Neotac
Syrop, 50 mg/ml
Produkt leczniczy w postaci syropu zawiera inozynę pranobeks, kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku 1:3. W skład syropu wchodzą także substancje pomocnicze, w tym sacharoza oraz aromat cytrynowy. Preparat jest przeznaczony do stosowania wspomagającego u osób z obniżoną odpornością oraz przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych. Jego działanie polega na wspieraniu układu immunologicznego w walce z infekcjami.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie inozyny pranobeksu w postaci syropu Neotac (50 mg/ml) ustala się indywidualnie, bazując na masie ciała pacjenta oraz nasileniu choroby. U dorosłych i osób starszych zalecana dawka dobowa wynosi 50 mg/kg masy ciała, co odpowiada 1 ml syropu na 1 kg masy ciała, zwykle 3 g substancji czynnej (60 ml syropu) podzielone na 3-4 dawki. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 g (80 ml syropu). Terapia trwa standardowo od 5 do 14 dni, a po ustąpieniu objawów kontynuuje się leczenie przez dodatkowe 1-2 dni. U dzieci powyżej 1. roku życia stosuje się analogiczne dawkowanie 50 mg/kg masy ciała, podawane w 3-4 równych dawkach, z dawkami dostosowanymi do masy ciała zgodnie z tabelą (np. dla masy 10–14 kg dawka dobowa wynosi 15 ml syropu, co odpowiada 750 mg substancji czynnej).
Syrop Neotac przeznaczony jest wyłącznie do podawania doustnego, a precyzyjne dawkowanie wymaga użycia dołączonej miarki, co jest szczególnie istotne u dzieci. Preparat zawiera kompleks inozyny pranobeksu (inozyna i 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3) oraz 650 mg sacharozy w 1 ml syropu, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej. Znajomość składu i odpowiednie dawkowanie są kluczowe dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa terapii, zwłaszcza w populacji pediatrycznej i u osób z chorobami współistniejącymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Neotac 50 mg/ml
-
Działania niepożądane
Preparat Neotac, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje szereg działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstszym i najistotniejszym działaniem jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi oraz w moczu, które jest odwracalne po zakończeniu leczenia. Często obserwuje się również podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz stężenia azotu mocznikowego (BUN) we krwi. W zakresie układu nerwowego często występują ból głowy i zawroty głowy, a niezbyt często senność lub bezsenność. W obrębie przewodu pokarmowego często zgłaszane są nudności (z wymiotami lub bez) oraz dyskomfort w nadbrzuszu, a niezbyt często biegunka lub zaparcia. Działania niepożądane ze strony skóry i tkanki podskórnej obejmują często świąd i wysypkę, a rzadziej rumień (częstość nieznana). Bóle stawów są również często zgłaszane, natomiast wielomocz i zmęczenie występują niezbyt często.
W zakresie układu immunologicznego odnotowano działania niepożądane o częstości nieznanej, takie jak obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywka oraz reakcje anafilaktyczne, które mogą stanowić zagrożenie życia. Nerwowość występuje niezbyt często. Personel medyczny powinien monitorować pacjentów pod kątem tych działań niepożądanych oraz zgłaszać wszelkie podejrzenia do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, zgodnie z obowiązującymi procedurami. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność ciągłego monitorowania stosunku korzyści do ryzyka terapii preparatem Neotac, zwłaszcza w kontekście podwyższonego stężenia kwasu moczowego i potencjalnych reakcji alergicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Neotac 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, konwencja MedDRA, kwas moczowy, nadwrażliwość, Neotac, nerwowość, niepożądane działania produktów leczniczych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wysypka, zaparcia, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie -
Profil bezpieczeństwa leku
Neotac, zawierający inozynę pranobeks, wymaga zachowania ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących brak jest danych dotyczących przenikania substancji do mleka, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ewentualnego przerwania karmienia lub terapii. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, a także z dną moczanową, hiperurykemią lub kamicą moczową, konieczna jest ścisła kontrola parametrów biochemicznych, zwłaszcza stężenia kwasu moczowego, ze względu na ryzyko jego przemijającego wzrostu i potencjalnych powikłań. W przypadku długotrwałego stosowania wskazana jest regularna ocena funkcji wątroby.
Neotac nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na bezpieczne stosowanie w tym zakresie. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji z alkoholem, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny podczas terapii. Podsumowując, stosowanie inozyny pranobeksu powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem monitorowania funkcji nerek, wątroby oraz poziomu kwasu moczowego, zwłaszcza u osób starszych i z istniejącymi schorzeniami metabolicznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Neotac 50 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Syrop Neotac (50 mg/ml), zawierający inozynę pranobeks, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym parabeny: metylu parahydroksybenzoesan (E 218) w stężeniu 1,80 mg/ml oraz propylu parahydroksybenzoesan (E 216) 0,20 mg/ml, a także sacharozę (650 mg/ml) i składniki aromatu cytrynowego zawierające etanol i glikol propylenowy (E 1520). Przeciwwskazaniem jest również aktualny napad dny moczanowej oraz hiperurykemia, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi, co może nasilać objawy i pogarszać przebieg choroby. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego oraz ocena poziomu kwasu moczowego u pacjentów z czynnikami ryzyka przed rozpoczęciem terapii.
Ze względu na potencjalne powikłania, lekarz powinien unikać stosowania Neotacu u pacjentów z potwierdzoną alergią na inozynę pranobeks lub składniki pomocnicze, a także u osób z aktywną dną moczanową lub hiperurykemią. W przypadku wątpliwości co do bezpieczeństwa farmakoterapii, rekomendowane jest rozważenie alternatywnych metod leczenia. Monitorowanie stężenia kwasu moczowego oraz dokładna analiza historii alergicznej pacjenta są kluczowe dla minimalizacji ryzyka niepożądanych reakcji i zapewnienia skuteczności terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Neotac 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, dna moczanowa, glikol propylenowy, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, napad dny moczanowej, Neotac, paraben, powikłanie, poziom kwasu moczowego, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, stężenie kwasu moczowego, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad medyczny, związek purynowy -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Neotac, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki toksyczne sięgały do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego. Badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności dawki terapeutycznej, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych.
Podsumowując, przedkliniczne dane toksykologiczne inozyny pranobeksu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, co uzasadnia jej stosowanie w praktyce klinicznej w zalecanych dawkach terapeutycznych. Brak działania mutagennego, karcynogennego oraz negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój płodu potwierdza bezpieczeństwo leku Neotac, minimalizując ryzyko powikłań toksykologicznych przy standardowej terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neotac 50 mg/ml
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, zaburzenia czynności reprodukcyjnych -
Skład i postać leku
Neotac to syrop zawierający 50 mg/ml inozyny pranobeksu, będącej kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat jest przejrzysty, prawie bezbarwny, o charakterystycznym cytrusowym zapachu, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu. Syrop zawiera substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, w tym 650 mg/ml sacharozy, 1,80 mg/ml metylu parahydroksybenzoesanu (E 218), 0,20 mg/ml propylu parahydroksybenzoesanu (E 216), glicerol, aromat cytrynowy (zawierający etanol i glikol propylenowy) oraz wodę oczyszczoną. Opakowanie to butelka ze szkła oranżowego o pojemności 180 ml z miarką 10 ml skalowaną co 2,5 ml, umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
Neotac należy przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC, z okresem ważności 18 miesięcy od daty produkcji oraz stabilnością 5 miesięcy po pierwszym otwarciu. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani interakcji chemicznych czy fizycznych wpływających na stabilność lub skuteczność preparatu. Nie są wymagane specjalne procedury utylizacji niewykorzystanego leku, należy stosować standardowe zasady postępowania z odpadami farmaceutycznymi. Syrop stanowi wygodną formę podania inozyny pranobeksu, szczególnie dla pacjentów pediatrycznych lub z trudnościami w połykaniu tabletek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Neotac 50 mg/ml
dysfagia, glikol propylenowy, inozyna pranobeks, interakcja lekowa, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, polietylen o niskiej gęstości, polipropylen, postać farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop -
Specjalne ostrzeżenia
Lek Neotac (inozyna pranobeksu) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z ryzykiem hiperurykemii, dny moczanowej, kamicy moczowej oraz zaburzeń czynności nerek. Terapia może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle do wartości nieprzekraczających 8 mg%, co wynika z katabolicznego metabolizmu inozyny, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy klirensu nerkowego. Wymagana jest ścisła kontrola poziomu kwasu moczowego oraz monitorowanie parametrów czynności wątroby, nerek i morfologii krwi, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia, ze względu na ryzyko powstawania kamieni nerkowych.
Podczas terapii mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Neotac zawiera substancje pomocnicze, w tym sacharozę (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,80 mg/ml) oraz propylo parahydroksybenzoesan (0,20 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub być przeciwwskazane u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy oraz u osób z cukrzycą. Konieczne jest uwzględnienie tych czynników przy kwalifikacji pacjentów do terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Neotac
anafilaksja, cukrzyca, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna pranobeksu, kamica moczowa, kamienie nerkowe, kwas moczowy, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przemiany kataboliczne, reakcja alergiczna, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Neotac zawiera inozynę pranobeks, syntetyczną pochodną puryny, klasyfikowaną jako lek przeciwwirusowy o działaniu immunostymulującym (kod ATC: J05AX05). Substancja ta indukuje odpowiedź immunologiczną typu Th1, stymulując dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T, nasila reakcje limfoproliferacyjne, reguluje cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK oraz moduluje funkcje limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4. Ponadto zwiększa poziom IgG i markerów dopełniacza, a także wpływa na produkcję cytokin – w badaniach in vitro zwiększa IL-1, IL-2 i ekspresję receptora IL-2, natomiast in vivo podnosi wydzielanie IFN-γ i obniża IL-4. Dodatkowo, inozyna pranobeks poprawia funkcje fagocytarne, zwiększając chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, co wspiera eliminację patogenów.
Działanie przeciwwirusowe inozyny pranobeksu polega na hamowaniu replikacji wirusowego RNA poprzez zaburzenie włączania kwasu orotowego do polirybosomów, blokowanie poliadenylacji wirusowego RNA oraz reorganizację limfocytarnych cząsteczek wewnątrzbłonowych (IMP), co zwiększa ich gęstość i wpływa na interakcje wirus-komórka. Lek dostępny jest w formie syropu o stężeniu 50 mg/ml, gdzie 1 ml zawiera 50 mg inozyny pranobeksu (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3). Syrop zawiera także sacharozę (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,80 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,20 mg/ml), aromat cytrynowy oraz etanol i glikol propylenowy (E 1520). Mechanizm hamowania fosfodiesterazy cGMP występuje jedynie przy wysokich stężeniach in vitro i nie jest istotny klinicznie przy dawkach terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Neotac 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan, chemotaksja neutrofili, cytokina, cytotoksyczność limfocytów, cząsteczki wewnątrzbłonowe, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, funkcja fagocytarna, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyty T, limfocyty T4, limfocyty T8, marker dopełniacza, odporność komórkowa, odpowiedź odpornościowa, odpowiedź typu Th1, pochodna puryny, polirybosomy, reakcja limfoproliferacyjna, synteza mRNA, wirusowy RNA -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, wykazuje działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące. Dane kliniczne dotyczące stosowania tego leku u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone – dokumentacja obejmuje mniej niż 300 przypadków, co nie pozwala na jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję, jednak brak odpowiednich danych u ludzi wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Zaleca się unikanie stosowania Neotacu w ciąży, a decyzję o ewentualnym zastosowaniu leku należy podejmować po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla płodu. Brak jest również danych potwierdzających przenikanie inozyny pranobeksu do mleka kobiecego, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa podczas laktacji.
W przypadku kobiet karmiących piersią konieczne jest indywidualne rozważenie korzyści wynikających z karmienia oraz terapeutycznych dla matki, a także potencjalnego ryzyka ekspozycji dziecka na lek. Możliwe strategie obejmują przerwanie karmienia na czas terapii, odroczenie leczenia lub wybór alternatywnego leku o lepiej poznanym profilu bezpieczeństwa. Brak danych dotyczących wpływu inozyny pranobeksu na płodność u ludzi, choć badania przedkliniczne nie wykazały szkodliwego działania na funkcje reprodukcyjne, wskazuje na konieczność ostrożności u pacjentów planujących potomstwo. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentki w ciąży i karmiące o ograniczeniach wiedzy, potencjalnych korzyściach i dostępnych alternatywach, a także dokumentować proces decyzyjny w dokumentacji medycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neotac 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie immunomodulujące, ekspozycja na substancję czynną, farmakoterapia w ciąży, funkcja reprodukcyjna, inozyna, inozyna pranobeks, karmienie piersią, laktacja, mleko kobiece, model zwierzęcy, proces reprodukcyjny, przenikanie leku, rozwój płodu, układ immunologiczny, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Neotac, zawierający inozynę pranobeks w postaci syropu o stężeniu 50 mg/ml, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Dane z charakterystyki produktu leczniczego potwierdzają brak zaburzeń psychofizycznych w dawkach terapeutycznych, które mogłyby ograniczać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Syrop zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,80 mg/ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (0,20 mg/ml), które w podanych ilościach nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak należy uwzględnić potencjalne interakcje przy jednoczesnym stosowaniu innych leków.
W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o braku istotnego wpływu Neotacu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, podkreślając jednocześnie możliwość indywidualnej reakcji na lek. W przypadku wystąpienia nietypowych objawów mogących zaburzyć sprawność psychofizyczną, zaleca się wstrzymanie od prowadzenia pojazdów i konsultację lekarską. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informację o przekazaniu pacjentowi wytycznych dotyczących monitorowania działań niepożądanych. Neotac wyróżnia się na tle innych leków brakiem sedacji, zaburzeń koncentracji czy innych efektów upośledzających bezpieczeństwo kierowania pojazdami, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Neotac 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aromat cytrynowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, glikol propylenowy, inozyna pranobeks, interakcja lekowa, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, metylu parahydroksybenzoesan, profil bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie psychofizyczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Neotac w postaci syropu o stężeniu 50 mg/ml zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat jest wskazany jako leczenie wspomagające u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak zapalenie gardła, zatok czy krtani. Syrop charakteryzuje się przejrzystością, prawie bezbarwnym kolorem oraz owocowym zapachem cytrusowym, co może wpływać na akceptację terapii przez pacjentów.
W składzie syropu znajdują się substancje pomocnicze, które mogą mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją: sacharoza (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 1,80 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (E 216, 0,20 mg/ml) oraz aromat cytrynowy zawierający etanol i glikol propylenowy (E 1520). Ze względu na obecność tych składników, konieczne jest ostrożne stosowanie leku u wybranych grup pacjentów. Terapia powinna być prowadzona zgodnie z zaleceniami dawkowania i czasem trwania określonymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego, jako element kompleksowego postępowania u osób z obniżoną odpornością i nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Neotac 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan, etanol, glikol propylenowy, inozyna, inozyna pranobeks, leczenie wspomagające, metylu parahydroksybenzoesan, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, nietolerancja substancji, obniżona odporność, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, substancje pomocnicze, syrop, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie zatok