Właściwości farmakodynamiczne leku Groprinosin Baby

Groprinosin Baby, syrop zawierający 50 mg/ml inozyny pranobeks, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwirusowych do stosowania ogólnego, działających bezpośrednio na wirusy (kod ATC: J05AX05). Inozyna pranobeks stanowi syntetyczną pochodną puryny, która jest kompleksem zawierającym inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3.¹

Substancja aktywna wykazuje podwójny mechanizm działania – zarówno immunostymulujący, jak i przeciwwirusowy. Efekt ten wynika z wyraźnego pobudzenia odpowiedzi odpornościowej gospodarza in vivo pod wpływem działania leku.²

Wpływ na układ immunologiczny

Badania kliniczne potwierdziły, że inozyna pranobeks normalizuje wadliwe lub niedostateczne mechanizmy odporności komórkowej poprzez wywoływanie odpowiedzi typu Th1. Proces ten prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia indukowanych reakcji limfoproliferacyjnych w komórkach aktywowanych mitogenem lub antygenem.³

Udowodniono również, że Groprinosin Baby reguluje mechanizmy cytotoksyczności limfocytów T oraz komórek NK (Natural Killer). Ponadto wpływa na funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 oraz pomocniczych T4, a także zwiększa poziom IgG oraz powierzchniowych markerów dopełniacza.⁴

Wpływ na cytokiny i komórki układu odpornościowego

W badaniach in vitro wykazano, że inozyna pranobeks nasila wytwarzanie kluczowych cytokin – interleukiny 1 (IL-1) oraz interleukiny 2 (IL-2), jednocześnie zwiększając ekspresję receptora IL-2. Istotne zmiany zaobserwowano również w badaniach in vivo, gdzie stwierdzono znamienne zwiększenie endogennego wydzielania interferonu gamma (IFN-γ) przy jednoczesnym zmniejszeniu wytwarzania interleukiny 4 (IL-4).⁵

Dodatkowo udokumentowano, że lek nasila chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, co znacząco wzmacnia pierwszą linię obrony organizmu przed patogenami.⁶

Mechanizm działania przeciwwirusowego

Badania in vivo wykazały, że inozyna pranobeks wzmaga pobudzenie obniżonej syntezy mRNA białek limfocytów oraz sprawność procesu translacji, przy jednoczesnym hamowaniu syntezy wirusowego RNA. Działanie to realizowane jest poprzez kilka mechanizmów, których udział wymaga dalszych badań:⁷

• włączanie związanego z inozyną kwasu orotowego do polirybosomów⁸
• hamowanie dołączania łańcucha poliadenylowego do wirusowego RNA przekaźnikowego⁹
• reorganizacja limfocytarnych cząsteczek wewnątrzbłonowych (IMP, ang. intramembrane plasma particles) uczestniczących w przekazywaniu sygnałów przez specyficzny receptor komórek T (TcR, ang. T-cell receptor), prowadząca do niemal trzykrotnego zwiększenia ich gęstości¹⁰

Inne efekty farmakologiczne

Inozyna pranobeks hamuje fosfodiestrazę cGMP in vitro, jednak efekt ten obserwowany jest wyłącznie przy dużych stężeniach. Działanie to nie występuje przy poziomach leku, które zapewniają działanie immunofarmakologiczne in vivo.¹¹

W badaniach przeprowadzonych in vitro wykazano, że inozyna pranobeks wykazuje także działanie hamujące replikację wirusa opryszczki typu I (HSV-1).¹²