Właściwości farmakodynamiczne
Torecan 6,5 mg

Torecan, zawierający 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu, jest pochodną fenotiazyny o działaniu przeciwwymiotnym, działającą głównie jako antagonista receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm działania obejmuje blokadę receptorów dopaminergicznych w ośrodku wymiotnym w tworze siatkowatym rdzenia przedłużonego oraz w chemoreceptorowej strefie wyzwalającej odruch wymiotny w IV komorze mózgowej, co prowadzi do zahamowania eferentnych sygnałów wywołujących wymioty. Dodatkowo, tietyloperazyna może hamować aferentne impulsy autonomicznego układu nerwowego przebiegające przez nerw błędny, co wzmacnia efekt przeciwwymiotny. Po podaniu doustnym efekt terapeutyczny pojawia się już po 30 minutach i utrzymuje się około 4 godzin, co ma istotne znaczenie dla planowania dawkowania u pacjentów z nudnościami i wymiotami.

Właściwości farmakodynamiczne leku Torecan

Torecan, zawierający 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu tietyloperazyny, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwymiotnych (kod ATC: A4A9). Jest pochodną fenotiazyny, która działa głównie jako antagonista receptorów dopaminergicznych obecnych w ośrodkowym układzie nerwowym.1

Mechanizm działania przeciwwymiotnego

Działanie przeciwwymiotne Torecanu wynika z jego oddziaływania na dwa kluczowe obszary w mózgu:

  • Ośrodek wymiotny zlokalizowany w tworze siatkowatym rdzenia przedłużonego – tietyloperazyna blokuje receptory dopaminergiczne w tym obszarze, hamując sygnały wywołujące wymioty2
  • Chemoreceptorowa strefa wyzwalająca odruch wymiotny w IV komorze mózgowej – blokowanie receptorów w tej strefie dodatkowo wzmacnia działanie przeciwwymiotne3

Blokowanie wymienionych struktur powoduje przerwanie eferentnych sygnałów pobudzających efektory, które są odpowiedzialne za proces wymiotny.4 Dodatkowo, istnieją przesłanki sugerujące, że tietyloperazyna hamuje również aferentne impulsy autonomicznego układu nerwowego przebiegające przez nerw błędny, co może stanowić dodatkowy mechanizm działania przeciwwymiotnego.5

Parametry działania przeciwwymiotnego

Efekt przeciwwymiotny po podaniu doustnym pojawia się stosunkowo szybko – już po 30 minutach od przyjęcia leku. Działanie to utrzymuje się przez około 4 godziny.6 Parametry te są istotne klinicznie, pozwalając na odpowiednie zaplanowanie dawkowania u pacjentów z różnymi postaciami nudności i wymiotów.

Działanie psychotropowe i mechanizm działań niepożądanych

Należy zaznaczyć, że Torecan, podobnie jak inne pochodne fenotiazyny, wykazuje również działanie psychotropowe. Przy stosowaniu małych dawek terapeutycznych działanie to jest jednak niewielkie w porównaniu z głównym działaniem przeciwwymiotnym.7 Jednakże, nawet niewielkie działanie psychotropowe może być odpowiedzialne za część obserwowanych działań niepożądanych leku.

Występujące niekiedy objawy pozapiramidowe są bezpośrednim rezultatem blokady receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym oraz wywołanej przez lek zaburzonej równowagi między układem dopaminergicznym a cholinergicznym.8 Mechanizm ten wyjaśnia potencjalne ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych podczas terapii.

Skład farmaceutyczny a właściwości farmakodynamiczne

Torecan w postaci tabletek powlekanych zawiera 6,5 mg tietyloperazyny w postaci dimaleinianu tietyloperazyny.9 Tabletki zawierają również substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktozę jednowodną (68,70 mg) oraz sacharozę (38,045 mg),10 które należy uwzględnić przy stosowaniu u pacjentów z nietolerancją tych składników, choć same nie wpływają na główne mechanizmy farmakodynamiczne leku.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl