Robaki u ludzi – Epidemiologia

Robaki u ludzi
Epidemiologia

Zarażenia pasożytnicze robakami, zwłaszcza helmintami przenoszonymi przez glebę (STH), schistosomami i filariami, stanowią istotny problem zdrowotny globalnie, dotykając około 1,5 miliarda ludzi (24% populacji światowej). Najczęstsze helminty to Ascaris lumbricoides, Trichuris trichiura oraz tęgoryjce Necator americanus i Ancylostoma duodenale. Występowanie tych zakażeń jest szczególnie wysokie w regionach tropikalnych i subtropikalnych, zwłaszcza w Afryce Subsaharyjskiej, Azji i obu Amerykach, gdzie warunki sanitarne są niewystarczające. W 2021 roku ponad 500 milionów dzieci w krajach endemicznych otrzymało profilaktyczne leczenie przeciwpasożytnicze, co stanowi 62% dzieci z grupy ryzyka. Globalna częstość występowania glistnicy spadła z 1089,36 mln przypadków w 1990 r. do 799,68 mln w 2016 r., a podobne tendencje obserwuje się dla włośnicy, tęgoryjczycy i schistosomatozy. Diagnostyka opiera się na badaniu kału, testach serologicznych, badaniu plwociny oraz metodach obrazowych, a nadzór epidemiologiczny jest kluczowy dla monitorowania skuteczności programów kontroli.

Epidemiologia robaków u ludzi

Zarażenia pasożytnicze robakami stanowią jedno z najbardziej rozpowszechnionych zakażeń na świecie. Szacuje się, że około 1,5 miliarda ludzi, czyli prawie 24% światowej populacji, jest zakażonych robakami przenoszonymi przez glebę (soil-transmitted helminths, STH)¹². Helminty glebowe (Ascaris lumbricoides, włosogłówka ludzka – Trichuris trichiura oraz tęgoryjce – Necator americanus i Ancylostoma duodenale) oraz schistosomy i filarie łącznie zarażają ponad jedną czwartą populacji ludzkiej, znacznie przewyższając liczbę zarażeń HIV i malarią razem wziętych³.

Badania sugerują, że w samych Stanach Zjednoczonych około 1,3-2,8 miliona osób ma dowody serologiczne zarażenia gatunkami Toxocara, 4 miliony są zarażone glistami przenoszonymi przez glebę, 41 400-169 000 osób cierpi na cysticerkozę, a około 8000 na schistosomatozę⁴. Natomiast globalna częstość występowania zarażeń znacznie się zmniejszyła w porównaniu z rokiem 1990 i 2016 – glistnica spadła z 1089,36 miliona przypadków do 799,68 miliona, włośnica z 524,62 miliona do 435,09 miliona, tęgoryjczyca z 497,52 miliona do 450,68 miliona, a schistosomatoza z 195,36 miliona do 189,77 miliona⁴.

Globalne rozprzestrzenienie robaków u ludzi

Zarażenia robakami są najczęstsze w regionach tropikalnych i subtropikalnych, szczególnie w społecznościach o niskim poziomie warunków sanitarnych i higienicznych³⁵. Obszary o najwyższym wskaźniku zarażeń helmintami obejmują Afrykę Subsaharyjską, centralną i wschodnią Azję oraz obie Ameryki³. W tych regionach jaja pasożytów mogą zanieczyścić glebę, wodę lub żywność, co prowadzi do transmisji zarażenia⁶.

Według niedawnych szacunków, największa liczba przypadków zarażeń robakami występuje w Azji (około 67% wszystkich przypadków)⁷. W przypadku glistnicy, najczęstszego zarażenia robakami u ludzi, szacuje się, że około 772-892 miliony ludzi na całym świecie jest zarażonych, przy czym większość przypadków występuje w tropikalnych i subtropikalnych obszarach Azji, Afryki Subsaharyjskiej i obu Ameryk⁸⁹.

Włosogłówczyca jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych zarażeń nicieniami na świecie, dotykając około 800 milionów osób, szczególnie w regionach ciepłych i wilgotnych⁷. Owsiki są również bardzo rozpowszechnione na całym świecie, szczególnie w krajach strefy umiarkowanej, a szacunkowa częstość występowania wśród dzieci w różnych regionach świata wynosi 4-28%⁷.

Czynniki ryzyka i drogi transmisji

Zarażenia robakami są ściśle związane z ubóstwem, nieodpowiednimi warunkami sanitarnymi i higieną. W krajach, gdzie warunki sanitarne są nieodpowiednie a ludzkie fekalia są używane jako nawóz, zarażenia są bardziej powszechne⁹. Ludzie zarażają się głównie poprzez:

Spożycie zanieczyszczonej jajami pasożytów gleby, wody lub żywności⁸¹⁰
Kontakt bosych stóp z zanieczyszczoną glebą (w przypadku tęgoryjczycy)⁶¹⁰
Dotykanie przedmiotów zanieczyszczonych jajami robaków i przenoszenie ich do ust¹⁰
Spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa/ryb zawierających larwy pasożytów¹⁰¹¹

W niektórych przypadkach, jak w zarażeniu owsikami, transmisja odbywa się bezpośrednio od osoby do osoby, gdy zarażona osoba, często dziecko, drapie się w okolicach odbytu, jaja pasożyta dostają się pod paznokcie, a następnie są przenoszone na inne osoby lub przedmioty¹².

Grupy wysokiego ryzyka

Dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym są szczególnie narażone na zarażenia robakami z powodu ich wysokiej mobilności i niższych standardów higieny³. Według WHO, ponad 260 milionów dzieci w wieku przedszkolnym, 654 miliony dzieci w wieku szkolnym, 108 milionów nastolatek i 138,8 miliona kobiet w ciąży i karmiących mieszka w obszarach, gdzie te pasożyty są intensywnie przenoszone i wymagają leczenia oraz działań profilaktycznych¹.

Częstość występowania zarażeń robakami u dzieci w wieku szkolnym (52%) jest znacznie wyższa niż u dzieci w wieku przedszkolnym (30%), jak wykazały badania przeprowadzone w Etiopii¹³. W przypadku glistnicy, najwyższa częstość i intensywność zarażeń występuje u dzieci w wieku 5-15 lat, które często mają jednocześnie zarażenia innymi helmintami przenoszonymi przez glebę, takimi jak włosogłówka i tęgoryjce¹⁴.

Kobiety w wieku rozrodczym są szczególnie podatne na skutki niedokrwistości wywołanej zarażeniami helmintami glebowymi²¹⁵. W związku z tym, programy odrobaczania są obecnie rozszerzane, aby objąć również tę grupę².

Nadzór i monitorowanie zarażeń robaczych

Skuteczny nadzór epidemiologiczny jest kluczowym elementem w kontroli i eliminacji zarażeń robaczych u ludzi. Systemy nadzoru są niezbędne do monitorowania trendów, identyfikowania obszarów wysokiego ryzyka i oceny skuteczności programów kontroli².

Metody nadzoru i diagnozy

Nadzór nad zarażeniami robaczymi opiera się na różnych metodach diagnostycznych, w zależności od rodzaju pasożyta. Najczęściej stosowane metody obejmują:

Badanie kału – podstawowa metoda wykrywania jaj lub larw pasożytów; lekarz może pobrać próbkę kału i zbadać ją pod mikroskopem w poszukiwaniu jaj robaków⁸¹⁶
Testy serologiczne – wykrywanie przeciwciał przeciwko pasożytom we krwi¹⁷
Badanie plwociny – w przypadku fazy płucnej glistnicy, diagnoza opiera się na znalezieniu larw i eozynofilów w plwocinie¹⁶
Metody obrazowe – tomografia komputerowa lub badanie ultrasonograficzne mogą wykryć dorosłe robaki w niektórych przypadkach¹⁶
Test taśmowy – specyficzna metoda dla wykrywania owsików, polegająca na przyklejeniu taśmy wokół odbytu rano przed umyciem się, aby zebrać jaja¹²

W przypadku niektórych zarażeń, jak strongyloidoza, monitoruje się również poziom eozynofilii – zwiększenia liczby eozynofilów, rodzaju białych krwinek¹⁸.

