próchnica
Wskazanie

Próchnica to proces chorobowy twardych tkanek zęba (szkliwa, zębiny), polegający na ich demineralizacji przez kwasy wytwarzane przez bakterie obecne w płytce nazębnej. Głównym czynnikiem etiologicznym są bakterie z rodzaju Streptococcus mutans, które przekształcają cukry w kwasy powodujące rozpuszczanie minerałów szkliwa. Proces ten prowadzi do powstania ubytku, a nieleczona próchnica może doprowadzić do zapalenia miazgi zęba, a nawet jego utraty.

W leczeniu próchnicy stosuje się preparaty zawierające związki fluoru, które wzmacniają szkliwo i hamują rozwój bakterii. Do najpopularniejszych produktów na polskim rynku należą pasty do zębów jak Elmex, Meridol, Sensodyne Pronamel oraz płukanki Listerine, Elmex, Lacalut. W przypadku powstania ubytków stosuje się materiały wypełniające jak Ketac, Fuji, Filtek. W profilaktyce stosuje się także lakiery fluorowe (Duraphat, Fluor Protector) oraz uszczelniacze bruzd (Helioseal, Fissurit).

W leczeniu zaawansowanej próchnicy konieczne jest leczenie kanałowe, do którego używa się preparatów takich jak Endomethasone, AH Plus czy MTA. W przypadku powikłań infekcyjnych stosuje się antybiotyki (Amoksycylina, Klindamycyna), a do zwalczania bólu leki przeciwbólowe (Ibuprom, Nurofen, Paracetamol).

Główne trudności w leczeniu próchnicy obejmują niewystarczającą higienę jamy ustnej pacjentów, brak regularnych wizyt kontrolnych oraz lęk przed leczeniem stomatologicznym. Problematyczne jest również leczenie próchnicy u dzieci ze względu na trudności we współpracy oraz u pacjentów z chorobami ogólnoustrojowymi, takimi jak cukrzyca czy choroby autoimmunologiczne, które zwiększają ryzyko rozwoju próchnicy i jej powikłań. Wyzwaniem pozostaje również wczesna diagnostyka próchnicy w przestrzeniach międzyzębowych i pod istniejącymi wypełnieniami.