Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg alergenowy
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem wyciągów alergenowych, takich jak Alutard SQ i Novo-Helisen Depot, wymaga prowadzenia przez doświadczony personel medyczny, najlepiej alergologów, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Po każdym podaniu należy obserwować pacjenta przez minimum 30 minut, zapewniając dostęp do sprzętu do resuscytacji i adrenaliny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą oskrzelową (kontrola objawów i FEV1 ≥ 70% u dorosłych, ≥ 80% u dzieci), chorobami serca, autoimmunologicznymi oraz u osób przyjmujących leki wpływające na działanie adrenaliny (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, MAOIs, beta-blokery). Zaleca się unikanie wysiłku fizycznego, gorących kąpieli, sauny i alkoholu w dniu podania. Dzieci poniżej 5 lat są przeciwwskazane do odczulania, a u starszych dzieci skuteczność jest ograniczona, choć bezpieczeństwo porównywalne z dorosłymi.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania wyciągów alergenowych
- Wymagania dotyczące personelu medycznego
- Ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych i postępowanie w nagłych przypadkach
- Czas obserwacji po podaniu
- Wyposażenie ratunkowe
- Postępowanie w przypadku reakcji ogólnoustrojowych
- Interakcje z adrenaliną
- Czynniki zwiększające ryzyko ciężkich reakcji ogólnoustrojowych
- Choroby serca i choroby zapalne dróg oddechowych
- Astma oskrzelowa
- Choroby autoimmunologiczne i terapia immunosupresyjna
- Zaburzenia czynności nerek i kumulacja glinu
- Dodatkowe środki ostrożności
- Aktywność fizyczna i inne czynniki w dniu wstrzyknięcia
- Stosowanie u dzieci
- Jednoczesne stosowanie z inną immunoterapią alergenową
- Jednoczesne podawanie szczepionek
- Warunki wymagające korekty dawkowania lub przełożenia wstrzyknięcia
- Ocena przed każdym wstrzyknięciem
- Postępowanie po wstrzyknięciu
- Specjalne populacje pacjentów
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania wyciągów alergenowych
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem wyciągów alergenowych stanowi skuteczną metodę leczenia chorób alergicznych, jednak ze względu na wprowadzanie do organizmu substancji alergizujących, wiąże się z określonymi zagrożeniami dla pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, jakie należy stosować podczas terapii wyciągami alergenowymi.1
Wymagania dotyczące personelu medycznego
Leczenie wyciągami alergenowymi powinno być przeprowadzane wyłącznie przez fachowy personel medyczny posiadający doświadczenie w stosowaniu swoistej immunoterapii alergenowej. W przypadku produktu Alutard SQ podkreśla się konieczność prowadzenia leczenia przez doświadczony personel medyczny, natomiast dla produktu Novo-Helisen Depot zaleca się, aby szczepionki odczulające były przepisywane i stosowane wyłącznie przez lekarzy ze specjalizacją alergologiczną lub posiadających doświadczenie w leczeniu alergii.1 2
Ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych i postępowanie w nagłych przypadkach
Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktycznych podczas immunoterapii alergenowej, należy bezwzględnie przestrzegać określonych procedur bezpieczeństwa.3
Czas obserwacji po podaniu
Po każdym wstrzyknięciu wyciągu alergenowego pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarza przez co najmniej 30 minut. Ten czas jest krytyczny dla możliwości szybkiego zidentyfikowania i interwencji w przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej.4
Wyposażenie ratunkowe
W gabinecie, w którym podawane są wyciągi alergenowe, niezbędne jest zapewnienie bezpośredniego dostępu do pełnego wyposażenia do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz odpowiednich leków, w tym adrenaliny do wstrzyknięć. Ponadto konieczna jest obecność personelu wyszkolonego w ich stosowaniu.5
Postępowanie w przypadku reakcji ogólnoustrojowych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy reakcji ogólnoustrojowej, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy lub ciężka astma, należy niezwłocznie rozpocząć leczenie objawowe. W razie wystąpienia działań niepożądanych podczas wstrzyknięcia, należy natychmiast przerwać podawanie produktu.6 7
