powikłanie arytmiczne

Powikłania arytmiczne obejmują zaburzenia rytmu serca występujące jako następstwo innych chorób, zabiegów medycznych lub stosowanego leczenia. Mogą one przyjmować formę tachyarytmii (takich jak migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz komorowy) lub bradyarytmii (w tym bloki przewodzenia i bradykardia zatokowa).

Najczęstszymi przyczynami powikłań arytmicznych są: choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego, wady zastawkowe, kardiomiopatie, zabiegi kardiochirurgiczne, a także działania niepożądane leków (m.in. niektórych antybiotyków, leków przeciwpsychotycznych, przeciwhistaminowych czy metabolity stosowanych w anestezjologii). Istotnym mechanizmem ich powstawania są zaburzenia elektrolitowe, szczególnie dotyczące potasu, magnezu i wapnia.

Diagnostyka powikłań arytmicznych opiera się na badaniach elektrokardiograficznych (EKG spoczynkowe, Holter EKG), badaniach obrazowych (echokardiografia, rezonans magnetyczny) oraz badaniach laboratoryjnych oceniających stężenie elektrolitów i markerów uszkodzenia mięśnia sercowego. W przypadkach trudnych diagnostycznie stosuje się badanie elektrofizjologiczne.

Leczenie powikłań arytmicznych zależy od ich rodzaju, przyczyny oraz stanu klinicznego pacjenta. Obejmuje ono farmakoterapię (leki antyarytmiczne, beta-blokery), kardiowersję elektryczną, ablację przezskórną, a w wybranych przypadkach implantację urządzeń takich jak stymulator serca, kardiowerter-defibrylator (ICD) lub terapię resynchronizującą (CRT). Kluczowe znaczenie ma także leczenie choroby podstawowej wywołującej arytmię.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl