obniżona odporność
Wskazanie

Obniżona odporność (immunosupresja) to stan, w którym zdolność układu odpornościowego do walki z infekcjami i chorobami jest zmniejszona lub osłabiona. Może być wynikiem chorób wrodzonych, nabytych (jak HIV/AIDS), stosowania określonych leków, radioterapii, chemioterapii, stresu, niedożywienia, czy chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca lub niewydolność nerek.

W leczeniu obniżonej odporności stosuje się podejście przyczynowe oraz wspomagające. Immunostymulanty dostępne w Polsce to m.in. Ismigen, Broncho-Vaxom, Ribomunyl, IRS-19 czy Luivac. W przypadku niedoborów odporności humoralnej stosuje się preparaty immunoglobulin, takie jak Octagam, Pentaglobin, Privigen czy Kiovig. Pacjentom z obniżoną odpornością spowodowaną HIV przepisuje się leki antyretrowirusowe (np. Truvada, Kivexa, Isentress, Prezista).

W sytuacji immunosupresji wywołanej leczeniem (np. po przeszczepach) kluczowe jest utrzymanie równowagi między zapobieganiem odrzuceniu przeszczepu a ryzykiem infekcji. Wówczas stosuje się leki immunosupresyjne jak Prograf (takrolimus), CellCept (mykofenolan mofetylu), Sandimmun Neoral (cyklosporyna) czy Prednizon, monitorując jednocześnie stan pacjenta.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z obniżoną odpornością jest zwiększone ryzyko infekcji oportunistycznych, które mogą mieć ciężki przebieg. Trudność stanowi również konieczność indywidualizacji terapii, gdyż przyczyny i stopień immunosupresji różnią się znacząco między pacjentami. Problemem jest też długotrwałość leczenia i możliwe działania niepożądane stosowanych leków, zwłaszcza w przypadku przewlekłej immunosupresji. Ważnym elementem terapii pozostaje profilaktyka infekcji, szczepienia ochronne (gdy nie są przeciwwskazane) oraz edukacja pacjenta dotycząca zasad higieny i unikania potencjalnych źródeł zakażeń.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl