyczności. Przeciwwskazaniem jest także ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min) oraz krańcowa niewydolność nerek wymagająca dializoterapii, ponieważ metabolit 5-karboksy-pirfenidonu jest wydalany głównie przez nerki, a jego akumulacja może zwiększać toksyczność. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena funkcji wątroby i nerek oraz analiza wywiadu lekowego i alergicznego pacjenta, aby wykluczyć przeciwwskazania i dobrać odpowiednie leczenie alternatywne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie pirfenidonu, choć rzadko opisywane w literaturze, zostało zbadane w kontrolowanych warunkach klinicznych u zdrowych ochotników, którym podawano dawki do 4806 mg/dobę (6 kapsułek po 267 mg trzy razy dziennie) przez 12 dni w schemacie stopniowego zwiększania dawki. Objawy przedawkowania mają charakter łagodny i przemijający, a profil działań niepożądanych jest zbliżony do tych obserwowanych przy standardowym stosowaniu leku. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się leczenie objawowe oraz ścisłe monitorowanie parametrów życiowych i stanu klinicznego pacjenta, aby szybko wykryć i zareagować na ewentualne powikłania.
Warto podkreślić, że dostępne dane dotyczące przedawkowania pirfenidonu pochodzą głównie z badań na zdrowych osobach, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub przyjmujących inne leki. Brak jest szczegółowych informacji na temat skutków jednorazowego, znacznego przekroczenia dawki terapeutycznej w populacji klinicznej, co wymaga ostrożności i indywidualnego podejścia w praktyce lekarskiej. W związku z tym, postępowanie w przypadku przedawkowania powinno opierać się na monitorowaniu i leczeniu objawowym, z uwzględnieniem potencjalnych interakcji i stanu ogólnego pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
-
Skład i postać leku
Pirfenidone Aurovitas to lek w postaci kapsułek twardych o dawce 267 mg pirfenidonu, stosowany w terapii pacjentów wymagających leczenia tą substancją czynną. Każda kapsułka zawiera 267 mg pirfenidonu oraz 35,837 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułki mają białe, nieprzezroczyste wieczko i korpus, z nadrukiem „P 267” w brązowym tuszu. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kroskarmelozę sodową, polisorbat 80, magnezu stearynian, a także składniki otoczki i tuszu drukarskiego, takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i żelaza tlenki (E 172).
Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających 63, 252 lub 270 kapsułek, pakowanych w blistry PVC/PVDC/Aluminium i umieszczonych w tekturowych pudełkach. Okres ważności leku wynosi 3 lata od daty produkcji, a nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji produktów leczniczych. Dokumentacja produktu wskazuje, że nie występują istotne niezgodności farmaceutyczne dotyczące tego preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
blister, dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, pirfenidon, polisorbat 80, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza brązowy, tlenek żelaza czarny, wodorotlenek potasu -
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie pirfenidonu wymaga rygorystycznego monitorowania funkcji wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz stężenia bilirubiny. Zaleca się badania wyjściowe przed terapią, następnie kontrolę co miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy, a później co 3 miesiące. W przypadku wzrostu aktywności aminotransferaz >3 do <5-krotnego powyżej GGN bez hiperbilirubinemii i objawów uszkodzenia wątroby, należy wykluczyć inne przyczyny hepatotoksyczności, monitorować pacjenta i rozważyć modyfikację dawki. Natomiast natychmiastowe odstawienie leku jest wskazane przy wzroście aminotransferaz >5-krotnym lub przy współistniejącej hiperbilirubinemii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klasy B wg Child-Pugh, u których ekspozycja na pirfenidon wzrasta o 60%, oraz u osób stosujących inhibitory CYP1A2. Produkt jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Ponadto, pirfenidon wymaga unikania ekspozycji na światło słoneczne i stosowania środków ochrony przeciwsłonecznej ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości na światło, które mogą wymagać modyfikacji dawki lub przerwania terapii. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół DRESS, które stanowią wskazanie do natychmiastowego i trwałego odstawienia leku. Zgłaszano również przypadki obrzęku naczynioruchowego i reakcji anafilaktycznych, co stanowi przeciwwskazanie do ponownego stosowania u pacjentów z takim wywiadem. Dodatkowo, u pacjentów leczonych pirfenidonem obserwowano zawroty głowy, zmęczenie, utratę masy ciała oraz hiponatremię, co wymaga odpowiedniego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. Produkt zawiera laktozę i jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, a także jest uznawany za lek „wolny od sodu” (<23 mg sodu na kapsułkę).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Pirfenidone Aurovitas
aminotransferaza, anoreksja, bilirubina, ciemny mocz, hiperbilirubinemia, hiponatremia, inhibitor CYP1A2, klasyfikacja Child-Pugh, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka -
Właściwości farmakodynamiczne
Pirfenidon wykazuje wielokierunkowe działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne, potwierdzone w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych włóknienia płuc. Mechanizm obejmuje hamowanie proliferacji fibroblastów, redukcję produkcji białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz ograniczenie biosyntezy i gromadzenia macierzy zewnątrzkomórkowej indukowanej przez TGF-β i PDGF. W leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę podawany trzy razy dziennie przez 52-72 tygodnie istotnie zmniejsza spadek procentowej wartości należnej natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz poprawia wyniki testu 6-minutowego marszu (6MWT). W badaniach fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3) wykazano, że pirfenidon redukuje ryzyko spadku FVC o ≥10% lub zgonu (np. 17% vs 32% w PIPF-016) oraz zmniejsza umieralność całkowitą (HR 0,52; 95% CI 0,31-0,87) w ciągu pierwszych 12 miesięcy terapii.
Analizy podgrup pacjentów z zaawansowanym IPF (FVC <50% i/lub DLCO <35% wartości należnej) potwierdziły skuteczność pirfenidonu w spowolnieniu progresji choroby, ze zmniejszeniem rocznego spadku FVC odpowiednio do -150,9 mL vs -277,6 mL w grupie placebo. W badaniu MA29957 u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością płuc (DLCO <40%) i wysokim ryzykiem nadciśnienia płucnego stopnia 3, pirfenidon wykazał podobną skuteczność. Lek jest klasyfikowany jako immunosupresyjny (kod ATC L04AX05) i został zwolniony przez EMA z obowiązku badań w populacji pediatrycznej z IPF. Wyniki badań potwierdzają, że pirfenidon jest efektywną opcją terapeutyczną w spowalnianiu progresji IPF, poprawiającą parametry czynnościowe płuc i wydolność wysiłkową.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
badanie in vitro, cytokina prozapalna, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie antyfibrotyczne, działanie przeciwzapalne, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, monoterapia, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność płuc, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, proliferacja fibroblastów, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie płuc -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Pirfenidone Aurovitas (267 mg, kapsułki twarde) może wywoływać działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zmęczenie, które mają umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Zawroty głowy mogą zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową i ocenę sytuacji drogowej, natomiast zmęczenie obniża koncentrację i wydłuża czas reakcji, co zwiększa ryzyko błędnej oceny odległości i prędkości. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółową edukację pacjenta, informując o możliwym wystąpieniu tych objawów, ich zmiennym czasie pojawienia się i nasileniu, oraz zalecić ostrożność i ewentualne czasowe ograniczenie prowadzenia pojazdów, zwłaszcza na początku terapii.
Zalecenia terapeutyczne powinny być indywidualizowane, uwzględniając wiek pacjenta, choroby współistniejące, stosowane leki oraz specyfikę pracy zawodowej, szczególnie u kierowców i operatorów maszyn. Lekarz ma obowiązek dokumentować w historii choroby przekazanie informacji o wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz monitorować podczas wizyt kontrolnych nasilenie działań niepożądanych i ich wpływ na funkcjonowanie pacjenta. W razie potrzeby wskazane jest rozważenie konsultacji z lekarzem medycyny pracy lub medycyny transportu. Odpowiedzialność za bezpieczeństwo w ruchu drogowym jest współdzielona między lekarzem a pacjentem, który powinien świadomie oceniać swoją zdolność do prowadzenia pojazdów pod wpływem pirfenidonu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, edukacja pacjenta, interakcja lekowa, kierowca zawodowy, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lekarz medycyny pracy, pirfenidon, senność, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zmęczenie -
Wskazania do stosowania
Pirfenidone Aurovitas w dawce 267 mg w postaci twardych kapsułek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z idiopatycznym zwłóknieniem płuc (IPF). Lek wykazuje działanie przeciwzwłóknieniowe, przeciwzapalne oraz antyoksydacyjne, co jest kluczowe w hamowaniu progresji włóknienia tkanki płucnej i nieodwracalnego upośledzenia funkcji oddechowej. Preparat zawiera 267 mg pirfenidonu oraz 35,837 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułki są dostępne w formie białych, twardych kapsułek żelatynowych z nadrukiem „P 267”.
Rozpoznanie IPF powinno być potwierdzone zgodnie z aktualnymi kryteriami diagnostycznymi, obejmującymi ocenę kliniczną, badania czynnościowe płuc, wysokorozdzielczą tomografię komputerową (HRCT) oraz, w razie potrzeby, biopsję płuca. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych, a brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci wyklucza jego stosowanie w populacji pediatrycznej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne potwierdzenie rozpoznania IPF, aby zapewnić odpowiednie wskazania do leczenia pirfenidonem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
badania czynnościowe płuc, biopsja płuca, choroba śródmiąższowa płuc, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, idiopatyczne zwłóknienie płuc, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pirfenidon, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, upośledzenie funkcji płuc, włóknienie tkanki płucnej