Interakcje z adrenaliną
Jednym ze sposobów leczenia ciężkich ogólnoustrojowych reakcji alergicznych jest podanie adrenaliny. Należy jednak pamiętać, że działanie adrenaliny może być nasilone u pacjentów leczonych trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami monoaminooksydazy (MAOIs) i/lub inhibitorami katecholo-O-metylotransferazy (COMT), co może prowadzić do poważnych powikłań, a nawet zgonu. Z kolei działanie adrenaliny może być zmniejszone u pacjentów leczonych beta-blokerami, co wymaga szczególnej ostrożności.8 9
Czynniki zwiększające ryzyko ciężkich reakcji ogólnoustrojowych
Choroby serca i choroby zapalne dróg oddechowych
Zwiększone ryzyko ciężkich ogólnoustrojowych reakcji alergicznych może występować u pacjentów z chorobami serca i (lub) chorobami zapalnymi dróg oddechowych. Doświadczenia kliniczne dotyczące leczenia produktem Alutard SQ pacjentów z tymi schorzeniami są ograniczone. Należy to wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem leczenia immunoterapią alergenową.10
Astma oskrzelowa
Astma oskrzelowa jest znanym czynnikiem ryzyka wystąpienia ciężkich ogólnoustrojowych reakcji alergicznych. Doświadczenie kliniczne dotyczące leczenia produktem Alutard SQ pacjentów z astmą oskrzelową jest ograniczone. U pacjentów z astmą w wywiadzie należy odpowiednio kontrolować objawy astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia. Przed każdym wstrzyknięciem należy ocenić stan astmy u pacjenta, wykonując pomiar przepływu szczytowego płuc oraz badanie czynnościowe płuc.11 12
Należy wstrzymać podanie immunoterapii, jeśli astma u pacjenta nie była w pełni kontrolowana w ostatnim tygodniu przed planowanym wstrzyknięciem. U pacjentów z astmą w wywiadzie, u których wystąpiło ostre zakażenie dróg oddechowych, rozpoczęcie leczenia produktem Alutard SQ należy odłożyć do czasu ustąpienia zakażenia.13
Pacjentów z astmą w wywiadzie należy również poinformować o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem, jeśli wystąpi pogorszenie astmy.14
Choroby autoimmunologiczne i terapia immunosupresyjna
Dostępne są ograniczone dane dotyczące leczenia immunoterapią alergiczną pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi w okresie remisji lub pacjentów poddawanych ogólnoustrojowej terapii immunosupresyjnej. W związku z powyższym, u tych pacjentów wyciągi alergenowe należy przepisywać z ostrożnością.15
Zaburzenia czynności nerek i kumulacja glinu
Produkty zawierające wyciągi alergenowe mogą zawierać glin jako adiuwant. Z tego względu, istnieje teoretyczna możliwość kumulacji glinu u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka [np. pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i pacjenci leczeni jednocześnie lekami zawierającymi glin (np. leki zobojętniające sok żołądkowy)]. Należy mieć to na uwadze podczas rozpoczynania leczenia i dokładnie ocenić równoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi zawierającymi glin.16
Dodatkowe środki ostrożności
Aktywność fizyczna i inne czynniki w dniu wstrzyknięcia
Pacjenci powinni unikać wysiłku fizycznego, gorących kąpieli, sauny oraz spożywania alkoholu w dniu wstrzyknięcia produktu, ponieważ te czynniki mogą potencjalnie zwiększać ryzyko wystąpienia anafilaksji.17 18
Stosowanie u dzieci
Dzieci w wieku poniżej 5 lat nie są zazwyczaj odpowiednimi kandydatami do odczulania. Należy zwrócić szczególną uwagę na ocenę ryzyka i korzyści wynikających z leczenia dzieci w wieku poniżej 5 lat. U dzieci w wieku ≥ 5 lat, dane kliniczne odnośnie skuteczności są ograniczone, jakkolwiek dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania nie wskazują na większe ryzyko niż u dorosłych.19
Jednoczesne stosowanie z inną immunoterapią alergenową
Nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego jednoczesnego stosowania wyciągów alergenowych z innymi rodzajami swoistej immunoterapii alergicznej, co należy uwzględnić podczas planowania leczenia.20
Jednoczesne podawanie szczepionek
W przypadku potrzeby planowego podania szczepionek przeciwwirusowych lub przeciwbakteryjnych należy zachować co najmniej tygodniowy odstęp pomiędzy ostatnim wstrzyknięciem wyciągu alergenowego a terminem szczepienia. Szczepienie należy więc przeprowadzić podczas leczenia podtrzymującego, pomiędzy wstrzyknięciami szczepionki alergenowej podawanymi w odstępie 4 tygodni.21
Szczepienie ze wskazań życiowych (np. przeciwko tężcowi) można podać niezależnie od fazy immunoterapii alergenowej. Odczulanie kontynuuje się 2 tygodnie po szczepieniu połową ostatnio podanej dawki, następnie dawkę zwiększa się według schematu dawkowania co 7 do 14 dni.22
W przypadku produktu Alutard SQ, jeśli pacjentowi zostały podane inne szczepienia, należy zachować co najmniej jeden tydzień przerwy przed podaniem produktu. W przypadku szczepień, należy zachować co najmniej tydzień przed wstrzyknięciem jak i po wstrzyknięciu wyciągu alergenowego.23
Warunki wymagające korekty dawkowania lub przełożenia wstrzyknięcia
Przed podaniem wyciągu alergenowego należy uwzględnić następujące okoliczności, które mogą wymagać korekty dawkowania lub przełożenia wstrzyknięcia:24
- Wystąpienie u pacjenta gorączki lub innych objawów klinicznych ostrego lub przewlekłego zakażenia
- Wystąpienie u pacjenta objawów alergicznych w ciągu ostatnich 3–4 dni przed wstrzyknięciem
- Wystąpienie u pacjenta istotnego pogorszenia czynności płuc (FEV1 < 70% wartości przewidywanej u dorosłych pacjentów i FEV1 < 80% wartości przewidywanej u dzieci i młodzieży) lub objawów wskazujących na pogorszenie astmy
- Wystąpienie reakcji ogólnoustrojowych
- Wystąpienie odczynów miejscowych
- Wystąpienie zaostrzenia atopowego zapalenia skóry
<sup data-drug="Alutard SQ" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Wystąpienie u pacjenta gorączki lub innych objawów klinicznych ostrego lub przewlekłego zakażenia. […] Wystąpienie u pacjenta objawów alergicznych w ciągu ostatnich 3–4 dni przed wstrzyknięciem. […] Wystąpienie u pacjenta istotnego pogorszenia czynności płuc (FEV1 < 70% wartości przewidywanej u dorosłych pacjentów i FEV1 25
Ocena przed każdym wstrzyknięciem
Przed każdym wstrzyknięciem wyciągu alergenowego należy:26
- Ocenić stan astmy u pacjentów z astmą w wywiadzie, wykonując pomiar przepływu szczytowego płuc oraz badanie czynnościowe płuc
- Dokumentować wszelkie reakcje alergiczne (zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe) które wystąpiły po poprzednich kursach leczenia i na tej podstawie ustalić odpowiednie dawkowanie
- Uwzględnić wszelkie zmiany w przyjmowaniu leków od czasu ostatniego wstrzyknięcia
- Ocenić stan ogólny i alergiczny pacjenta
- Dwukrotnie sprawdzić alergen, moc dawki, objętość oraz poprzednią datę wstrzyknięcia (odstęp czasu między dawkami)
27 28
Ponadto, przed podaniem iniekcji pacjent nie może mieć ostrych objawów chorobowych (jak np. objawy alergiczne lub przeziębienie), a w szczególności dolegliwości astmatycznych.29
Właściwa droga podania wyciągu alergenowego
Wyciągi alergenowe są przeznaczone do wstrzykiwania podskórnego. Nie wolno podawać donaczyniowo.30
Postępowanie po wstrzyknięciu
Po podaniu wyciągu alergenowego należy:31
- Poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym szpitala, jeśli wystąpią poważne, uogólnione, późne reakcje
- Pouczyć pacjenta o konieczności obserwacji wszystkich reakcji miejscowych lub ogólnoustrojowych, które mogą wystąpić z opóźnieniem i poinformowania o nich lekarza w czasie następnej wizyty
- Odnotować wszelkie reakcje alergiczne (zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe) przed wypisem pacjenta ze szpitala
32
Specjalne populacje pacjentów
Pacjenci przyjmujący inhibitory konwertazy angiotensyny
Szczególna ostrożność jest zalecana u pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny podczas stosowania immunoterapii alergenowej.33
Identyfikowalność biologicznych produktów leczniczych
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.34
Dodatkowe informacje o zawartości sodu
Produkty zawierające wyciągi alergenowe zazwyczaj zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że są uznawane za „wolne od sodu”.35 36
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania