Isoprinosine
Syrop, 50 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat jest dostępny w formie syropu o owocowym zapachu śliwki. Stosuje się go w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych wirusami, takimi jak opryszczka pospolita czy ospa wietrzna i półpasiec. Ponadto jest używany wspomagająco u osób z obniżoną odpornością oraz w innych zakażeniach wirusowych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- inne zakażenie o etiologii wirusowej
- obniżona odporność
- podostre stwardniające zapalenie mózgu
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu I
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
-
Dawkowanie i sposób podawania
Isoprinosine w formie syropu o stężeniu 50 mg/ml jest przeznaczony do podawania doustnego, z dawkowaniem indywidualnie dostosowanym do masy ciała i nasilenia choroby. Standardowa dawka dobowa dla dorosłych i dzieci powyżej 1 roku życia wynosi 50 mg/kg masy ciała, co odpowiada 1 ml syropu na 1 kg masy ciała, podzielone na 3-4 dawki dziennie. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 g (80 ml syropu). Leczenie trwa zwykle od 5 do 14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, co zapobiega nawrotom. W przypadku podostrego stwardniającego zapalenia mózgu dawka może być zwiększona do 100 mg/kg/dobę, jednak nie przekraczając 4 g na dobę, a terapia ma charakter długoterminowy i wymaga monitorowania stanu pacjenta.
Syrop zawiera 250 mg inozyny pranobeksu w 5 ml, przy czym inozyna pranobeks to kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat zawiera także substancje pomocnicze: 3250 mg sacharozy, 6 mg metylu parahydroksybenzoesanu, 1,5 mg propylu parahydroksybenzoesanu oraz 2,19 mg sodu na 5 ml, a aromat śliwkowy zawiera etanol. Dawkowanie u dzieci jest szczegółowo dostosowane do masy ciała, np. dla dzieci 10–14 kg zaleca się 3 × 5 ml (3 × 250 mg), a dla 41–50 kg 3 × 15 do 17,5 ml (3 × 750 do 875 mg). Do odmierzania dawki należy używać dołączonej plastikowej łyżki miarowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Isoprinosine 50 mg/ml
-
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Isoprinosine (50 mg/ml, syrop) wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania, z najczęstszym efektem ubocznym w postaci przemijającego zwiększenia stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zazwyczaj pozostają w granicach normy i powracają do wartości wyjściowych kilka dni po zakończeniu terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, dyskomfort w nadbrzuszu – często; biegunka, zaparcie – niezbyt często), zmęczenie i złe samopoczucie (często), a także zmiany w parametrach biochemicznych krwi, takie jak zwiększone stężenie mocznika oraz aktywność aminotransferaz i fosfatazy zasadowej (często), co może wskazywać na wpływ leku na funkcje wątroby i nerek. Reakcje skórne, takie jak świąd i wysypka, występują często, natomiast rumień i pokrzywka mają częstość nieznaną. Dolegliwości neurologiczne, w tym ból głowy i zawroty głowy, są zgłaszane z różną częstością, podobnie jak zaburzenia snu i bóle stawów.
W monitorowaniu po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również rzadkie, ale potencjalnie poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość i reakcje anafilaktyczne, których częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla ciągłej oceny bezpieczeństwa farmakoterapii Isoprinosine i optymalizacji stosunku korzyści do ryzyka. Personel medyczny powinien kierować raporty do odpowiednich instytucji, w tym do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL, co umożliwia bieżącą aktualizację charakterystyki produktu leczniczego i zapewnienie bezpieczeństwa pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Isoprinosine 50 mg/ml
aminotransferazy, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból nadbrzusza, charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, Isoprinosine, klasyfikacja MedDRA, kwas moczowy, kwas moczowy w moczu, kwas moczowy w surowicy, mocznik we krwi, monitorowanie działań niepożądanych, obrzęk naczynioruchowy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, wielomocz, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Isoprinosine wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów, w tym u kobiet karmiących, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. U kobiet karmiących brak jest danych dotyczących przenikania inozyny do mleka matki oraz wpływu na rozwój płodu, dlatego lek powinien być stosowany jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. U seniorów i pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest kontrola stężenia kwasu moczowego, gdyż może dojść do jego przemijającego wzrostu; dodatkowo syrop zawiera sód, co jest istotne w kontekście niewydolności nerek. W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się regularne monitorowanie parametrów wątroby podczas długotrwałej terapii.
Isoprinosine nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jego stosowanie w tych sytuacjach bez ograniczeń. Jednakże, ze względu na obecność niewielkiej ilości etanolu w syropie (jako składnik aromatu śliwki), zaleca się ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących interakcji. Podsumowując, stosowanie Isoprinosine wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, szczególnie u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, z uwzględnieniem monitorowania odpowiednich parametrów biochemicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Isoprinosine 50 mg/ml
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie Isoprinosine (50 mg/ml syrop) prowadzi przede wszystkim do hiperurykemii, czyli podwyższenia stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, co wynika z metabolizmu inozyny pranobeksu. W 5 ml syropu znajduje się 250 mg inozyny pranobeksu oraz 3250 mg sacharozy, co przy dużym spożyciu może wywołać zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, spowodowane działaniem drażniącym i osmotycznym sacharozy. Ponadto, obecność parahydroksybenzoesanów może wywołać reakcje alergiczne, w tym reakcje skórne i duszność. W przypadku przedawkowania należy wdrożyć postępowanie objawowe, monitorować stężenie kwasu moczowego, funkcję nerek oraz równowagę wodno-elektrolitową, a także rozważyć zastosowanie leków zmniejszających stężenie kwasu moczowego i leków przeciwhistaminowych lub kortykosteroidów w przypadku reakcji alergicznych.
Diagnostyka powinna obejmować oznaczenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, podstawowe badania biochemiczne oceniające funkcję nerek (kreatynina, mocznik), badanie równowagi elektrolitowej oraz ocenę funkcji wątroby. W razie potrzeby konieczne jest monitorowanie funkcji życiowych pacjenta. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące przedawkowania inozyny pranobeksu, zaleca się szczególną ostrożność i szybkie wdrożenie adekwatnego leczenia w przypadku wystąpienia nietypowych objawów niepożądanych. Postępowanie powinno być ukierunkowane na wspomaganie funkcji życiowych oraz leczenie objawowe, z uwzględnieniem potencjalnego obciążenia nerek i konieczności nawodnienia pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Isoprinosine 50 mg/ml
badanie biochemiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, duszność, efekt osmotyczny, funkcja nerek, funkcja wątroby, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kortykosteroid, kreatynina, kwas moczowy, lek przeciwhistaminowy, mocznik, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność nerek, objawy żołądkowo-jelitowe, parahydroksybenzoesany, przedawkowanie inozyny pranobeksu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, równowaga elektrolitowa, równowaga wodno-elektrolitowa, sacharoza, stężenie kwasu moczowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie funkcji nerek -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej preparatu Isoprinosine (syrop 50 mg/ml), wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra i przewlekła oceniana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wykazała, że dawka LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania nie ujawniły właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych.
Wyniki tych kompleksowych badań przedklinicznych potwierdzają bezpieczeństwo stosowania Isoprinosine w praktyce klinicznej, zwłaszcza w kontekście terapii pacjentów w wieku rozrodczym. Brak działań niepożądanych w zakresie toksyczności reprodukcyjnej oraz wysoki margines bezpieczeństwa dawki terapeutycznej stanowią istotne argumenty za stosowaniem preparatu. Należy jednak pamiętać, że szczegółowe informacje dotyczące stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią dostępne są w odrębnej sekcji charakterystyki produktu leczniczego (punkt 4.6). Podsumowując, inozyna pranobeksu wykazuje niski potencjał toksyczny, brak właściwości karcinogennych i mutagennych oraz bezpieczeństwo reprodukcyjne, co czyni Isoprinosine preparatem o korzystnym profilu bezpieczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 50 mg/ml
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania toksykologiczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, karmienie piersią, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości karcinogenne, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia czynności reprodukcyjnych -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Isoprinosine w postaci syropu zawiera substancję czynną inozynę pranobeks w stężeniu 50 mg/ml, co odpowiada 250 mg inozyny pranobeksu w jednej łyżce miarowej o pojemności 5 ml. Substancja czynna jest kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Syrop zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak sacharoza (3250 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (6 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml) oraz sód (2,19 mg/5 ml). Aromat śliwki, będący składnikiem preparatu, zawiera etanol, co należy uwzględnić przy stosowaniu u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu.
