trokar
Trokar to narzędzie chirurgiczne używane podczas zabiegów laparoskopowych, torakoskopowych i artroskopowych. Składa się z dwóch głównych elementów: metalowego lub plastikowego kanału (kaniuli) oraz ostrego, stożkowego elementu tnącego (styletu), który umożliwia penetrację tkanek.
Trokary stosuje się do tworzenia kontrolowanych dostępów do jam ciała, takich jak jama brzuszna, klatka piersiowa czy stawy. Po wprowadzeniu trokara stylus zostaje usunięty, a kaniula pozostaje w miejscu, tworząc bezpieczny kanał, przez który wprowadza się narzędzia chirurgiczne, kamerę lub inne urządzenia.
Współczesne trokary wyposażone są w zawory zapobiegające utracie gazu (w przypadku laparoskopii) oraz mechanizmy bezpieczeństwa chroniące przed przypadkowym uszkodzeniem narządów wewnętrznych. Dostępne są w różnych średnicach (najczęściej 5, 10 i 12 mm) oraz długościach, dostosowanych do konkretnych procedur i budowy ciała pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dotagraf multidose 0,5 mmol/ml
Dotagraf multidose to roztwór do wstrzykiwań zawierający kwas gadoterynowy (0,5 mmol/ml) stosowany jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym (MRI). Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie masy ciała i rodzaju badania, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki. W MRI mózgowia i rdzenia dawka wynosi 0,1-0,3 mmol/kg mc. (0,2-0,6 ml/kg mc.), z możliwością dodatkowego podania 0,2 mmol/kg mc. u pacjentów z guzami mózgu. W MRI całego ciała i angiografii standardowa dawka to 0,1 mmol/kg mc. (0,2 ml/kg mc.), z możliwością podania drugiej dawki 0,1 mmol/kg mc. w wyjątkowych sytuacjach. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc., a podanie leku wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka. U dzieci i młodzieży maksymalna dawka wynosi 0,1 mmol/kg mc., a angiografia nie jest zalecana ze względu na brak danych bezpieczeństwa. Noworodki i niemowlęta wymagają szczególnej ostrożności, z dawką nieprzekraczającą 0,1 mmol/kg mc. i podawaniem ręcznym.
angiografia, automatyczny system wstrzykiwania, ciężka niewydolność nerek, GFR, guz mózgu, kwas gadoterynowy, MRI całego ciała, niewydolność nerek, obrazy T1-zależne, podanie donaczyniowe, podanie w bolusie, przeszczepienie wątroby, rezonans magnetyczny, sekwencja obrazów, sól megluminowa, środek kontrastowy, trokar, wstrzyknięcie dożylne, wzmocnienie kontrastowe, zaburzenia czynności wątroby, złącze luer - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dotarem multidose 0,5 mmol/ml
DOTAREM multidose to roztwór do wstrzykiwań zawierający kwas gadoterowy (0,5 mmol/ml) w postaci soli megluminowej, stosowany jako środek kontrastowy w MRI i angiografii. Dawkowanie opiera się na masie ciała pacjenta, z zalecanym zakresem 0,1-0,3 mmol/kg mc. (0,2-0,6 ml/kg mc.) dla badań układu nerwowego, z możliwością podania dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. u pacjentów z guzem mózgu. W MRI całego ciała standardowa dawka wynosi 0,1 mmol/kg mc. (0,2 ml/kg mc.), a w angiografii można rozważyć podanie drugiej dawki 0,1 mmol/kg mc. lub dwóch dawek po 0,05 mmol/kg mc. u dorosłych. U dzieci i młodzieży dawka maksymalna to 0,1 mmol/kg mc., przy czym angiografia nie jest wskazana ze względu na brak danych o bezpieczeństwie. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc., z odstępem co najmniej 7 dni między podaniami.
angiografia, automatyczny system wstrzykiwania, badanie obrazowe, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka w bolusie, Dotarem multidose, działanie niepożądane, guz mózgu, infuzja, jałowy filtr powietrza, kwas gadoterowy, MRI bez wzmocnienia kontrastowego, MRI całego ciała, MRI kręgosłupa, MRI mózgu, obraz T1-zależny, przeszczepienie wątroby, sól megluminowa, środek kontrastowy, trokar, wzmocnienie kontrastowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, złącze luer - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterynowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas gadoterynowy jest środkiem kontrastowym stosowanym w MRI, którego dawkowanie powinno być precyzyjnie dostosowane do masy ciała pacjenta oraz rodzaju badania. W obrazowaniu mózgu i rdzenia dawki wahają się od 0,1 do 0,3 mmol/kg mc. (0,2-0,6 ml/kg mc.), z możliwością podania dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc. u pacjentów z guzami mózgu. W MRI całego ciała i angiografii standardowa dawka wynosi 0,1 mmol/kg mc. (0,2 ml/kg mc.), z opcją podania drugiej dawki 0,1 mmol/kg mc. w wyjątkowych sytuacjach. U pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²) dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc., a podanie środka wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka. U dzieci i młodzieży dawka standardowa to 0,1 mmol/kg mc., z ograniczeniem do jednej dawki podczas badania i przeciwwskazaniem do angiografii u osób poniżej 18 lat. Podawanie kwasu gadoterynowego odbywa się wyłącznie dożylnie, z zalecaną szybkością infuzji 3-5 ml/min, a w angiografii do 120 ml/min (2 ml/s). Optymalne obrazowanie uzyskuje się w ciągu 45 minut po podaniu, a pacjent powinien być monitorowany przez minimum 30 minut po iniekcji.
angiografia, automatyczny system wstrzykiwania, ciężkie zaburzenie czynności nerek, guz mózgu, infuzja, jałowy filtr powietrza, kwas gadoterynowy, MRI bez wzmocnienia kontrastowego, MRI rdzenia kręgowego, niedojrzałość nerek, niemowlę, noworodek, obrazy T1-zależne, podanie dożylne, przeszczepienie wątroby, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy zawierający gadolin, substancja kontrastowa, trokar, wskaźnik GFR, wstrzyknięcie w bolusie, wzmocnienie kontrastowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, złącze luer