zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II
Wskazanie
Zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II (HSV-2) to powszechne schorzenie dermatologiczne, które najczęściej przejawia się w postaci opryszczki narządów płciowych. HSV-2 przenosi się głównie poprzez kontakt seksualny, a infekcja charakteryzuje się występowaniem bolesnych pęcherzyków, które po pęknięciu tworzą owrzodzenia. Zakażenie to ma charakter przewlekły, ponieważ wirus pozostaje w organizmie w formie latentnej w zwojach nerwowych, skąd może się reaktywować w sytuacjach obniżonej odporności, stresu czy menstruacji.
W leczeniu zakażeń HSV-2 stosuje się przede wszystkim leki przeciwwirusowe. Najczęściej wykorzystywane preparaty w Polsce to: acyklowir (Heviran, Zovirax), walacyklowir (Valtrex, Valovir) oraz famcyklowir (Famvir). Leki te dostępne są w formie doustnej, stosowanej zarówno w terapii epizodycznej, jak i supresyjnej, oraz w postaci maści i kremów do aplikacji miejscowej. W przypadku ciężkich zakażeń, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością, może być konieczne podanie acyklowiru dożylnie.
Największą trudnością w leczeniu zakażeń HSV-2 jest fakt, że dostępne terapie nie eliminują wirusa z organizmu, a jedynie łagodzą objawy i skracają czas trwania epizodu. Kolejnym wyzwaniem jest narastająca oporność wirusa na acyklowir i jego pochodne, szczególnie u pacjentów immunoniekompetentnych. Problematyczna jest również duża częstość nawrotów u niektórych pacjentów, co znacząco obniża jakość życia i wymaga długotrwałej terapii supresyjnej. Istotnym aspektem jest także psychologiczny wymiar choroby, związany ze stygmatyzacją społeczną, który często wymaga dodatkowego wsparcia psychologicznego.
W przypadku zakażeń HSV-2 opornych na standardowe leczenie, stosuje się foskarnet (Foscavir) lub cidofovir, jednak leki te mają znacznie więcej działań niepożądanych. Ważnym elementem terapii jest również edukacja pacjenta na temat dróg szerzenia się zakażenia oraz metod zapobiegania transmisji wirusa na partnerów seksualnych, szczególnie w okresie występowania aktywnych zmian skórnych.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Isoprinosine – Tabletki – 500 mg
Tabletki zawierają inozynę pranobeks, czyli kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu. Preparat stosowany jest w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusy, takie jak wirus opryszczki zwykłej oraz wirus ospy wietrznej i półpaśca. Może być także używany w terapii innych infekcji wirusowych oraz jako wsparcie u osób z obniżoną odpornością. Dostępny jest w postaci białych podłużnych tabletek, które można łatwo podzielić na pół.
• Wskazania do stosowania- inne zakażenie o etiologii wirusowej
- obniżona odporność
- podostre stwardniające zapalenie mózgu
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu I
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Isoprinosine – Syrop – 50 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat jest dostępny w formie syropu o owocowym zapachu śliwki. Stosuje się go w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych wirusami, takimi jak opryszczka pospolita czy ospa wietrzna i półpasiec. Ponadto jest używany wspomagająco u osób z obniżoną odpornością oraz w innych zakażeniach wirusowych.
• Wskazania do stosowania- inne zakażenie o etiologii wirusowej
- obniżona odporność
- podostre stwardniające zapalenie mózgu
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu I
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
• Substancja czynna• Kategoria leku