Systemy nadzoru na poziomie krajowym i międzynarodowym

WHO zaleca krajom endemicznym mierzenie sukcesu ich programów poprzez oceny epidemiologiczne po 5-6 latach wdrażania profilaktycznej chemioterapii (PC) z efektywnym pokryciem leczeniem ≥75% oraz dostosowanie częstotliwości leczenia. Wskaźnikami do monitorowania wpływu są częstość występowania jakichkolwiek STH oraz częstość występowania infekcji o umiarkowanym i dużym nasileniu².

Wiele krajów ustanowiło systemy zgłaszania przypadków zarażeń robaczych. Na przykład:

W stanie Teksas (USA) glistnica stała się chorobą podlegającą zgłoszeniu w 2016 roku, a średnia roczna liczba przypadków w latach 2016-2020 wynosi 12,8, wahając się od 6 do 19 przypadków rocznie¹⁹
W Australii, strongyloidoza jest monitorowana poprzez badania przesiewowe wszystkich uchodźców i osób ubiegających się o azyl, a dane z klinik zdrowia uchodźców sugerują pozytywny wynik serologiczny na poziomie 20-40% w grupach afrykańskich i Karen¹⁷
W Kanadzie istnieje program kontroli włośnicy, który obejmuje nadzór, regulacje i badania. Kanadyjska Agencja Inspekcji Żywności (CFIA) prowadzi dwa programy nadzoru nad statystycznie reprezentatywną populacją kanadyjskich świń²⁰

Na poziomie międzynarodowym, organizacje takie jak WHO, CDC i The Carter Center koordynują globalne wysiłki nadzoru i zwalczania chorób robaczych²¹.

Wyzwania w nadzorze epidemiologicznym

Nadzór nad zarażeniami robaczymi napotyka na liczne wyzwania, w tym:

Trudny dostęp do odległych społeczności – niektóre z ostatnich społeczności dotkniętych chorobą robaczą są koczownicze lub bardzo odległe, co utrudnia nadzór²²²³
Problemy z diagnostyką – niektóre zarażenia robacze są trudne do zdiagnozowania lub często błędnie diagnozowane, co prowadzi do niewłaściwego leczenia i utrzymywania się choroby²⁴
Mobilność populacji – migracja do obszarów miejskich i przemieszczanie się ludności wprowadzają choroby do nowych obszarów⁵
Opadająca czujność – w miarę jak zarażenia robacze stają się rzadsze, czujność może słabnąć, a ludzie mogą wracać do starych zwyczajów, otwierając drzwi dla ponownego pojawienia się choroby²²

W przypadku drakontiatozy (choroba wywołana przez robaka gwinejskiego), szczegółowa praca detektywistyczna w dziedzinie epidemiologii, polegająca na śledzeniu raportów o zarażeniach i znajdowaniu ukrytych źródeł wody, staje się coraz trudniejsza w miarę zbliżania się do zera przypadków²⁵.

Programy kontroli i eliminacji zarażeń robaczych

W odpowiedzi na globalne obciążenie chorobami związanymi z zarażeniami robaczymi, opracowano i wdrożono liczne programy kontroli i eliminacji na poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym.

Strategie Światowej Organizacji Zdrowia

WHO zaleca okresowe leczenie przeciwpasożytnicze (odrobaczanie lub profilaktyczną chemioterapię) bez wcześniejszej indywidualnej diagnozy dla wszystkich osób z grupy ryzyka mieszkających w obszarach endemicznych¹. W 2021 roku ponad 500 milionów dzieci w krajach endemicznych zostało leczonych lekami przeciwpasożytniczymi, co odpowiada 62% wszystkich dzieci z grupy ryzyka¹.

W przypadku schistosomatozy, strategia WHO koncentruje się na ograniczaniu choroby poprzez okresowe, ukierunkowane leczenie prazykwantelem w ramach masowego leczenia dotkniętych populacji. Dane za 2021 rok pokazują, że 29,9% osób wymagających leczenia zostało objętych programem na całym świecie, przy czym odsetek dzieci w wieku szkolnym wymagających chemioterapii profilaktycznej na schistosomatozę wynosił 43,3%²⁶.

Programy masowego podawania leków

Masowe podawanie leków (MDA) jest kluczową strategią w kontroli zarażeń robaczych. W przypadku helmintów przenoszonych przez glebę, podstawowym celem obecnych wysiłków kontrolnych jest zmniejszenie zachorowalności u dzieci poprzez zmniejszenie biomasy pasożytów. Osiąga się to poprzez leczenie grup docelowych, zazwyczaj dzieci, lekami przeciwrobaczymi (benzimidazole)²⁷.

Programy odrobaczania są teraz rozszerzane, aby objąć również kobiety w wieku rozrodczym². Wyzwaniem jest przekonanie rządów do ustanowienia planów działania i polityki zdrowotnej, aby zapewnić dystrybucję leków przeciwrobaczych, które są obecnie bezpłatne i podawane w pojedynczej dawce, w jak najbardziej skuteczny i wydajny sposób w ich kraju¹⁵.

Choroba robacza	Główne leki stosowane w MDA	Grupy docelowe	Częstotliwość podawania
Helminty przenoszone przez glebę	Benzimidazole (albendazol, mebendazol)	Dzieci w wieku szkolnym, przedszkolnym, kobiety w wieku rozrodczym	1-2 razy rocznie, w zależności od częstości występowania
Schistosomatoza	Prazykwantel	Głównie dzieci w wieku szkolnym	Raz do kilku razy rocznie, w zależności od obszaru endemicznego
Filarioza limfatyczna	Iwermektyna/Albendazol, DEC/Albendazol	Całe populacje w obszarach endemicznych	Raz rocznie przez 5-6 lat
Onchocerkoza	Iwermektyna	Populacje w obszarach endemicznych	1-2 razy rocznie

Sukcesy i wyzwania w programach eliminacji

W ostatnich latach osiągnięto znaczący postęp w zmniejszaniu obciążenia helmintami przenoszonymi przez glebę. Od 2006 roku liczba krajów wymagających masowego podawania leków na STH zmniejszyła się o ponad 20% ze 130 do 103, a globalne pokrycie leczeniem dzieci wzrosło z 15% do 75%².

Kontrola schistosomatozy została skutecznie wdrożona w ciągu ostatnich 40 lat w kilku krajach, w tym w Brazylii, Kambodży, Chinach, Egipcie, Mauritiusie, Iranie, Omanie, Jordanii, Arabii Saudyjskiej, Maroku, Tunezji i innych. W ciągu ostatnich 10 lat nastąpiło zwiększenie kampanii leczniczych w wielu krajach Afryki Subsaharyjskiej, gdzie mieszka większość osób z grupy ryzyka²⁶.

W przypadku drakontiatozy (choroby wywołanej przez robaka gwinejskiego), całkowita liczba przypadków została zmniejszona o 99,9% od połowy lat 80., kiedy rozpoczęła się kampania eliminacji²⁸. W 2023 roku zgłoszono 14 przypadków ludzkich i 726 zarażeń u zwierząt, co stanowi niewielki wzrost w porównaniu z poprzednim rokiem, kiedy odnotowano 13 przypadków ludzkich i 683 zarażenia u zwierząt²³.

Pomimo znaczących sukcesów, programy eliminacji napotykają na różne wyzwania, w tym:

Ograniczone opcje chemioterapii, które budzą obawy o rozwój oporności poprzez nadużywanie leków²⁷
Rozwój szczepionek, który jest obiecujący, ale ich powiązanie z programami kontroli nie będzie opcją przez kilka najbliższych lat²⁷
W przypadku drakontiatozy, odkrycie w 2020 roku, że ognisko w Czadzie było napędzane przez zarażone psy, co dodało nowych wyzwań do przerywania cyklu transmisji²⁹²⁵

Rola nadzoru w programach eliminacji

Monitorowanie jest niezbędne do określenia wpływu interwencji kontrolnych²⁶. Organizacje takie jak Children Without Worms (CWW) zapewniają wsparcie krajom w mierzeniu wpływu programów odrobaczania. Te wysiłki obejmują udoskonalone metody nadzoru do monitorowania poziomów częstości występowania STH i przeprowadzania analizy kosztów korzyści programów odrobaczania³⁰.

W przypadku drakontiatozy, aby kraj został certyfikowany jako wolny od choroby, musi posiadać solidny i kompleksowy system nadzoru oraz być w stanie dostarczyć dowód, że przez trzy kolejne lata nie było przypadków choroby. Jest to równoważne trzem okresom inkubacji robaka gwinejskiego³¹.

Trzonem systemu nadzoru w obszarach, gdzie choroba robacza toczy swoją ostatnią walkę, są wolontariusze i funkcjonariusze programowi²³. W Czadzie, Czadowy Program Eliminacji Drakontiatozy (CGWEP) utrzymuje rozległy system nadzoru, który działa w 1895 wioskach i zbiera informacje o robakach, gospodarzach (zwierzętach i ludziach) oraz właścicielach zwierząt³².

Trendy i prognozy epidemiologiczne

Analiza danych epidemiologicznych dotyczących zarażeń robaczych u ludzi pozwala na identyfikację trendów czasowych, geograficznych i demograficznych, które są istotne dla planowania przyszłych strategii kontroli i eliminacji.

Trendy czasowe w częstości występowania zarażeń

Globalna częstość występowania zarażeń helmintami znacznie się zmniejszyła w porównaniu z rokiem 1990 i 2016. Glistnica spadła z 1089,36 miliona przypadków do 799,68 miliona, włośnica z 524,62 miliona do 435,09 miliona, tęgoryjczyca z 497,52 miliona do 450,68 miliona, a schistosomatoza z 195,36 miliona do 189,77 miliona⁴.

W Etiopii zaobserwowano znaczące trendy spadkowe w częstości występowania zarażeń pasożytami jelitowymi wśród dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym w ciągu ostatnich dwóch dekad. Meta-regresja częstości występowania zarażeń pasożytami jelitowymi w czasie wykazała znaczące trendy spadkowe w każdym 6-letnim bloku o 17% (95% CI: 2,5 do 32%), a ten spadek częstości był prawdopodobnie spowodowany rozwojem społeczno-gospodarczym, poprawą warunków sanitarnych i programami masowego odrobaczania¹³.

W Bangladeszu w ciągu ostatnich 12 lat zmniejszono wskaźniki zarażeń robakami jelitowymi u dzieci o prawie 80%. Nowy film pokazuje, jak współpraca organizacji Children Without Worms z rządem Bangladeszu przyczyniła się do tego wyniku poprzez nadzór nad chorobami i ukierunkowane kampanie zdrowotne w szkołach i społecznościach³³.

Różnice geograficzne w rozprzestrzenianiu się robaków

Istnieją znaczne różnice geograficzne w rozprzestrzenianiu się zarażeń robaczych:

Afryka – Szacuje się, że co najmniej 90% osób wymagających leczenia na schistosomatozę mieszka w Afryce⁵. W Afryce Subsaharyjskiej szacuje się, że około jedna czwarta całej populacji jest zarażona jednym lub więcej helmintami²⁷.
Azja – Około 67% wszystkich przypadków zarażeń nicieniami jelitowymi występuje w Azji⁷. Strongyloidoza jest bardziej powszechna w krajach tropikalnych o słabych warunkach sanitarnych, szczególnie w krajach Azji Południowo-Wschodniej i części Afryki³⁴.
Ameryka Łacińska i Karaiby – Występują tutaj endemiczne ogniska zarażeń helmintami, choć nie tak liczne jak w Afryce i Azji²⁷.
Kraje rozwinięte – Zarażenia robacze są znacznie mniej powszechne, choć wciąż występują w niektórych regionach. Na przykład, w Stanach Zjednoczonych owsiki są najczęstszym zarażeniem robaczym, a szacuje się, że dotyka 42 miliony osób⁷.

W przypadku drakontiatozy, w 2023 roku dziewięć z 14 przypadków ludzkich zgłoszono w Czadzie, dwa w Sudanie Południowym i po jednym w Kamerunie, Mali i Republice Środkowoafrykańskiej²³.

Wpływ czynników socjodemograficznych

Badania epidemiologiczne wskazują, że różne czynniki wpływają na ryzyko zarażenia i rozprzestrzenianie się chorób pasożytniczych, w tym patogenność pasożyta, zdrowie gospodarza, środowisko i warunki społeczne³⁵.

Nawet na obszarach o wysokiej częstości występowania, częstotliwość i nasilenie zarażenia nie są jednolite w społecznościach lub rodzinach³. Dzieci są szczególnie narażone na zarażenia pasożytnicze, które zaostrzają współistniejące niedożywienie i osłabiają układ odpornościowy, powodując zmęczenie i anemię, upośledzając funkcje poznawcze i zmniejszając produktywność przez całe życie³⁶.

W przypadku zarażenia tasiemcem Dipylidium caninum, dzieci wydają się być najbardziej narażone na zarażenie. Zwiększona podatność dzieci jest prawdopodobnie związana z ich bliskim kontaktem ze zwierzętami, nie tylko domowymi, ale także bezpańskimi i tymi bez opieki weterynaryjnej, a także z ich złymi nawykami higienicznymi, takimi jak rzadkie mycie rąk oraz jedzenie i zabawa na podłodze³⁷.

Prognozy i wyzwania na przyszłość

Pomimo znacznych postępów w kontroli i eliminacji zarażeń robaczych, istnieje kilka wyzwań i problemów, które należy rozwiązać w przyszłości:

Migracja i zmiany demograficzne – Migracja do obszarów miejskich i przemieszczanie się ludności wprowadzają choroby do nowych obszarów⁵.
Zmiany środowiskowe – Zwiększająca się liczba ludności i odpowiadające jej potrzeby energii i wody często skutkują planami rozwoju i modyfikacjami środowiskowymi, które ułatwiają transmisję²⁶.
Oporność na leki – Nieodpowiednie stosowanie leków przeciwrobaczych może predysponować do wzrostu oporności²⁴.
Zarażenia zoonotyczne – Odkrycie, że ognisko drakontiatozy w Czadzie było napędzane przez zarażone psy, dodało nowych wyzwań do przerywania cyklu transmisji²⁹²⁵.

Wysiłki mające na celu zmniejszenie liczby pasożytów żołądkowo-jelitowych powinny koncentrować się na redukcji ekspozycji w kontekście lokalnym²⁷. Strategie zapobiegania i leczenia zarażeń robakami jelitowymi obejmują okresowe leczenie lekami odrobaczającymi, odpowiednie warunki sanitarne i edukację zdrowotną³³.

W przypadku filariozy limfatycznej, nowe leki, takie jak moksydektyna, mogą pomóc w przyspieszeniu eliminacji choroby. Najlepszym możliwym długoterminowym wynikiem byłoby stosowanie moksydektyny w programach masowego podawania leków, co skróciłoby liczbę lat potrzebnych do osiągnięcia eliminacji filariozy limfatycznej³⁸³⁹.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1
https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/soil-transmitted-helminth-infections
Soil-transmitted helminth infections are among the most common infections worldwide with an estimated 1.5 billion infected people or 24% of the worlds population. […] Over 260 million preschool-age children, 654 million school-age children, 108 million adolescent girls and 138.8 million pregnant and lactating women live in areas where these parasites are intensively transmitted, and are in need of treatment and preventive interventions. […] The strategy for control of soil-transmitted helminth infections is to control morbidity through the periodic treatment of at-risk people living in endemic areas. […] WHO recommends periodic medicinal treatment (deworming or preventive chemotherapy) without previous individual diagnosis to all at-risk people living in endemic areas. […] In 2021, over 500 million children were treated with anthelminthic medicines in endemic countries, corresponding to 62% of all children at risk.
#2 Intestinal Worms – The Task Force for Global Health
https://www.taskforce.org/intestinal-worms/
Soil-transmitted helminthiasis (STH), a neglected tropical disease (NTD) more commonly known as intestinal worms, is the most common infectious disease in the world, affecting an estimated 1.5 billion people in 105 countries. STH causes malnutrition that contributes to stunted growth and weakened cognitive development, especially in children. Women of reproductive age are particularly susceptible to the effects of anemia caused by STH infections. People are infected by ingesting soil contaminated by human feces or by skin contact with the soil. Prevalence is highest in areas where sanitation and hygiene are poor. […] Significant progress has been made in recent years in reducing the STH burden. Since 2006, the number of countries requiring mass drug administration (MDA) for STH has decreased more than 20 percent from 130 to 103 and global treatment coverage for children has increased from 15 to 75 percent. Deworming programs are now being expanded to include women of reproductive age.
#2
https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/soil-transmitted-helminth-infections
Soil-transmitted helminth infections are among the most common infections worldwide with an estimated 1.5 billion infected people or 24% of the worlds population. […] Over 260 million preschool-age children, 654 million school-age children, 108 million adolescent girls and 138.8 million pregnant and lactating women live in areas where these parasites are intensively transmitted, and are in need of treatment and preventive interventions. […] The strategy for control of soil-transmitted helminth infections is to control morbidity through the periodic treatment of at-risk people living in endemic areas. […] WHO recommends periodic medicinal treatment (deworming or preventive chemotherapy) without previous individual diagnosis to all at-risk people living in endemic areas. […] In 2021, over 500 million children were treated with anthelminthic medicines in endemic countries, corresponding to 62% of all children at risk.
#3 Helminthiasis – Wikipedia
https://en.wikipedia.org/wiki/Helminthiasis
Areas with the highest prevalence of helminthiasis are tropical and subtropical areas including sub-Saharan Africa, central and east Asia, and the Americas. […] The soil-transmitted helminths (A. lumbricoides, T. trichiura, N. americanus, A. duodenale), schistosomes, and filarial worms collectively infect more than a quarter of the human population worldwide at any one time, far surpassing HIV and malaria together. […] Because of their high mobility and lower standards of hygiene, school-age children are particularly vulnerable to helminthiasis. […] Even in areas of high prevalence, the frequency and severity of infection is not uniform within communities or families. […] It is estimated that intestinal nematode infections cause 5 million disability-adjusted life years (DALYS) to be lost, of which hookworm infections account for more than 3 million DALYS and ascaris infections more than 1 million. […] As many as 135,000 die annually from soil transmitted helminthiasis. […] The 1990-2013 Global Burden of Disease Study estimated 5,500 direct deaths from schistosomiasis, while more than 200,000 people were estimated in 2013 to die annually from causes related to schistosomiasis.
#4 Helminthiasis – StatPearls – NCBI Bookshelf
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK560525/
Studies have suggested that within the USA, approximately 1.3 to 2.8 million people have serological evidence with Toxocara species, 4 million with soil-transmitted helminths, 41,400 to 169,000 with cysticercosis, and approximately 8000 with schistosomiasis. A recent study was done in Chicago shows that approximately 12% of subjects providing samples which were recent immigrants were found to have evidence of current or prior infection with a pathogenic parasite species where most common infections were Toxocara (6.4%), followed by S. stercoralis (4%). […] Global prevalence is greatly reduced in the comparison between 1990 and 2016, such as the prevalence of ascariasis was 1089.36 million in 1990 and 799.68 million in 2016, Trichuriasis was 524.62 million and 435.09 million, Hookworm was 497.52 million and 450.68 million, schistosomiasis was 195.36 million and 189.77 million, Lymphatic filariasis was 44.14 million and 29.38 million, Onchocerciasis was 24.13 million and 14.65 million. Approximately more than 2 billion people have soil-transmitted helminthiasis.
#5
https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/schistosomiasis
Schistosomiasis is prevalent in tropical and subtropical areas, especially in poor communities without access to safe drinking water and adequate sanitation. […] It is estimated that at least 90% of those requiring treatment for schistosomiasis live in Africa. […] Schistosomiasis control focuses on reducing disease through periodic, large-scale population treatment with praziquantel; a more comprehensive approach including potable water, adequate sanitation, and snail control would also reduce transmission. […] Estimates show that at least 251.4 million people required preventive treatment for schistosomiasis in 2021, out of which more than 75.3 million people were reported to have been treated. […] Migration to urban areas and population movements are introducing the disease to new areas.
#6 Centre for Health Protection – Common Intestinal Parasitic Infection
https://www.chp.gov.hk/en/healthtopics/content/24/17.html
There are many intestinal parasites affecting humans. Common ones include roundworms, pinworms, hookworms, tapeworms and liver flukes (usually Clonorchis sinensis in Hong Kong and neighboring areas). […] Parasitic infections are acquired through ingestion of food contaminated with their eggs. […] Pinworm infection usually affects young children who get infected by getting eggs on their hands (either directly from an infected person or indirectly through contaminated objects) and then putting their hands in their mouths. […] If the infected person defecates outside toileting facilities or the faeces is used as fertiliser, the eggs can be deposited in the soil. […] Human contact with contaminated soil, such as working barefoot in fields, may result in these larvae penetrating through the skin and causing infection.
#7 Nematode Infections: Background, Pathophysiology, Epidemiology
https://emedicine.medscape.com/article/224011-overview
According to a WHO analysis, intestinal nematode infections are most prevalent in Asia, with roughly 67% of cases. Trichuriasis: Infection with T trichiura is one of the most prevalent nematode infections worldwide; approximately 800 million persons have trichuriasis worldwide, most abundantly in warm moist regions. Infection rates of up to 75% were found in young schoolchildren in Puerto Rico. Enterobiasis: Pinworm is also highly prevalent throughout the world, particularly in countries of the temperate zone. Children are most commonly infected. Estimated prevalence rates among children in various world regions are 428%. Ascariasis: Ascaris, or roundworm, infection is the common helminthic infection in humans, with an estimated worldwide prevalence of 1 billion. The causative organism, A lumbricoides, is cosmopolitan in distribution, being most abundant in tropical countries. Hookworm: Human infection with the 2 species of hookworm, A duodenale and N americanus, is estimated to affect approximately 550-750 million people. […]
#7 Nematode Infections: Background, Pathophysiology, Epidemiology
https://emedicine.medscape.com/article/224011-overview
Nematode infections in humans include ascariasis, trichuriasis, hookworm, enterobiasis, strongyloidiasis, filariasis, trichinosis, dirofilariasis, and angiostrongyliasis (rat lungworm disease), among others. Many roundworm species are free living in nature. Recent data have demonstrated that approximately 60 species of roundworms parasitize humans. Intestinal roundworm infections constitute the largest group of helminthic diseases in humans. According to a 2005 report by the World Health Organization (WHO), approximately 0.807-1.221 billion humans have ascariasis, 604-795 million have trichuriasis, and 576-740 million have hookworm infections worldwide. […] […] Trichuriasis: Recent estimates indicate that 2.2 million people in the United States are infected with Trichuris trichiura (whipworm), mainly in the rural Southeast. Enterobiasis: This is the most common of all helminthic infections, with an estimated 42 million cases. Ascariasis: An estimated 4 million people, mainly in the Southeast, are infected with Ascaris species. Hookworm: This infection still has a low degree of prevalence in the Southeast. Strongyloidiasis: A prevalence rate of 0.4-4% has been estimated in southern states. Trichinosis: The prevalence rate is 4-20%. Anisakiasis: Annually, fewer than 10 cases occur in the United States. Dirofilariasis: A total of 116 cases have been reported, originating primarily in the southeast regions in the United States. […]
#8 About Ascariasis | Soil-Transmitted Helminths | CDC
https://www.cdc.gov/sth/about/ascariasis.html
Ascaris is the most common worm parasite found in humans. It lives in people’s small intestine. […] The human roundworm Ascaris lumbricoides, sometimes just called Ascaris or ascariasis, is a parasitic worm that infects an estimated 772892 million people globally. […] Most cases occur in tropical and subtropical areas of Asia, sub-Saharan Africa, and the Americas. […] A person infected with Ascaris passes the parasite eggs in their feces (poop). […] People get ascariasis by consuming infective eggs found in contaminated soil. […] Your healthcare provider can take a stool (poop) sample and examine it for Ascaris eggs under a microscope. […] Your healthcare provider can prescribe medications to help your body get rid of Ascaris worms.
#9 Ascaris lumbricoides – Wikipedia
https://en.wikipedia.org/wiki/Ascaris_lumbricoides
Ascaris lumbricoides is the most common parasitic worm in humans. An estimated 807 million to 1.2 billion people are infected with Ascaris lumbricoides worldwide. […] While infection occurs throughout most of the world, ascariasis is most common in sub-Saharan Africa, the Americas, China, and east Asia. […] Although the prevalence is low in the United States, ascariasis is still endemic in the southeastern United States due to the temperature and humid climate. […] Infections with these parasites are more common where sanitation is poor, and raw human feces are used as fertilizer. […] Ascaris lumbricoides eggs are extremely resistant to strong chemicals, desiccation, and low temperatures. The eggs can remain viable in soil for months or even years. […] Ascaris lumbricoides is primarily distributed in tropical and subtropical regions around the world, particularly in areas with poor sanitation and hygiene practices. It is most prevalent in sub-Saharan Africa, Southeast Asia (including countries like India, Bangladesh, and Indonesia), and parts of Latin America, where inadequate sanitation infrastructure and the use of human feces as fertilizer contribute to its spread.
#10 Worms in humans
https://www.nhs.uk/conditions/worms-in-humans/
Some types of worms can infect people. Some can be caught in the UK and others are only caught abroad. Most worm infections are not serious and can be easily treated with medicine. […] These infections are usually caught while travelling. They can take a long time to cause symptoms, so tell the GP if you have been abroad in the last 2 years. […] Worms are mainly spread in small bits of poo from people with a worm infection. Some are caught from food. […] You can get infected by: touching objects or surfaces with worm eggs on them if someone with worms does not wash their hands; touching soil or swallowing water or food with worm eggs in it mainly a risk in parts of the world without modern toilets or sewage systems; walking barefoot on soil containing worms only a risk in parts of the world without modern toilets or sewage systems; eating raw or undercooked beef, pork or freshwater fish (like salmon or trout) containing baby worms more common in parts of the world with poor food hygiene standards. […] You can catch some worms from pets, but this is rare.
#11 Parasites | SEAFOOD HEALTH FACTS
https://www.seafoodhealthfacts.org/safety/parasites/
Parasites become a concern when consumers eat raw or lightly preserved fish such as sashimi, sushi, ceviche, and gravlax. […] Among parasites, the nematodes or roundworms (Anisakis spp., Pseudoterranova spp., Eustrongylides spp. and Gnathostoma spp.), cestodes or tapeworms (Diphyllobothrium spp.) and trematodes or flukes (Chlonorchis sinensis, Opisthorchis spp., Heterophyes spp., Metagonimus spp., Nanophyetes salminicola and Paragonimus spp.) are of most concern in seafood. […] The health risk from parasites is far less than the risk from bacterial pathogens and mishandling of seafood. […] A California Sea Grant publication Fish Parasites and Human Health, Epidemiology of Human Helminthic Infections by J. Sakanari, et al. includes the life cycles of common parasites in freshwater and marine fishes, transmission, and prevention. […] The US Food and Drug Administrations Fish and Fisheries Products Hazards and Controls Guidance describes the potential hazard of parasites and methods of its control in commercially processed seafood.
#12 Pinworm Infection
https://www.health.ny.gov/diseases/communicable/pinworm/fact_sheet.htm
Pinworm is the most common worm infection in the United States. School-age children, followed by preschoolers, have the highest rates of infection. Cases of pinworm infection are seen most often at schools, daycare centers and other institutional settings. […] Pinworms are spread when an infected person, most often a child, has scratched his/her bare anal area and the eggs get under his/her fingernails. Pinworms can then be spread in the following ways: By an infected child not washing hands after using the bathroom. If the child then touches playmates or toys, he/she may pass on the eggs. […] Pinworm infections can be spread as long as either worms or eggs are present. […] Pinworms are rarely spotted in stool samples. Because bathing or a bowel movement can remove the eggs, the tape test should be done as soon as the person wakes up in the morning. […] Pinworm eggs continue to be present (excreted) in the feces of an infected person for up to a week after the treatment, so precautions should be taken to prevent reinfection by washing hands thoroughly, especially under the nails.
#13 Epidemiology of intestinal parasitic infections in preschool and school-aged Ethiopian children: a systematic review and meta-analysis | BMC Public Health | Full Text
https://bmcpublichealth.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12889-020-8222-y
Intestinal parasite infections are highly prevalent among preschool and school-age children and well distributed across the regional states of Ethiopia. […] We observed significant decreasing trends in prevalence of IPIs among preschool and school-age Ethiopian children over the last two decades. […] The prevalence of IPIs in school-age children was (52%), which was significantly higher than in preschool-age children (30%). […] The overall pooled prevalence estimate (48%) observed in the present systematic review and meta-analysis is similar to the study from Nigeria (54.8%) […] The meta-regression of prevalence of IPIs over time showed significant decreasing trends in each 6-years block by 17% (95% CI: 2.5 to 32%) and this declined prevalence was probably due to socioeconomic development, improvement in sanitation and large-scale deworming programs.
#14 Ascariasis: Background, Pathophysiology, Epidemiology
https://emedicine.medscape.com/article/212510-overview
Ascariasis is most prevalent in tropical and subtropical regions with poor sanitation, particularly affecting children aged 2 to 10 years. […] The prevalence of ascariasis is highest in children aged 2 to 10 years, with the highest intensity of infection occurring in children aged 5 to 15 years who have simultaneous infections with other soil-transmitted helminths, such as Trichuris trichiura and hookworm. […] The Centers for Disease Control and Prevention (CDC) estimated that that there are more than one billion cases of A. lumbricoides infection worldwide. […] Because the lifespan of adult worms in the intestine is only 1 to 2 years, persistent infection requires frequent re-exposure and reinfection. […] Most A lumbricoides or A suum infections are asymptomatic especially in adults. Severe, symptomatic ascariasis is most common in children.
#15 Parasitic worms: A hidden global health threat | Newsroom – McGill University
https://www.mcgill.ca/newsroom/channels/news/parasitic-worms-hidden-global-health-threat-175149
„Children are particularly vulnerable to parasitic worm infections, affecting their nutrition, education, and ultimately, their economic productivity as adults.” […] „The challenge is getting governments to establish plans of action and health policy to ensure that anthelmintic drugs – that are now free of charge and administered in a single dose – can be distributed in as effective and efficient a way as possible in their country,” says Dr. Gyorkos.
#16 Pathogen Safety Data Sheets: Infectious Substances â Ascaris spp. – Canada.ca
https://www.canada.ca/en/public-health/services/laboratory-biosafety-biosecurity/pathogen-safety-data-sheets-risk-assessment/ascaris-pathogen-safety-data-sheet.html
#17 Strongyloidiasis
https://www.rch.org.au/immigranthealth/clinical/Strongyloidiasis/
Strongyloides stercoralis is a worm that infects humans, estimated to affect at least 370 million people worldwide. […] Strongyloides spp. infection are high in indigenous communities in Northern Australia. […] Strongyloidiasis is also a common infection among new arrivals to Australia, data from refugee health clinics suggest a positivity rate by serology of 20-40% in African and Karen groups. […] Many people with chronic Strongyloides infection are asymptomatic. […] Screening should be completed in all refugee and asylum arrivals if not completed previously (even many years after arrival). […] Screening is by serology – ELISA (for IgG to filariform larvae) – positive serology represents active infection. […] All patients with positive or equivocal Strongyloides serology (or strongyloides identified on stool by either microscopy or PCR) should receive treatment. […] This regimen is estimated to be more than 90% effective. […] All patients treated for Strongyloides infection should be followed up with FBE (to confirm eosinophilia has resolved) and repeat serology 6 months after therapy.
#18 Worms in humans – symptoms and treatments | healthdirect
https://www.healthdirect.gov.au/worms-in-humans
Other types of worms, such as dog tapeworm, may only cause symptoms after a long time, or if there is a severe infection. […] Other types of worms may be diagnosed in the laboratory from a fresh stool sample. […] Infection with some parasites, for example strongyloides, may cause eosinophilia, an increase in a type of white blood cells known as eosinophils. […] The treatment for threadworms is worming tablets, which are available from the pharmacy. […] Other intestinal worm infections are also treated with medicines that kill the parasite without harming the person. […] Children with worms can still go to daycare or school if they have been treated, unless they have loose bowel motions. […] Aside from threadworms, most worm infections in Australia occur in rural and remote communities, or in travellers returning from overseas.
#19 Ascariasis | Texas DSHS
https://www.dshs.texas.gov/notifiable-conditions/soil-transmitted-helminths/ascariasis
Ascariasis is caused by parasitic helminths or worms (commonly known as the small intestine roundworm). They have the scientific classification Ascaris lumbricoides and Ascaris suum. Both are parasitic worms in the phylum Nematoda. Ascaris lumbricoides is found in humans. Ascaris suum is most commonly found in pigs and can complete its lifecycle in humans. Ascaris lumbricoides is the most prevalent soil-transmitted helminth in the world. […] Transmission is primarily via the fecal-oral route. Eggs are shed in an infected persons feces but require exposure to a warm, moist, soil environment to mature and become infectious. Once the eggs have incubated in soil they can be transmitted via contaminated water, agriculture products, fingers, or other fomites. Human-to-human transmission of Ascaris species does not occur. […] Ascariasis became a reportable condition in 2016. The average annual case count from 2016 to 2020 is 12.8, ranging between 6-19 cases per year.
#20 Trichinellosis – Fact Sheet – inspection.canada.ca
http://inspection.canada.ca/en/animal-health/terrestrial-animals/diseases/reportable/trichinellosis/fact-sheet
The CFIA conducts two ongoing surveillance programs on a statistically representative population of Canadian swine. […] Trichinellosis is a reportable disease under the Health of Animals Act. This means that all suspected cases must be reported to the CFIA for immediate investigation by inspectors.
#21 Community-based Guinea worm surveillance in Chad: Evaluating a system at the intersection of human and animal disease | PLOS Neglected Tropical Diseases
https://journals.plos.org/plosntds/article?id=10.1371/journal.pntd.0009285
Guinea worm is a debilitating parasitic infection targeted for eradication. Annual human cases have dropped from approximately 3,500,000 in 1986 to 54 in 2019. Recent identification of canine cases in Chad threatens progress, and therefore detection, prevention, and containment of canine cases is a priority. […] The global Guinea Worm Eradication Program (GWEP) was initiated by the United States Centers for Disease Control and Prevention (CDC) in 1980, and since 1986, ministries of health from affected countries, The Carter Center, and the World Health Organization have led eradication efforts. Since the launch of the GWEP, the number of human cases reported annually have dropped from approximately 3,500,000 across 20 countries in 1986 to 54 cases across three countries in 2019, 49 of which occurred in The Republic of Chad.
#22 Guinea worm: A nasty parasite is nearly eradicated, but the push for zero cases will requireÂ patience | Clemson News
https://news.clemson.edu/guinea-worm-a-nasty-parasite-is-nearly-eradicated-but-the-push-for-zero-cases-will-require-patience/
As the world approaches zero cases of Guinea worm disease, the laborious epidemiological detective work of chasing down infection reports and finding hidden water sources gets tougher. Some of the few remaining communities affected by Guinea worm are nomadic or very remote. And as Guinea worm infections grow rare, vigilance can wane and people revert to their old ways, opening the door for Guinea worm to reemerge.
#23 Guinea Worm Numbers Point to Strong Surveillance
https://www.cartercenter.org/news/features/h/guinea_worm/guinea-worm-numbers-point-to-strong-surveillance.html
The volunteers and program officers are the backbone of the surveillance system in areas beyond the end of the road, where Guinea worm disease is making its last stand, Alexander said in South Sudan. […] With continued interventions and alert surveillance, the Guinea worm will soon run out of places to hide.
#23 Guinea Worm Numbers Point to Strong Surveillance
https://www.cartercenter.org/news/features/h/guinea_worm/guinea-worm-numbers-point-to-strong-surveillance.html
Fourteen human cases and 726 infections in animals were reported in 2023, both slight increases from the previous year, when there were 13 human cases and 683 animal infections. […] It means we’re getting better at finding them. […] Weiss cited expanded surveillance and reporting in Angola, where Guinea worms have appeared only recently, and Cameroon, where infections spill over from Chad. […] Nine of the 14 human cases reported in 2023 occurred in Chad, two in South Sudan and one each in Cameroon, Mali, and the Central African Republic. […] To encourage reporting of cases and animal infections, people in impacted locations are paid cash rewards for reporting confirmed Guinea worms. Health workers aggressively investigate all such rumors, which are key to finding actual cases and infections.
#24 Dipylidium caninum in the twenty-first century: epidemiological studies and reported cases in companion animals and humans | Parasites & Vectors | Full Text
https://parasitesandvectors.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13071-022-05243-5
Dipilidiosis is a parasitic disease caused by the tapeworm Dipylidium caninum. While the disease mainly affects domestic and wild carnivores, it is also considered a zoonotic disease, with most human cases reported in children. Dipylidium caninum is considered to be the most common tapeworm infesting companion animals, but dipilidosis in humans is rare. […] This parasitosis is present worldwide; however, despite being the most frequent cestode infection in animals, it is often underdiagnosed using common coprological techniques. Its diagnosis in humans has also proved challenging, being frequently confused with pinworm infection, leading to inappropriate treatment and to the persistence of the disease over time. […] Although treatment with the appropriate anti-cestode compounds is well tolerated and results in resolution of the infection, indiscriminate use of these compounds may predispose to an increase in resistance. Given the worldwide distribution of this parasite, it is essential to act on several fronts, with a focus on health education for children and animal owners and the control of intermediate hosts, both in animals and in the surrounding environment.
#25 Guinea worm: A nasty parasite is nearly eradicated, but the push for zero cases will require patience
https://theconversation.com/guinea-worm-a-nasty-parasite-is-nearly-eradicated-but-the-push-for-zero-cases-will-require-patience-199156
A Guinea worm infection is a nasty experience. The worm mainly infects people after they drink water that is contaminated with tiny crustaceans called copepods that are infected with worm larvae. […] The Guinea worm eradication program has employed a two-part strategy to interrupt the Guinea worms transmission cycle. The first part was to prevent people from getting infected from contaminated water and food. The program launched educational campaigns, ran surveillance programs and distributed millions of tools like filtration cloths, filters and chemical water treatments for people to secure clean water. […] In 2020, researchers discovered that a Guinea worm outbreak in the Central African country of Chad was driven by infected dogs, adding a new set of challenges to interrupting the transmission cycle. This led to public health officials returning to the field, increasing surveillance and urging people to report and contain infected dogs. […] As the world approaches zero cases of Guinea worm disease, the laborious epidemiological detective work of chasing down infection reports and finding hidden water sources gets tougher. Some of the few remaining communities affected by Guinea worm are nomadic or very remote.
#26
https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/schistosomiasis
Increasing population size and the corresponding needs for power and water often result in development schemes, and environmental modifications facilitate transmission. […] The WHO strategy for schistosomiasis control focuses on reducing disease through periodic, targeted treatment with praziquantel through the large-scale treatment (preventive chemotherapy) of affected populations. […] Monitoring is essential to determine the impact of control interventions. […] Data for 2021 show that 29.9% of people requiring treatment were reached globally, with a proportion of 43.3% of school-aged children requiring preventive chemotherapy for schistosomiasis being treated. […] Schistosomiasis control has been successfully implemented over the past 40 years in several countries, including Brazil, Cambodia, China, Egypt, Mauritius, Islamic Republic of Iran, Oman, Jordan, Saudi Arabia, Morocco, Tunisia and others. […] Over the past 10 years there has been scale-up of treatment campaigns in a number of sub-Saharan countries, where most of those at risk live.
#27 Epidemiology and control of human gastrointestinal parasites in children
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2851163/
The health impact of GI parasites depends on a number of variables including the nutritional status of the host, the species of parasite, the mixture of species, the duration of infection and the number of parasites in the human host. […] The main objective of current control efforts is to reduce morbidity in children by decreasing their parasite biomass of GI nematodes. This is achieved by treating target groups, generally children, with anthelmintics (benzimidazoles). […] Limited options for chemotherapy raise concerns about drug resistance developing through overuse. […] The development of vaccines, if they advance further, is encouraging, but the linkage of vaccines to control programs will not be an option for some years to come. […] Efforts to reduce GI parasites should focus on reducing exposure in the local context.
#27 Epidemiology and control of human gastrointestinal parasites in children
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2851163/
Parasites found in the human gastrointestinal tract can be largely categorized into two groups, protozoa and helminths. The soil-transmitted helminths (Ascaris lumbricoides, hookworm and Trichuris trichiura) are the most prevalent, infecting an estimated one-sixth of the global population. Infection rates are highest in children living in sub-Saharan Africa, followed by Asia and then Latin America and the Caribbean. […] In SSA, it is estimated that approximately a quarter of the total population is infected with one or more helminths, typically the nematode worms, which are the most prevalent of all GI parasites. […] The dynamics of infection throughout life, however, are less well known as data tend to be scattered, dated or based on small sample populations. […] Known also as the soil-transmitted helminths (STHs), Ancylostoma duodenale, Necator americanus, Ascaris lumbricoides and Trichuris trichiura are among the most prevalent organisms on the planet, estimated to infect almost one-sixth of the global population.
#28 Surveillance of Human Guinea Worm in Chad, 2010â2018 in: The American Journal of Tropical Medicine and Hygiene Volume 105 Issue 1 (2021)
https://www.ajtmh.org/view/journals/tpmd/105/1/article-p188.xml
The total number of Guinea worm cases has been reduced by 99.9% since the mid-1980s when the eradication campaign began. Today, the greatest number of cases is reported from Chad. In this report, we use surveillance data collected by the Chad Guinea Worm Eradication Program to describe trends in human epidemiology. In total, 114 human cases were reported during the years 2010-2018, with highest rates of containment (i.e., water contamination prevented) in the years 2013, 2014, 2016, and 2017 (P 0.0001). Approximately half of case-patients were female, and 65.8% of case-patients were aged 30 years or younger (mean: 26.4 years). About 34.2% of case-patients were farmers. Cases were distributed across many ethnicities, with a plurality of individuals being of the Sara Kaba ethnicity (21.3%). Most cases occurred between the end of June and the end of August and were clustered in the Chari Baguirmi (35.9%) and Moyen Chari regions (30.1%). Cases in the northern Chari River area peaked in April and in August, with no clear temporal pattern in the southern Chari River area. History of travel within Chad was reported in 7.0% of cases, and male case-patients (12.5%) were more likely than female case-patients (1.7%) to have reported a history of travel (P = 0.03). Our findings confirm that human Guinea worm is geographically disperse and rare. Although the proportion of case-patients with travel history is relatively small, this finding highlights the challenge of surveillance in mobile populations in the final stages of the global eradication campaign.
#29 Guinea worm: A nasty parasite is nearly eradicated, but the push for zero cases will requireÂ patience | Clemson News
https://news.clemson.edu/guinea-worm-a-nasty-parasite-is-nearly-eradicated-but-the-push-for-zero-cases-will-require-patience/
Guinea worms are parasitic nematodes that infect humans and a few other animals. They live in ponds, rivers and creeks all across Africa but are mostly endemic to sub-Saharan Africa. […] The Guinea worm eradication program has employed a two-part strategy to interrupt the Guinea worms transmission cycle. The first part was to prevent people from getting infected from contaminated water and food. The program launched educational campaigns, ran surveillance programs and distributed millions of tools like filtration cloths, filters and chemical water treatments for people to secure clean water. […] In 2020, researchers discovered that a Guinea worm outbreak in the Central African country of Chad was driven by infected dogs, adding a new set of challenges to interrupting the transmission cycle. This led to public health officials returning to the field, increasing surveillance and urging people to report and contain infected dogs.
#30 Intestinal Worms – The Task Force for Global Health
https://www.taskforce.org/intestinal-worms/
CWW also provides support to countries in measuring the impact of deworming programs. These efforts include improved surveillance methods for monitoring STH prevalence levels and conducting costs analysis of the benefits of deworming programs. […] NTD-SC is also supporting studies to improve the use of data in deworming programs.
#31 How is genomics being used to tackle Guinea worm disease?
https://www.yourgenome.org/theme/how-is-genomics-being-used-to-tackle-guinea-worm-disease/
Dracunculiasis, more commonly known Guinea worm disease, is a neglected tropical disease caused by the parasitic Guinea worm, Dracunculus medinensis. […] Great strides have been made to eradicate the disease: in the mid-1980s, there were 3.5 million cases worldwide. In 2020, that number had dropped to just 27. […] Active surveillance is also carried out in all countries that still have Guinea worm. This means that every time there is a case of an infection, an investigation is carried out to try to find out where the worm came from. This has helped to contain the disease and prevent further contamination of drinking water with parasite larvae. […] For a country to be certified as free of Guinea worm disease, it must have a robust and comprehensive surveillance system in place and be able to provide proof that there have been no cases of the disease for three consecutive years. This is the equivalent of three incubation periods for the Guinea worm.
#32 Guinea worm in domestic dogs in Chad: A description and analysis of surveillance data | PLOS Neglected Tropical Diseases
https://journals.plos.org/plosntds/article?id=10.1371/journal.pntd.0008207
After a ten-year absence of reported Guinea worm disease in Chad, human cases were rediscovered in 2010, and canine cases were first recorded in 2012. […] In response, active surveillance for Guinea worm in both humans and animals was re-initiated in 2012. […] As of 2018, the Chad Guinea Worm Eradication Program (CGWEP) maintains an extensive surveillance system that operates in 1,895 villages, and collects information about worms, hosts (animals and humans), and animal owners. […] The purpose of this report is to describe the active surveillance system used to identify canine cases, evaluate surveillance outcomes (e.g., case containment) by surveillance level to assess program trends, and identify common case characteristics and potential risk factors for disease to generate hypotheses for future research.
#33 Video Showcases Bangladeshâs Success Fighting Intestinal Worms – The Task Force for Global Health
https://www.taskforce.org/video-showcases-bangladeshs-success-fighting-intestinal-worms/
In the past 12 years, Bangladesh has reduced rates of intestinal worm infections in children by almost 80 percent. A new video shows how Children Without Wormsâ partnership with the government of Bangladesh contributed to this result through disease surveillance and targeted health campaigns at schools and in communities. […] Intestinal worms (also known as soil-transmitted helminths) primarily affect young children, stunting their growth and development. Poor sanitation and infrastructure such as open sewage exposes people to these infections through contaminated soil. The strategies to prevent and treat intestinal worm infections include periodic treatment with deworming medicines, adequate sanitation, and health education.
#34 Nematode Infections: Background, Pathophysiology, Epidemiology
https://emedicine.medscape.com/article/224011-overview
Strongyloidiasis: The infection is more common in tropical countries with poor sanitation, especially in countries of Southeast Asia and parts of Africa. An estimated 30-100 million persons worldwide have strongyloidiasis. The prevalence of S stercoralis infection among individuals with HIV infection is 5.1%. Trichinosis: Trichinella species are distributed throughout the world and are spread widely in nature among a large number of carnivorous animals, with humans acting as an incidental host. Trichinosis has been a major public health problem and has been reported in many Asian countries, including China, Japan, Korea, and Thailand. […] […] Nematode infections usually are asymptomatic or subclinical. Strongyloidosis may be fatal in immunocompromised patients and in newborns. Intestinal nematodes can cause some GI problems (eg, abdominal pain, diarrhea, anorexia, weight loss, malaise). Hookworms can cause serious anemia. Onchocerciasis can result in blindness (river blindness). Trichinosis can cause life-threatening manifestations, including myocarditis, CNS involvement, and pneumonitis. […] […] Some of the more serious nematode infections result in symptoms from inflammatory responses in vital organs and nutritional deficiencies.
#35 Parasitic disease | Definition, Types, & Causes | Britannica
https://www.britannica.com/science/parasitic-disease
parasitic disease, in humans, any illness that is caused by a parasite, an organism that lives in or on another organism (known as the host). Parasites typically benefit from such relationships, often at the expense of the host organisms. Parasites of humans include protozoans, helminths, and ectoparasites (organisms that live on the external surface of a host). They are responsible for many diseases and are transmitted to their hosts most often through the ingestion of contaminated food or water or through the bite of an arthropod (e.g., a fly or tick), which can act as an intermediate host and as a vector. […] Disease-causing parasites have long affected human populations. […] Indeed, more than 3 billion people worldwide are infected by intestinal parasites or protozoans, and parasitic diseases are among the leading causes of deaths in humans globally. Epidemiological studies indicate that multiple factors influence a persons risk of infection and the spread of parasitic disease, including parasite pathogenicity, host health, environment, and social conditions.
#36 Parasitic worms: A hidden global health threat | Newsroom – McGill University
https://www.mcgill.ca/newsroom/channels/news/parasitic-worms-hidden-global-health-threat-175149
With close to one third of the world’s population infected with parasitic worms, MUHC researcher Dr. Theresa Gyorkos is thinking big when it comes to finding a solution to this global public health challenge. […] Most of the estimated two billion people afflicted with parasitic worms live in developing countries where clean drinking water and sanitation systems are inadequate. […] Soil-transmitted helminths – commonly known as intestinal worms – which include roundworms, whipworms, and hookworms, enter the human body in a number of ways, such as through fecally contaminated food, drinking water, fingers and objects, and even walking on soil contaminated by the invisible parasite eggs. […] „Parasitic worm infections exacerbate co-existing malnutrition and weaken the immune system causing fatigue and anemia, impairing cognition, and reducing productivity throughout the lifespan” says Dr. Gyorkos.
#37 Dipylidium caninum in the twenty-first century: epidemiological studies and reported cases in companion animals and humans | Parasites & Vectors | Full Text
https://parasitesandvectors.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13071-022-05243-5
Although humans are accidental hosts, children seem to be the most vulnerable to infection with Dipylidium caninum. This increased vulnerability of children is probably related to their close contact with animals, not only domestic animals but also stray animals and those without any veterinary care, as well as their poor hygiene habits, such as infrequent hand washing and playing and eating on the floor. […] In humans, as in animals, infection with Dipylidium caninum can be asymptomatic, or non-specific symptoms may be observed, such as abdominal pain and discomfort, bloating, diarrhoea, difficulty in defecation, anal itching that may lead to scratching of the perianal area and the development of abrasions and dermatitis, loss of appetite and less weight gain and occasional vomiting and fever.
#38 Azthena logo with the word Azthena
https://www.news-medical.net/news/20250507/Anti-parasitic-drug-could-accelerate-the-elimination-of-infection-endemic-to-Africa.aspx
Tens of millions of people in Africa are infected by parasitic worms that cause lymphatic filariasis (also called elephantiasis), a disease that leads to severe swelling and deformities of the limbs and genitals. […] Lymphatic filariasis is endemic to many African countries, and more than 26 million people are estimated to be at risk for infection in Cote d’Ivoire alone. […] Both diseases have been targeted for elimination by global programs enacted by the World Health Organization (WHO). […] The aim of this study was to determine whether moxidectin, a new medicine for river blindness, shown to be superior to ivermectin in combatting that disease, could be a better option in combination therapies for treating lymphatic filariasis. […] „The best possible outcome for this work long-term would be for moxidectin to be used in mass drug administration programs,” Budge said. „That would shorten the number of years we need to achieve lymphatic filariasis elimination.”
#39 Moxidectin could provide a faster route to eliminating parasitic infection endemic to Africa
https://medicalxpress.com/news/2025-05-moxidectin-faster-route-parasitic-infection.html
Tens of millions of people in Africa are infected by parasitic worms that cause lymphatic filariasis (also called elephantiasis), a disease that leads to severe swelling and deformities of the limbs and genitals. […] Lymphatic filariasis is endemic to many African countries, and more than 26 million people are estimated to be at risk of infection in Cote d’Ivoire alone. The parasite that causes the disease, Wuchereria bancrofti, is spread by mosquitoes. […] Both diseases have been targeted for elimination by global programs enacted by the World Health Organization (WHO). For lymphatic filariasis, the administration of anti-parasitic medications to nearly 1 billion people so far represents the largest mass drug administration initiative for any infectious disease. […] The best possible outcome for this work long-term would be for moxidectin to be used in mass drug administration programs. That would shorten the number of years we need to achieve lymphatic filariasis elimination. There are hundreds of millions of people who won’t have this disease in the future if we can eliminate it, and moxidectin may be able to help accelerate that process.