Isoprinosine jest dostępny w formie przejrzystego, prawie bezbarwnego syropu o owocowym zapachu śliwki, pakowanego w butelki ze szkła oranżowego typu III o pojemności 150 ml, wyposażone w łyżkę miarową. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Po pierwszym otwarciu butelki syrop zachowuje stabilność i przydatność do użycia przez 6 miesięcy. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tego preparatu, a niewykorzystane resztki należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi odpadów medycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Isoprinosine 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, etanol, inozyna, inozyna pranobeks, Isoprinosine, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, przechowywanie leku, sacharoza, sód, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, substancja pomocnicza, syrop, szkło oranżowe typu III, woda oczyszczona -
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie leku Isoprinosine wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko przemijającego wzrostu stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, które może sięgać górnej granicy normy 8 mg/dl (0,42 mmol/l). Zwiększenie to wynika z katabolicznego metabolizmu inozyny do kwasu moczowego, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy klirensu nerkowego. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kwasu moczowego oraz parametrów czynności nerek i wątroby, a także morfologii krwi, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii, ze względu na ryzyko powstawania kamieni nerkowych. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, takich jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja, podawanie leku należy natychmiast przerwać.
Isoprinosine w formie syropu zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane: metylu parahydroksybenzoesan (6 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml) – potencjalne alergeny, oraz znaczną ilość sacharozy (3250 mg/5 ml), co wymaga uwzględnienia u pacjentów z cukrzycą oraz jest przeciwwskazaniem u osób z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy i niedoborem sacharazy-izomaltazy. Syrop zawiera także sód w ilości 2,19 mg/5 ml (4,38 mg/10 ml), co należy brać pod uwagę u pacjentów z ograniczoną funkcją nerek lub kontrolujących podaż sodu w diecie (np. z nadciśnieniem lub niewydolnością serca). Aromat śliwkowy zawiera minimalną ilość etanolu (<100 mg/dawka), nieistotną klinicznie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Isoprinosine
anafilaksja, dna moczanowa, hiperurykemia, kamica moczowa, kamienie nerkowe, kwas moczowy, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Właściwości farmakodynamiczne
Isoprinosine (inozyna pranobeks) w stężeniu 50 mg/ml w formie syropu to preparat przeciwwirusowy o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym i przeciwwirusowym. Substancja czynna, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, wykazuje zdolność do modulacji odpowiedzi immunologicznej gospodarza poprzez indukcję odpowiedzi typu Th1, co prowadzi do aktywacji i różnicowania limfocytów T oraz zwiększenia reakcji limfoproliferacyjnych. W badaniach in vitro i in vivo potwierdzono wzrost produkcji cytokin prozapalnych (IL-1, IL-2, IFN-γ) oraz zmniejszenie IL-4, a także zwiększenie cytotoksyczności limfocytów T i komórek NK, modulację limfocytów CD4+ i CD8+, oraz wzrost poziomu IgG i markerów dopełniacza. Ponadto lek stymuluje chemotaksję i fagocytozę komórek układu odpornościowego, takich jak neutrofile, monocyty i makrofagi.
Mechanizm przeciwwirusowy inozyny pranobeks obejmuje hamowanie syntezy wirusowego RNA poprzez wbudowywanie kwasu orotowego do polirybosomów, blokowanie poliadenylacji RNA wirusa oraz reorganizację kompleksów białkowych związanych z receptorami limfocytów T (TcR), co zwiększa ich gęstość niemal trzykrotnie. Lek hamuje fosfodiesterazę cGMP jedynie w wysokich stężeniach in vitro, co nie ma znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych. Syrop zawiera 50 mg/ml inozyny pranobeksu, co odpowiada 250 mg substancji czynnej w 5 ml (1 łyżka miarowa). Preparat zawiera także sacharozę (3250 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (6 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml), sód (2,19 mg/5 ml) oraz aromat śliwki zawierający etanol, co należy uwzględnić przy stosowaniu u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych składników.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Isoprinosine 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, chemotaksja, cytotoksyczność limfocytów T, cząsteczki wewnątrzbłonowe, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyty pomocnicze CD4+, limfocyty supresorowe CD8+, metylu parahydroksybenzoesan, odpowiedź typu Th1, pochodna puryny, preparat przeciwwirusowy, propylu parahydroksybenzoesan, receptor IL-2, receptor komórek T, synteza mRNA, wirusowy RNA, wirusowy RNA przekaźnikowy -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Isoprinosine w postaci syropu o stężeniu 50 mg/ml, zawierający 250 mg inozyny pranobeksu w 5 ml dawce, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Brak jest badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo inozyny pranobeksu dla płodu, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka teratogennego. Ponadto, nie ustalono, czy substancja czynna przenika do mleka kobiecego, co ogranicza możliwość oceny wpływu na dziecko karmione piersią. Syrop zawiera także substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (3250 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (6 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml), sód (2,19 mg/5 ml) oraz aromat śliwki z etanolem, które mogą mieć znaczenie przy długotrwałym stosowaniu lub wysokich dawkach.
Zalecenia kliniczne wskazują, że Isoprinosine nie powinien być rutynowo stosowany u kobiet ciężarnych ani karmiących piersią. Wyjątkowo, w sytuacjach klinicznych, gdy potencjalne korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu lub dziecka, decyzja o podaniu leku powinna być podjęta przez lekarza specjalistę po dokładnej analizie indywidualnego przypadku, rozważeniu alternatywnych terapii oraz szczegółowej konsultacji z pacjentką. W praktyce oznacza to konieczność indywidualizacji terapii i świadomego informowania pacjentek o braku danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Isoprinosine w tych grupach oraz o możliwych zagrożeniach wynikających zarówno z działania substancji czynnej, jak i obecności substancji pomocniczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Isoprinosine 50 mg/ml
alternatywne opcje terapeutyczne, bezpieczeństwo stosowania preparatu, inozyna, inozyna pranobeks, izoprinozyna, karmienie piersią, korzyści terapeutyczne, laktacja, mleko kobiece, okres rozrodczy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, rozwój płodu, ryzyko dla płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, substancje pomocnicze -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Isoprinosine w postaci syropu (50 mg/ml), zawierający inozynę pranobeks (250 mg w 5 ml), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Skład preparatu obejmuje również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (3250 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (6 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml), sód (2,19 mg/5 ml) oraz śladowe ilości etanolu w aromacie śliwki, które nie wpływają na sprawność psychomotoryczną. Dane te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście codziennych czynności wymagających koncentracji i koordynacji, co jest istotne dla pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących urządzenia mechaniczne.
Pomimo braku negatywnego wpływu Isoprinosine na zdolność prowadzenia pojazdów, lekarz powinien poinformować pacjenta o tym fakcie, uwzględniając indywidualne cechy pacjenta, takie jak wiek, stan zdrowia oraz możliwe interakcje farmakologiczne w przypadku politerapii. Przekazanie tej informacji stanowi element obowiązku informacyjnego i dobrej praktyki lekarskiej, sprzyjając lepszej współpracy terapeutycznej oraz zmniejszając obawy pacjenta. Zaleca się również odnotowanie w dokumentacji medycznej faktu przekazania informacji dotyczącej wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co może mieć znaczenie w przyszłych konsultacjach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Isoprinosine 50 mg/ml
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, etanol, inozyna, inozyna pranobeks, interakcja lekowa, Isoprinosine, metylu parahydroksybenzoesan, obowiązek informacyjny lekarza, politerapia, propylu parahydroksybenzoesan, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna -
Wskazania do stosowania
Isoprinosine w postaci syropu (50 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Każda łyżka miarowa (5 ml) dostarcza 250 mg substancji czynnej, co umożliwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Lek jest wskazany w leczeniu zakażeń wirusowych skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusy z rodziny Herpes, w tym Herpes simplex typu I i II (opryszczka zwykła), Herpes varicella-zoster (ospa wietrzna, półpasiec) oraz innych zakażeń wirusowych, takich jak podostre stwardniające zapalenie mózgu (SSPE). Preparat jest również stosowany wspomagająco u pacjentów z obniżoną odpornością, wspierając funkcje układu immunologicznego.
Syrop Isoprinosine zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, w tym sacharozę (3250 mg/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (6 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml) oraz sód (2,19 mg/5 ml). Aromat śliwki w preparacie zawiera etanol. Lek może być stosowany zarówno w fazie ostrej zakażeń Herpes simplex, jak i profilaktycznie w celu zapobiegania nawrotom. W przypadku zakażeń Herpes varicella-zoster przyczynia się do złagodzenia objawów i skrócenia czasu trwania choroby. W terapii SSPE pełni rolę leczenia wspomagającego, a u pacjentów z immunosupresją stanowi uzupełnienie standardowej terapii, wzmacniając naturalne mechanizmy obronne organizmu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Isoprinosine 50 mg/ml
herpes simplex, Herpes varicella-zoster, immunomodulacja, inozyna pranobeks, łagodzenie objawów, mechanizmy obronne organizmu, obniżona odporność, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, podostre stwardniające zapalenie mózgu, półpasiec, profilaktyka nawrotów, schorzenie neurologiczne, standardowa terapia, terapia wspomagająca, układ immunologiczny, wirus herpes, zakażenie wirusowe