zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
Wskazanie
Zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster (HVZ) to powszechna choroba wirusowa, występująca w dwóch głównych postaciach klinicznych: jako ospa wietrzna (pierwotne zakażenie) oraz półpasiec (reaktywacja wirusa latentnego). Wirus po pierwotnej infekcji pozostaje w zwojach nerwowych i może ulec reaktywacji w późniejszym okresie życia, szczególnie u osób z obniżoną odpornością, w podeszłym wieku lub pod wpływem stresu.
W leczeniu zakażeń HVZ stosuje się przede wszystkim leki przeciwwirusowe. W Polsce najczęściej wykorzystywane są: acyklowir (Hascovir, Zovirax), walacyklowir (Valtrex, Valovir), famcyklowir (Famvir) oraz brivudyna (Brivilex). W cięższych przypadkach, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami odporności, konieczne może być podawanie acyklowiru dożylnie (Aciclovir Tevagen, Acix, Zovirax).
Terapia powinna być wdrożona jak najszybciej od wystąpienia objawów – najlepiej w ciągu pierwszych 72 godzin. W przypadku półpaśca wczesne wprowadzenie leczenia zmniejsza ryzyko wystąpienia neuralgii popółpaścowej, będącej jednym z najpoważniejszych powikłań choroby. Miejscowo można stosować preparaty zawierające acyklowir (Zovirax, Hascovir) lub maści łagodzące dolegliwości bólowe.
Największe trudności w leczeniu zakażeń HVZ to oporność na leki przeciwwirusowe (szczególnie u pacjentów immunoniekompetentnych), opóźnione rozpoczęcie terapii, co znacząco zmniejsza jej skuteczność, oraz leczenie neuralgii popółpaścowej, która może utrzymywać się miesiącami pomimo wygojenia zmian skórnych. Dodatkowym wyzwaniem jest terapia powikłań neurologicznych (zapalenie mózgu, móżdżku), ocznych (zapalenie rogówki, owrzodzenia) oraz zakażeń uogólnionych, które mogą zagrażać życiu pacjenta.
U kobiet ciężarnych zakażenie HVZ wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko powikłań zarówno u matki, jak i płodu. W profilaktyce zakażeń HVZ istotną rolę odgrywa szczepionka przeciwko ospie wietrznej oraz szczepionka przeciwko półpaścowi (Shingrix), zalecana osobom powyżej 50. roku życia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Isoprinosine – Tabletki – 500 mg
Tabletki zawierają inozynę pranobeks, czyli kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu. Preparat stosowany jest w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusy, takie jak wirus opryszczki zwykłej oraz wirus ospy wietrznej i półpaśca. Może być także używany w terapii innych infekcji wirusowych oraz jako wsparcie u osób z obniżoną odpornością. Dostępny jest w postaci białych podłużnych tabletek, które można łatwo podzielić na pół.
• Wskazania do stosowania- inne zakażenie o etiologii wirusowej
- obniżona odporność
- podostre stwardniające zapalenie mózgu
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu I
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Isoprinosine – Syrop – 50 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat jest dostępny w formie syropu o owocowym zapachu śliwki. Stosuje się go w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych wirusami, takimi jak opryszczka pospolita czy ospa wietrzna i półpasiec. Ponadto jest używany wspomagająco u osób z obniżoną odpornością oraz w innych zakażeniach wirusowych.
• Wskazania do stosowania- inne zakażenie o etiologii wirusowej
- obniżona odporność
- podostre stwardniające zapalenie mózgu
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu I
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes simplex typu II
- zakażenie skóry i błony śluzowej wywołane wirusem Herpes varicella-zoster
• Substancja czynna• Kategoria leku