Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Torecan 6,5 mg

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące dimaleinianu tietyloperazyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksykologiczne wykazały działania niepożądane jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie. Testy mutagenności na Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności. W badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono wpływu teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność przy dawkach terapeutycznych. Jednakże, przy dawkach toksycznych dla matek (myszy 50 mg/kg/dobę, szczury 200 mg/kg/dobę) zaobserwowano zwiększoną częstość rozszczepu wargi u płodów, choć znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone ze względu na wysokie dawki i towarzyszącą toksyczność.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Torecan (tietyloperazyna)

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące dimaleinianu tietyloperazyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej. W badaniach nieklinicznych działania toksyczne obserwowano jedynie w przypadkach, gdy narażenie organizmu badanego na substancję czynną znacząco przekraczało maksymalne narażenie występujące u ludzi podczas standardowej terapii. Obserwacje te mają zatem ograniczone znaczenie w praktyce klinicznej.1

Badania toksyczności ogólnej

Przeprowadzone badania toksykologiczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa tietyloperazyny w dawkach terapeutycznych. Działania niepożądane obserwowano jedynie przy zastosowaniu dawek znacznie przekraczających dawki stosowane w praktyce klinicznej.2

Działanie mutagenne

Ocena potencjalnego działania mutagennego tietyloperazyny została przeprowadzona z wykorzystaniem standardowych testów bakteryjnych. Substancja nie wykazywała działania mutagennego w teście mutagenności przeprowadzonym na bakteriach Salmonella typhimurium oraz Escherichia coli. Brak działania mutagennego w tych uznanych modelach badawczych sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności tietyloperazyny.3

Działanie rakotwórcze

Należy zaznaczyć, że potencjalne działanie rakotwórcze tietyloperazyny nie zostało poddane kompleksowej ocenie w długoterminowych badaniach przedklinicznych. Brak jest zatem danych dotyczących potencjalnego działania kancerogennego tej substancji.4

Toksyczność reprodukcyjna i wpływ na płodność

W standardowych badaniach na modelach zwierzęcych nie wykazano działania teratogennego tietyloperazyny. Ponadto nie stwierdzono wpływu na płodność u badanych gatunków zwierząt laboratoryjnych (szczury i króliki). Należy jednak podkreślić, że dostępne dane z badań reprodukcyjnych są ograniczone.5

W przeprowadzonych badaniach odnotowano szczególne obserwacje przy zastosowaniu dawek toksycznych dla samic, znacznie przekraczających dawki stosowane klinicznie. U myszy otrzymujących 50 mg/kg/dobę oraz u szczurów otrzymujących 200 mg/kg/dobę tietyloperazyny zaobserwowano zwiększoną częstość występowania rozszczepu wargi u płodów. Jednak ze względu na zastosowanie bardzo wysokich dawek, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, oraz towarzyszącą toksyczność u matek, znaczenie kliniczne tych obserwacji w kontekście stosowania tietyloperazyny u kobiet w ciąży pozostaje nieustalone.6

Rodzaj badania Gatunek Dawka Główne obserwacje
Badanie mutagenności Salmonella typhimurium, Escherichia coli Różne stężenia Brak działania mutagennego
Badanie teratogenności Szczury, króliki Dawki terapeutyczne Brak wpływu teratogennego, brak wpływu na płodność
Badanie toksyczności rozwojowej Myszy 50 mg/kg/dobę (dawka toksyczna dla matki) Zwiększona częstość występowania rozszczepu wargi
Badanie toksyczności rozwojowej Szczury 200 mg/kg/dobę (dawka toksyczna dla matki) Zwiększona częstość występowania rozszczepu wargi
Badanie rakotwórczości Nie przeprowadzono

Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne dotyczące dimaleinianu tietyloperazyny wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w stosowanych dawkach terapeutycznych. Nie wykazano działania mutagennego, teratogennego ani wpływu na płodność przy zastosowaniu odpowiednich dawek. Działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji na dawki znacznie przekraczające maksymalne narażenie występujące u ludzi podczas standardowej terapii.7

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl