Właściwości farmakokinetyczne
Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby w formie syropu (50 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Po podaniu doustnym inozyna pranobeks jest szybko i niemal całkowicie (90%) wchłaniana z przewodu pokarmowego, a jej składniki dystrybuują się do wielu narządów, z najwyższą aktywnością w nerkach i płucach. U ludzi po podaniu 1 g leku maksymalne stężenia w osoczu wynoszą 3,7 μg/ml dla DIP (osiągane po 2 godzinach) oraz 9,4 μg/ml dla PAcBA (osiągane po 1 godzinie). Okres półtrwania wynosi 3,5 godziny dla DIP i 50 minut dla PAcBA, a głównymi metabolitami są odpowiednio N-tlenek DIP i o-acyloglukuronid PAcBA.
- nawracająca infekcja górnych dróg oddechowych
- obniżona odporność
- ospa wietrzna
- podostre stwardniające zapalenie mózgu
- półpasiec
- zakażenie błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu I
- zakażenie błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II
- zakażenie błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
- zakażenie o etiologii wirusowej
- zakażenie skóry wywołane wirusem Herpes simplex typu I
- zakażenie skóry wywołane wirusem Herpes simplex typu II
- zakażenie skóry wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
Właściwości farmakokinetyczne leku Groprinosin Baby
Groprinosin Baby w postaci syropu (50 mg/ml) zawiera substancję czynną inozyny pranobeks – kompleks zawierający inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3. Każda ze składowych tego kompleksu charakteryzuje się odrębnymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zostały szczegółowo zbadane i opisane poniżej.1
Wchłanianie
Po podaniu doustnym inozyny pranobeks ulega szybkiemu i niemal całkowitemu wchłanianiu (90%) z przewodu pokarmowego, po czym niezwłocznie pojawia się we krwi. Badania porównawcze wykazały, że po podaniu doustnym u małp Rhesus, w moczu wykrywa się 94-100% składników: DIP (N,N-dimetyloamino-2-propanol) oraz PacBA (kwas p-acetamidobenzoesowy), czyli wartości zbliżone do tych obserwowanych po podaniu dożylnym.2
Dystrybucja
Badania z użyciem materiału znakowanego radioaktywnie wykazały, że po podaniu leku u małp, substancja jest dystrybuowana do różnych narządów. Stopień dystrybucji, mierzony malejącą aktywnością promieniotwórczą, przedstawia następującą kolejność narządów: nerki, płuca, wątroba, serce, śledziona, jądra, trzustka, mózg i mięśnie szkieletowe.3
Metabolizm
Badania metabolizmu u ludzi po doustnym podaniu jednego grama inozyny pranobeks wykazały określone stężenia składników w osoczu: dla DIP maksymalne stężenie wynosiło 3,7 μg/ml (osiągane po 2 godzinach), a dla PAcBA 9,4 μg/ml (osiągane po 1 godzinie). W badaniach tolerancji dawki zaobserwowano, że maksymalny wzrost stężenia kwasu moczowego (będącego wskaźnikiem przemian inozyny zawartej w produkcie) nie miał charakteru liniowego i wahał się w zakresie około +10% między pierwszą a trzecią godziną po podaniu.4
Eliminacja
Wydalanie PAcBA oraz jego głównego metabolitu z moczem w ciągu 24 godzin, w warunkach stanu równowagi podczas dawkowania 4 g na dobę, wynosi około 85% podanej dawki. W przypadku DIP, z moczem odzyskuje się 95% związanej z nim radioaktywności w postaci niezmienionego DIP oraz jego metabolitu – N-tlenku DIP. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 3,5 godziny dla DIP oraz 50 minut dla PAcBA.5
U ludzi głównym metabolitem DIP jest N-tlenek, natomiast dla PAcBA jest to o-acyloglukuronid. Ze względu na fakt, że składowa inozynowa jest metabolizowana w procesie degradacji puryn do kwasu moczowego, badania z zastosowaniem substancji znakowanej radioaktywnie nie są odpowiednie u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały, że po doustnym podaniu tabletek, do 70% podanej dawki inozyny może być odzyskane jako kwas moczowy w moczu, a pozostała ilość wydalana jest w postaci zwykłych metabolitów – ksantyny i hipoksantyny.6
Biodostępność
W warunkach stanu równowagi odzyskiwanie z moczem składowej PAcBA oraz jej metabolitu jest wysokie i wynosi ponad 90% spodziewanej wartości. W przypadku składowej DIP oraz jej metabolitu odsetek odzyskania wynosi ponad 76%. Pole pod krzywą stężenia w osoczu (AUC) wynosi ponad 88% dla DIP oraz ponad 77% dla PAcBA, co świadczy o dobrej biodostępności składników leku.90% spodziewanej wartości. Odsetek odzyskiwanej składowej DIP oraz jej metabolitu wynosił >76%. Osoczowy AUC wynosił >88% dla DIP oraz >77% dla PAcBA.”>7
| Parametr farmakokinetyczny | DIP (N,N-dimetyloamino-2-propanol) | PAcBA (kwas p-acetamidobenzoesowy) |
|---|---|---|
| Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu | 2 godziny | 1 godzina |
| Maksymalne stężenie w osoczu po podaniu 1 g leku | 3,7 μg/ml | 9,4 μg/ml |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | 3,5 godziny | 50 minut |
| Główny metabolit | N-tlenek | o-acyloglukuronid |
| Odzyskiwanie z moczem w warunkach stanu równowagi | >76% | >90% |
| Biodostępność (AUC) | >88% | >77% |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania