Właściwości farmakokinetyczne budezonidu

Budezonid, jako składnik aktywny produktu leczniczego Budipulmi (0,5 mg/ml zawiesina do nebulizacji), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie dla jego skuteczności terapeutycznej w leczeniu chorób układu oddechowego. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tego leku z uwzględnieniem kluczowych parametrów u dorosłych oraz dzieci. ¹

Wchłanianie

Biodostępność ogólnoustrojowa budezonidu po podaniu w postaci zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora pneumatycznego u osób dorosłych wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40% do 70% dawki dostarczonej pacjentowi. Warto zauważyć, że jedynie niewielka część leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z połkniętej części produktu leczniczego. ²

Po podaniu dawki wynoszącej 2 mg, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu występuje stosunkowo szybko – około 10 do 30 minut po rozpoczęciu nebulizacji i osiąga wartość około 4 nmol/L. ³

Dystrybucja

Objętość dystrybucji budezonidu jest relatywnie duża i wynosi około 3 L/kg masy ciała, co świadczy o jego zdolności do penetracji do tkanek. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 85-90%. ⁴

Metabolizm

Budezonid podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, w wyniku którego około 90% substancji ulega przemianie do metabolitów o znacznie zmniejszonej aktywności glikokortykosteroidowej. ⁵

Główne metabolity budezonidu to:

• 6β-hydroksybudezonid – o aktywności glikokortykosteroidowej mniejszej niż 1% budezonidu ⁶
• 16α-hydroksyprednizolon – również o aktywności poniżej 1% związku macierzystego ⁷

Za metabolizm budezonidu odpowiada głównie izoenzym CYP 3A4, będący częścią układu enzymatycznego cytochromu P450. ⁸

Eliminacja

Metabolity budezonidu są wydalane głównie przez nerki, zarówno w postaci wolnej, jak i sprzężonej. Warto podkreślić, że sam budezonid w postaci niezmienionej nie jest wykrywany w moczu. ⁹

U zdrowych dorosłych budezonid charakteryzuje się dużym klirensem układowym wynoszącym około 1,2 L/min. Końcowy okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godzin. ¹⁰

Liniowa zależność od dawki

Farmakokinetyka budezonidu stosowanego w dawkach leczniczych jest proporcjonalna do dawki, co oznacza liniowy charakter zależności parametrów farmakokinetycznych od zastosowanej dawki leku. ¹¹

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat farmakokinetyka budezonidu charakteryzuje się pewnymi odrębnościami w porównaniu z populacją dorosłych:

• Klirens układowy wynosi około 0,5 L/min, co w przeliczeniu na kg masy ciała jest wartością o około 50% większą niż u dorosłych ¹²
• Okres półtrwania po inhalacji wynosi około 2,3 godziny, co jest wartością zbliżoną do obserwowanej u dorosłych zdrowych ochotników ¹³
• Biodostępność ogólnoustrojowa po podaniu budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji za pomocą nebulizatora pneumatycznego wynosi około 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi, co stanowi wartość o około połowę mniejszą niż u dorosłych ¹⁴

Po podaniu dawki 1 mg dzieciom w wieku 4-6 lat chorującym na astmę, maksymalne stężenie budezonidu w osoczu występuje około 20 minut po rozpoczęciu nebulizacji i wynosi około 2,4 nmol/L. ¹⁵

Warto zaznaczyć, że ekspozycja na budezonid (wyrażona jako Cmax i AUC) u dzieci w wieku 4-6 lat po jednorazowym podaniu dawki 1 mg leku w nebulizacji jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych, którym podawano taką samą dawkę dostarczoną za pomocą tego samego zestawu do nebulizacji. ¹⁶

Porównanie parametrów farmakokinetycznych u dorosłych i dzieci